II SA/Gl 224/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.) Protokolant referent-stażysta Jolanta Czarnata po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie oceny stanu technicznego obiektu oddala skargę. Pismem z dnia [...], uzupełnionym w dniu [...], skarżąca B. S. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z wnioskiem o "interwencję w sprawie naruszenia prawa i samowoli budowlanej" kwestionując m.in. prawidłowość funkcjonowania przewodów kominowych, instalacji wodnej i kanalizacyjnej w budynku mieszkalnym położonym przy ul. K. w B. na działce gruntu oznaczonej numerem [...] stanowiącej współwłasność skarżącej oraz H. i J. P. W budynku tym wyodrębnione są dwa lokale mieszkalne, z których jeden stanowi własność skarżącej, a drugi uczestników postępowania H. i J. P. Kwestionowane przez skarżącą instalacje służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych właścicieli tego drugiego lokalu. Organ pierwszej instancji w dniu [...] przeprowadził oględziny przedmiotowej posesji, a następnie pismem z dnia [...] poinformował skarżącą o braku podstaw prawnych do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawach objętych jej wnioskiem. Wskazał także, że obowiązek utrzymania budynku w należytym stanie technicznym obciąża wszystkich jego współwłaścicieli, zaś ewentualne kwestie sporne pomiędzy nimi mogą być dochodzone w postępowaniu przed sądami powszechnymi. Kolejnymi pismami z dnia [...] i [...] skarżąca domagała się załatwienia sprawy przez organ w trybie przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) zarzucając naruszenie przez organ pierwszej instancji art. 35, art. 104 i 107 tego kodeksu. Postanowieniem z dnia [...] organ pierwszej instancji powołując się na art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) wezwał skarżącą do przedłożenia aktualnego protokołu z okresowej kontroli przewodów kominowych w jej budynku oraz H. i J. P. do udostępnienia możliwości wejścia na dach budynku oraz przedłożenia stanowiska administratora sieci zewnętrznych oraz przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych orzekającego o prawidłowości ich wykonania ewentualnie o stwierdzonych nieprawidłowościach. Powyższe postanowienie zostało wykonane przez zobowiązanych. Decyzją z dnia[...] , nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych i przyłącza wody w budynku mieszkalnym przy ul. K. [...] w B.. W uzasadnieniu stwierdził, iż z przedłożonych dokumentów wynika, iż w obu częściach budynku stanowiących odrębną własność B. S. oraz H. i J. P. przewody kominowe są drożne, a wykonane do nich podłączenia są prawidłowe (protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych nr [...] z dnia [...) ]Nadto przyłącze wodociągowe do części użytkowanej przez H. i J. P. zostało wykonane prawidłowo (protokół odbioru przez przedstawiciela P.K. [...] nr [...] z dnia [...] ) W związku z powyższym wobec nie stwierdzenia naruszenia obowiązujących przepisów prawa umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 k.p.a. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła skarżąca wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa procesowego przez nie podanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, nie dokonanie wszechstronnego rozważenia sprawy, nie załatwienie jej w terminach wynikających z art. 35 w związku z art. 36 k.p.a. Nadto zarzuciła także naruszenie § 113 pkt 2, pkt 4, i pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690 ze zm). Organ odwoławczy – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji uznając zarzuty odwołania za bezzasadne. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z obowiązującymi w dacie wykonania przyłącza wodociągowego (1995 r) przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1995 r. Nr 10 poz. 46 z późn.zm), nie wynika, iż instalacja musi być w swojej części budynku, jak to sugeruje skarżąca. Podzielono argumentację organu pierwszej instancji co do bezprzedmiotowości postępowania, a ponadto wskazano na cywilno-prawny charakter roszczeń skarżącej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik postępowania w szczególności poprzez nie podanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, nie dokonanie wszechstronnego rozważenia sprawy, nie załatwienie sprawy w terminach określonych w art. 35 w związku z art. 36 k.p.a., niewłaściwą ocenę materiału dowodowego, pozbawienie wnioskodawczyni prawa do obrony poprzez utrudnianie składania wyczerpujących wyjaśnień, a nadto