II SA/Gl 215/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. adwokat K. H.-O. wskazując, że działa jako kurator dla nieobecnego B. F., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tego organu z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Po przekazaniu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2012 r. wezwał powyższego adwokata do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a ponadto zobowiązał do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu zawierającego upoważnienie do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub sądami administracyjnymi. Jednocześnie wskazano, że znajdujące się w aktach administracyjnych postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia [...]r., sygn. akt [...] obejmuje prawo do reprezentacji B. F. jedynie w postępowaniu administracyjnym. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Skarga jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna nadto spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 46 § 3 P.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Obowiązek dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej przewiduje także art. 37 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi oraz nieuiszczenie wpisu stwarza podstawę do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy (k. nr 29) Sąd Rejonowy w M. III Wydział Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...] na skutek wniosku Burmistrza Miasta M. ustanowił adwokat K. H.-O. jako przedstawiciela dla nieobecnego B. F. celem reprezentowania jego interesów w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie z pobytu stałego. Ustanowienie adwokata kuratorem w postępowaniu administracyjnym nie obejmuje jednakże umocowania do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wobec tego Przewodniczący Wydziału II zobowiązał adwokat K. H.-O. do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie poprzez wykazanie swojego umocowania do działania w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu B. F. Mimo skutecznego doręczenia adwokat K. H.-O. w dniu [...] r. wezwania o uzupełnienie powyższego braku formalnego skargi oraz odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wnosząca skargę nie dokonała wymaganych czynności. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o regulację art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić. Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Przepis ten przewiduje zatem możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania. W ocenie Sąd w niniejszej sprawie wobec braku jakiejkolwiek odpowiedzi kuratora na wezwania sądowe nie było celowe wstrzymywanie biegu sprawy z uwagi na opisane w powyższej regulacji okoliczności.