II SA/Gl 208/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.S. i A.S-K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o rejestracji pojazdu postanawia: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu z dnia 8 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 208/13 w ten sposób, że w sentencji i uzasadnieniu tego orzeczenia, w miejsce mylnie wskazanego nazwiska skarżącej A.S. wpisać prawidłowe nazwisko strony: A.S-K. Przepis art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne, oczywiste omyłki. W rozpoznawanej sprawie, w sentencji i uzasadnieniu postanowienia z dnia 8 kwietnia 2013 r. w sposób nieprawidłowy oznaczono jedną ze skarżących. W skardze, sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika wskazano, że stroną jest U. i A.S.. Tak też oznaczono stronę skarżącą. Tymczasem, w pełnomocnictwie procesowym nadesłanym na wezwanie Sądu widnieje podpis "A.S-K.". Wobec tego pełnomocnik skarżących oraz organ zostali wezwani do dokładnego wskazania nazwiska skarżącej A.S.. Pełnomocnik, w piśmie procesowym z dnia [...] r. wskazał, że A.S., w związku ze zmianą stanu cywilnego zmieniła nazwisko. Nie podał jednakże jak brzmi aktualne nazwisko skarżącej. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., przy piśmie procesowym z dnia [...] r., a więc już po wydaniu postanowienia Sądu z dnia 8 kwietnia 2013 r., nadesłało oświadczenie A.S-K. w przedmiocie obecnego brzmienia jej nazwiska. Przywołane wyżej okoliczności świadczą o tym, że przy wydawaniu wspomnianego postanowienia zaistniała oczywista omyłka polegająca na błędnym oznaczeniu nazwiska skarżącej. Ponieważ omyłka ta nie miała wpływu na wydane orzeczenie, zaś uzyskane informacje identyfikujące stronę, pozwoliły stwierdzić, że doszło do niewłaściwego przytoczenia nazwiska skarżącej, Sąd postanowił o sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.