II SA/Gl 209/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.H. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie niedopuszczalności wniesionego środka odwoławczego w sprawie o wstrzymanie robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. z dnia (...)r. nr (...) p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia . Skarżący A.H. pismem z dnia (...) r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r. nr (...) stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. z dnia (...) r. nr (...) wstrzymujące prowadzone bez pozwolenia roboty budowlane oraz nakładające na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów umożliwiających wystąpienie z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego. W skardze zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania wydanego przez organ I instancji postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy. Wskazać też należy, iż cytowany przepis dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 zd. 3 p.p.s.a.). Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż zarówno w doktrynie jak też w orzecznictwie nie ma pełnej zgodności co do interpretacji art. 61 § 3 zd. 3 p.p.s.a. i możliwości wstrzymania przez sąd administracyjny nie tylko wykonania rozstrzygnięcia zaskarżonego lecz także innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy, w tym rozstrzygnięcia podjętego przez organ I instancji – por. w tej mierze szerzej B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s.168-169. Nawet jednak w razie przychylenia się do stanowiska przemawiającego za taką potencjalną możliwością stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie wstrzymanie wykonania postanowienia PINB dla Miasta C. z dnia (...) r. jest prawnie niedopuszczalne. Złożony przez skarżącego wniosek nie wskazuje bowiem żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotowego postanowienia i mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie postanowienia zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W zawartym w piśmie, o którym mowa powyżej, uzasadnieniu skarżący wyjaśnia bowiem szeroko jedynie dlaczego w jego przekonaniu zaskarżone postanowienie drugoinstancyjne jest obarczone wadami. W odniesieniu natomiast do postanowienia organu I instancji, o którego wstrzymanie wykonania wnosi, nie wskazuje żadnych konkretnych motywów swego wniosku ograniczając się do stwierdzenia, iż cyt. "stronie grożą nieodwracalne skutki w przypadku niewykonania nałożonych tym postanowieniem obowiązków". Tym samym ewentualnych, bliżej nie wskazanych zagrożeń skarżący dopatruje się nie w wykonaniu postanowienia, o którym mowa, lecz w wyłącznie w fakcie jego ewentualnego niewykonania, a więc w sytuacji innej niż przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez skarżącego, a rozważane przez Sąd z urzędu, nie da się wyprowadzić wniosków odnośnie ewentualnych zagrożeń i dopuszczalności wstrzymania przedmiotowego postanowienia. Jego treścią jest bowiem oprócz wstrzymania prowadzonych samowolnie, zdaniem organu I instancji, robót budowlanych nałożenie na skarżącego obowiązku przedłożenia projektu, jak również dokumentów umożliwiających ewentualną legalizację obiektu, z której to możliwości skarżący może lecz nie musi skorzystać. Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.