II SA/Gl 228/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych - obejmujące wpis od skargi kasacyjnej postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi kasacyjnej. W druku podała, że wraz z matką i córką zamieszkuje w należącym do jej matki budynku mieszkalnym o pow. 108 m2, a w skład jej majątku wchodzi również samochód marki [...]o wartości około 13.000,00 zł. Córka skarżącej jest niepełnoletnia, a sama wnioskodawczyni i jej matka uzyskują łączny dochód w wysokości 4550 zł netto. Strona podkreśliła, że spłaca zaciągnięte zobowiązania kredytowe – łączne wydatki z tego tytułu kształtują się na poziomie 1100 zł, utrzymanie domu wraz z mediami wynosi około 1000 zł, koszty dojazdu do pracy – 400 zł, koszty rehabilitacji matki skarżącej – 120 zł, spłata przez matkę strony zaciągniętych zobowiązań kredytowych - 580 zł. Pismem z dnia 18 maja 2017 r. strona została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez: - udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się, tj., opłat za energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci, usługi telekomunikacyjne, wykup niezbędnych lekarstw, itp., - nadesłanie dokumentów potwierdzających deklarowaną w druku wniosku wysokość świadczenia z tytułu wynagrodzenia oraz świadczenia emerytalnego matki wnioskodawczyni, - nadesłanie dokumentów potwierdzających wysokość rat zobowiązań zaciągniętych zarówno przez stronę jak i przez jej matkę a także wskazanie celów, na jakie zobowiązania te zostały zaciągnięte. W odpowiedzi skarżąca nadesłała rachunki za media, dokumenty obrazujące wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżącą i jej matkę oraz harmonogram spłat zaciągniętych kredytów. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Analiza sytuacji materialnej strony nie pozwoliła stwierdzić, że jest ona osobą, której status materialny uzasadniałby uwzględnienie złożonego wniosku. Łączny dochód w rodzinie wnioskodawczyni wynosi około 4300 zł. Wydatki na media kształtują się natomiast na poziomie około 1100 zł (energia elektryczna w ujęciu miesięcznym – 340 zł, dostawy wody – 113, usługi rtv – 89, telefon komórkowy – 69, gaz – 191 zł.). Wydatki na lekarstwa wynoszą 179 zł Po ich odjęciu do dyspozycji strony pozostaje więc kwota około 3000 zł. Biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia wpis od ewentualnej skargi kasacyjnej wyniósłby połowę wpisu od skargi, a więc kwotę 750 zł. W świetle dochodów rodziny strony nie jest to więc kwota tak znaczna, aby uzasadnionym było zwolnienie strony z obowiązku jej uiszczania. Analizując sytuację materialną strony pod uwagę nie brano wspomnianych w druku formularza zobowiązań kredytowych, albowiem skarżąca, pomimo wyraźnego wezwania nie podała celów, na jakie zostały one zaciągnięte. Trudno więc w takiej sytuacji ocenić, czy tego rodzaju wydatki są niezbędne z punktu widzenia budżetu domowego rodziny i czy służą zaspokojeniu istotnych potrzeb. To zaś mogłoby wpłynąć na ewentualną zmianę oceny złożonego przez nią wniosku. Warto przy tym zwrócić uwagę, że skarżąca wniosła skargę w dniu 15 lutego 2017 r., a już po wniesieniu skargi, w dniu 19 kwietnia 2017 r. zaciągnęła zobowiązanie kredytowe w wysokości 44.933,99 zł, którego miesięczna rata spłaty wynosi 594 zł. Biorąc pod uwagę, że działa ona za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika można przyjąć, że strona co najmniej powinna się liczyć z koniecznością uiszczenia wpisu od skargi oraz ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej. Wobec tego o ile kredyt ów został zaciągnięty na potrzeby konsumpcyjne, jego spłata nie może wpływać na ocenę możliwości finansowych strony, jako że trudno wyobrazić sobie sytuację, w której zaspokajanie wierzytelności prywatnych miałoby mieć pierwszeństwo przez należnościami publicznoprawnymi. Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.