II SA/Gl 22/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w z. z dnia [...] r. w części nakazującej usunięcie przyczepy campingowej z działki nr [...] w Z. a w pozostałym zakresie, orzekającym o nakazie rozbiórki zadaszenia, utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, albowiem pozbawienie przyczepy zadaszenia na okres opadów śniegu doprowadzi do jej zniszczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania aktu sąd orzeka na wniosek skarżącego. Uwzględnienie wniosku jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z ustawowych przesłanek, wskazanych w art. 61 § 3 ppsa. Powołany przepis przewiduje wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zastosowanie wstrzymania wykonania decyzji może zatem nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Ciężar wykazania, że wykonywanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżących znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na osobach domagających się wstrzymania wykonania aktu. Wniosek o wstrzymanie wykonania powinien zatem zawierać informacje o stanie faktycznym i argumenty, odnoszące się do przesłanek wstrzymania wykonania. Jakkolwiek argumentację strony, zawartą w uzasadnieniu wniosku, należy ocenić jako lakoniczną, to ze względu na zasady doświadczenia życiowego, Sąd uznał, iż skarżący słusznie zwraca uwagę na praktyczny aspekt wykonania decyzji o nakazie rozbiórki obiektu. Niewątpliwie skutki rozbiórki, jakkolwiek odwracalne, należy ocenić jako należące do kategorii skutków trudnych do odwrócenia. Ewentualne przywrócenie stanu sprzed rozbiórki łączy się bowiem z reguły ze znacznym nakładem czasu, środków finansowych i pracy. Jakkolwiek zatem skarżący nie posłużył się w swoim wniosku terminami użytymi przez prawodawcę na oznaczenie stanów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, w ocenie Sądu podniesiony przez niego argument odwołuje się do przesłanki zagrożenia wywołania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania rozstrzygnięcia w sprawie przez Sąd. Mając na względzie podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.