II SA/Gl 228/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr) Sędzia WSA Rafał Wolnik Protokolant starszy referent Ewa Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2007 r. sprawy ze skargi J. B. i J. B. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r., nadesłanym za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., J. B. i J. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r. nr [...], którą nakazano im dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego [...] na działce przy ul. A w B.. Podniesione przez nich w uzasadnieniu argumentu skierowane są przeciwko stanowisku przyjętemu przez organ w tej decyzji. Z akt sprawy, jak również z odpowiedzi na skargę nadesłanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, że od decyzji organu I instancji skarżący złożyli odwołanie do organu II instancji. W stosunku do tego odwołania postanowieniem z dnia [...] r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, pouczając o prawie wniesienia na wydane postanowienie skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego wezwaniem z dnia 19 lipca 2007 r. Sąd zwrócił się do skarżących o sprecyzowanie skargi poprzez wskazanie, jaki akt i którego z organów jest przedmiotem zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że zgodnie z brzmieniem skargi przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wezwanie zostało doręczone [...] r. i pozostało bez odpowiedzi. W złożonej odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a alternatywnie o oddalenie jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Prawo do wniesienia skargi, uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, służy zatem w stosunku do rozstrzygnięcia podjętego przez organ II instancji. Od decyzji wydanej w sprawie przez organ I instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. - służyło stronom odwołanie do organu II instancji. Organ II instancji uznał odwołanie za spóźnione i stwierdził uchybienie terminu. Postanowienie w tym przedmiocie, zgodnie z art. 134 k.p.a. jest ostateczne i kończy postępowanie w sprawie, wobec czego służy na nie skarga do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 2 ppsa. Skarga nie może natomiast zostać wniesiona ma decyzję organu I instancji. Strony złożyły odwołanie po terminie, jego wniesienie nie było zatem skuteczne i nie może stanowić o wyczerpaniu środków zaskarżenia. W tej sytuacji należy uznać, że wniesienie skargi nie było dopuszczalne, a złożona skarga podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.