naruszenie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W piśmie z dnia [...] skarżąca stwierdziła, iż w swoich pismach nie kwestionowała stanu technicznego instalacji wodnej, a podnosiła jedynie, iż H. i J. P. zamontowali w jej piwnicy instalację wodną niezgodnie z przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając skargę Sąd badał zatem, czy zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi w dacie jej wydania przepisami prawa. Sąd badał również, czy stan faktyczny istniejący w dacie wydania zaskarżonego aktu dawał organom podstawę do zastosowania odpowiednich przepisów prawa. Badając zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa Sąd nie dopatrzył się takiego naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem względnie stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów prawa formalnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 105 k.p.a. jeżeli postępowanie administracyjne z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, brak było podstaw do stwierdzenia, iż przewody kominowe i wykonane do nich podłączenia oraz przyłącze wodociągowego i ich stan techniczny (a tylko w takim zakresie w istocie prowadzone było postępowanie) naruszają obowiązujące przepisy prawa. Z załączonych na żądanie organu w trakcie postępowania dokumentów, w tym protokołu z dnia [...] oraz protokołu odbioru przyłącza wodociągowego z dnia [...] wynikało, iż wykonane one zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Podkreślić należy, iż w [...] w dacie odbioru przyłącza wodociągowego obowiązywało – jak prawidłowo ustalił organ odwoławczy - rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, z którego nie wynikało, iż instalacja wodna - przyłącze musiało znajdować się w części budynku należącym do użytkownika tego przyłącza. W świetle przepisów tego rozporządzenia, przedmiotowe przyłącze wodociągowe zostało wykonane prawidłowo, co potwierdza wspomniany wyżej protokół z [...]. Natomiast powoływane przez skarżącą przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie mają zastosowania w sprawie, a to z uwagi na fakt, że ocena zgodności wykonanych robót z warunkami technicznymi następuje na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wykonania tych robót. Ponadto, wbrew twierdzeniom skarżącej, organy administracyjne nie pozbawiły jej prawa do udziału w postępowaniu, wręcz przeciwnie. Jak wynika z akt sprawy skarżąca na każdym etapie postępowania brała w nim udział, rozstrzygnięcia organów, jak i inna korespondencja i zawiadomienia były jej doręczane, brała udział w oględzinach, składała wnioski i wyjaśnienia. Uzasadniony jest natomiast zarzut naruszenia art. 35 kpa poprzez przekroczenie terminów załatwienia sprawy przez organy. Zgodnie bowiem z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z kolei art. 36 stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Tymczasem odwołanie skarżącej wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu[...] , zaś zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...], a więc z ponad dziesięciodniowym opóźnieniem. Jeszcze większej zwłoki w załatwieniu sprawy dopuścił się organ pierwszej instancji. Wniosek skarżącej inicjujący postępowanie w sprawie został złożony w dniu [...]. Przyjmując nawet, że organ "załatwił" pierwotnie sprawę pismem z dnia[...], to trudno nie zauważyć, że od daty ponownego żądania skarżącej (pismo z dnia [...]) do daty rozstrzygnięcia sprawy poprzez wydanie decyzji w dniu [...] upłynęły blisko trzy miesiące. W żadnym z tych przypadków organ nie zastosował się do treści art. 36 kpa. Dostrzegając powyższe uchybienia i traktując je w odniesieniu do organu pierwszej instancji jako istotne, Sąd nie może jednak z ich powodu uchylić zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., sąd administracyjny uchyla decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu omawiane naruszenie przepisów pozostawało bez wpływu na wynik sprawy. Pozostałe zarzuty skarżącej w zakresie postępowania dowodowego i oceny materiału dowodowego przez organy orzekające należy uznać za nieuzasadnione. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na przeprowadzenie postępowania w zgodzie z zasadą wyrażoną w art. 7 kpa i czyni zadość obowiązkom nałożonym na organy przepisem art. 77 § 1 kpa. Dokonana zaś przez organy ocena dowodów mieści się w granicach swobody takiej oceny, o której stanowi art. 80 kpa. Mając na uwadze powyższe Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, a zatem podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.s.a