II SA/Gl 227/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-06-24

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, będąca osobą fizyczną, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Skarżąca, będąca osobą fizyczną, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania swojego i rodziny. W rozpoznawanej sprawie, uwzględniając przedłożone dokumenty potwierdzające liczne zobowiązania finansowe, problemy z ich regulowaniem, a także niskie dochody i poważne schorzenie, uznano, że skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca I. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym dotyczącym opłaty adiacenckiej. Powołała się na trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody z renty i alimentów, wspólne gospodarstwo domowe z synem oraz znaczące zadłużenie wynikające z działalności gospodarczej zarejestrowanej na jej nazwisko. Do wniosku dołączyła dokumenty obrazujące jej dochody i wydatki.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą I. K. od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P., A. P., I. B., I. K., J. G., M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w kwestii wniosku skarżącej I. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca I. K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z uczącym się w szkole średniej synem, utrzymując się z renty oraz przysługującego jej oraz jej synowi świadczenia alimentacyjnego. W sumie dochody w rodzinie skarżącej kształtują się na poziomie około 1600 zł. Strona zaznaczyła, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej ze względu na fakt, iż jej były małżonek prowadził działalność gospodarczą, która była na nią zarejestrowana. Z tego tytułu zobowiązana jest spłaca zadłużenie względem wielu podmiotów (banków oraz przedsiębiorców) jak również względem ZUS-u. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała szereg dokumentów obrazujących poziom uzyskiwanych przez nią dochodów jak również strukturę i rozmiar wydatków związanych z utrzymaniem się. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.). W realiach rozpoznawanej sprawy, uwzględniając okoliczności powołane przez skarżącą uznano, że jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że strona przedłożyła szereg dokumentów potwierdzających istnienie licznych zobowiązań finansowych, zarówno o charakterze publicznoprawnym jak i prywatnoprawnym. Wynika z nich, że suma zobowiązań wnioskodawczyni jest znacząca, a strona ma problemy z ich regulowaniem. Co istotne, część z nich podlega egzekucji sądowej, a to z kolei w dostateczny sposób uprawdopodabnia jej twierdzenia o trudnej sytuacji materialnej. Strona uzyskuje świadczenie rentowe w wysokości 583 zł (240 zł jest potrącane) a na dodatek cierpi na poważne schorzenie o charakterze przewlekłym, wymagające stałej opieki lekarskiej oraz leczenia. W opisywanej sytuacji niepodobna więc oczekiwać, że będzie wstanie samodzielnie ponieść wydatki związane z postępowaniem sądowym. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło