II SA/Gl 213/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2008 r. S. P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, którego wysokość ustalona została w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał do Sądu wypełniony druk formularza PPF, na którym zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. S. P. wskazał, że utrzymuje się ze świadczenie rentowego w kwocie [...] zł brutto miesięcznie i nie posiada żadnych środków pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Do wniosku dołączono zaświadczenie o wysokości uzyskiwanej renty oraz historię rachunku bankowego prowadzonego przez skarżącego. Dodatkowo, w oparciu o akta sprawy ustalono, że wnioskodawca jest osobą o złym stanie zdrowia, który dodatkowo pogarsza konflikt rodzinny będący również przyczyną tego, iż skarżący mieszka w przydzielonym lokalu socjalnym w złych warunkach bytowych. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Okoliczności związane z sytuacją materialną S. P. skłaniają do uznania, iż rzeczywiście jest on osobą, której wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy przypomnieć, że art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ustawy P.p.s.a.). Z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc treść przywołanych wyżej przepisów do sytuacji majątkowej wskazanej przez wnioskodawcę stwierdzić należy, że zaistniały okoliczności opisane w hipotezie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., a wobec tego S. P. uzyskał zwolnienie od kosztów sądowych w całości, zaś ze środków finansowych Skarbu Państwa pokryte zostaną koszty zastępstwa adwokackiego świadczonego przez fachowego pełnomocnika reprezentującego skarżącego przed Sądem. Zasadniczym powodem, który przesądził o uwzględnieniu złożonego wniosku była sytuacja materialna skarżącego oraz jego wiek i stan zdrowia. Niewątpliwie bowiem S. P. uzyskuje bardzo niski dochód (jest to kwota [...] zł netto – vide zaświadczenie ZUS z dnia [...] r.). Dochód ten pozwala na zaspokojenie elementarnych potrzeb wnioskodawcy i niepodobna przyjąć, że umożliwia on poniesienie jakichkolwiek dodatkowych wydatków. Oprócz tego pod uwagę wzięto również fakt, iż wnioskodawca pozostaje w trwałym konflikcie ze swoją byłą żoną i dziećmi, a zatem nie może liczyć na wsparcie ze strony tych osób. Dodatkowo, podnoszone przezeń okoliczności dotyczące złego stanu zdrowia znalazły przynajmniej częściowe potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materialne dowodowym, co miało niewątpliwy wpływ na ocenę kondycji materialnej wnioskodawcy. Reasumując poczynione spostrzeżenia należało stwierdzić, że wniosek S. P. kwalifikował się do uwzględnienia w całości. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu.