II SA/Gl 211/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. B. na pismo Starosty Powiatu Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. O. B. wystąpił do Starosty Powiatu Z. z wnioskiem o zwrot nienależnie pobranej opłaty w wysokości [...]zł, stanowiącej różnicę pobranej opłaty, tj. kwoty [...]zł a kwotą faktycznie należną za wydanie karty pojazdu marki [...]nr rejestracyjny [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek Kierownik Referatu do spraw Rejestracji Pojazdów w piśmie z dnia [...] r. nr [...] poinformował, iż konieczność poniesienia opłat przy rejestracji pojazdu wynika dla stron z przepisu prawa i nie jest nakładana w trybie decyzyjnym.Jednocześnie stwierdził, iż pobrana opłata w wysokości [...] zł za wydanie karty pojazdu w momencie rejestracji pojazdu była zgodna z obowiązującym wtedy prawem, tj. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310). Pismo z dnia [...] r. zostało doręczone O. B. w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w Z. w dniu [...] r. O. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na stanowisko z dnia [...]r. nr [...]. Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem Starosty Powiatu Z. do usunięcia naruszenia prawa, które zostało doręczone organowi w dniu [...] r.Organ udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dale p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu. Przepisy ustawy – Prawo o ruchu drogowym nie przewidują uprawienia dla organu do wydania decyzji administracyjnej w powyższym przedmiocie. Nie oznacza to jednak, że osoba domagająca się zwrotu opłaty pozbawiona jest ochrony prawnej. Właściwy organ zajmując w sprawie stanowisko zarządza zwrot nienależnej opłaty lub odmawia takiego zwrotu. Odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu należy do zakresu administracji publicznej. Odnosi się bowiem do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Stanowi zatem czynność materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na stanowisko Starosty Powiatu Z. było zatem uprzednie wystąpienie przez skarżącego do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, pismo Starosty Powiatu Z. z dnia [...] r. nr [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. (vide: pismo organu z dnia [...]r.). Tym samym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa mogło być wniesione do dnia [...] r., bowiem z tym dniem upłynął czternastodniowy termin, którego bieg rozpoczął się od dnia doręczenia skarżącemu w dniu [...] r. pisma Starosty z dnia [...] r. o odmowie zwrotu kwoty [...] zł z tytułu uiszczonej opłaty za kartę pojazdu. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżący wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jednkaże pismo to zostało doręczone organowi dopiero w dniu [...] r. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. W świetle wskazanych okoliczności, skarga O. B. jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.