II SA/Gl 224/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, , , po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i J. B. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 grudnia 2025 r. nr WINB-WOA.7721.322.2025.PG w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie realizacji obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W piśmie z dnia 14 stycznia 2026 r. M. B. i J. B. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 grudnia 2025 r. o numerze wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie realizacji obiektu budowlanego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 2 marca 2026 r., skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie: jej siedmiu dodatkowych odpisów, celem doręczenia pozostałym stronom postępowania oraz do wskazania numerów PESEL. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2026 r., skarżący pismem z dnia 2 marca 2026 r. zostali solidarnie wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. W wezwaniach zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu, w terminie siedmiu dni od dnia ich otrzymania, spowoduje odrzucenie skargi. Ww. wezwania zostały doręczone skarżącym 4 marca 2026 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 11 marca 2026 r., skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi oraz nie uiścili wymaganego wpisu. Jednocześnie dnia 11 marca 2026 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącej, w którym skarżąca oświadczyła, że odwołuje sprawę ponieważ nie ma gwarancji, że zostanie ona pozytywnie zakończona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a), Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. Art. 57 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a, stanowi, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Z kolei w myśl przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że pismami sądowymi z 2 marca 2026 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi oraz pouczeni o konsekwencjach ich nieusunięcia. Wezwania te zostały uznane doręczone 4 marca 2026 r. i termin do ich wykonania upłynął 11 marca 2026 r. Skarżący do dnia dzisiejszego nie uzupełnili braków formalnych skargi ani nie uiścili wymaganego wpisu. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z daty wpływu do tut. Sądu 11 marca 2026 r. skarżąca cofnęła skargę ("odwołanie sprawy"), jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.