II SA/Gl 213/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie usunięcia stwierdzonych uszkodzeń postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uwzględnił skargę [...] w C. na postanowienie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie usunięcia stwierdzonych uszkodzeń będące przedmiotem niniejszego postępowania, w ten sposób że uchylił w całości zaskarżone postanowienie i orzekł o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania. O powyższym poinformowano tut. Sąd w piśmie z dnia [...] r. Do pisma dołączono wydane w trybie autokontroli postanowienie, którego żadna ze stron postępowania do dnia dzisiejszego nie zaskarżyła, zaś [...] w C. pismem z dnia [...] r. cofnęła skargę na postanowienie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż opisane w pkt 1 i 2 powołanego wyżej przepisu. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, co oznacza, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Przesłanką umorzenia postępowania jest nadto cofnięcie skargi przez stronę skarżącą zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 2 p.p.s.a.