II SA/Gl 215/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego adw. A. M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi A. M. od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym podatek VAT w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 października 2009 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu, którym wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat A.M. W piśmie z dnia [...]r. stanowiącym skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wyznaczony adwokat złożył wniosek o przyznanie kosztów związanych ze sporządzeniem skargi kasacyjnej, składając jednocześnie oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 i 2 przewiduje, iż zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, charakter sprawy i jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia a także, iż opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1 ust. 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Tymczasem, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu, 240 zł. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, przyznano pełnomocnikowi adwokatowi A. M. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 180,00 zł powiększoną o podatek VAT wg stawki 23 %, tj. o kwotę 41,40 zł.