II SA/Gl 208/26

PostanowienieWSA w Gliwicach2026-03-23

Skład orzekający: Wojciech Gapiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje jeszcze środek odwoławczy, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza, że decyzja musi być ostateczna lub wynikać z postanowienia, które nie podlega zaskarżeniu. Skarga na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie do organu drugiej instancji, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący T. S. wniósł skargę na decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia 7 października 2025 r. nr DUL.5343.1.11.2025, odmawiającą zameldowania na pobyt stały. Decyzja ta została wydana w pierwszej instancji. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia 7 października 2025 r. nr DUL.5343.1.11.2025 w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 stycznia 2026 r. T. S. (dalej: skarżący), wniósł skargę na decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia 7 października 2025 r. nr DUL.5343.1.11.2025 w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Powyższe podyktowane jest założeniem dwuinstancyjności postępowania. Jak wynika z treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025, poz. 1691 ze zm.; dalej "k.p.a.") od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 k.p.a.). Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji. Natomiast zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta T. jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania do organu II instancji – Wojewody Śląskiego za pośrednictwem Prezydenta Miasta T.. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło