II SA/Gl 23/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...]r. znak: [...] nakazującą J. C. i A. B. rozbiórkę samowolnie nadbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego w K. przy ul. [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej ewentualna rozbiórka obiektu spowodowałaby trudne do odwrócenia skutki, ponadto zaś wiązałaby się z wyrządzeniem jej znacznej szkody, gdyby decyzja w zaskarżonym kształcie została wykonana. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniósł natomiast o oddalenie skargi. Odpis skargi wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doręczono uczestniczce postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Do dnia wydania niniejszego postanowienia uczestniczka postępowania nie ustosunkowała się do tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Oceniając wniosek skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim wskazać należy, iż już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Może się bowiem okazać, iż nie są spełnione warunki legalnej rozbiórki, co z kolei wiąże się z kwestią powrotu do stanu, jaki istniał przed rozpoczęciem robót rozbiórkowych. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącą, wskutek rozbiórki obiektu, wiąże się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Zdaniem Sądu zasadne jest zatem, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Tym samym mając na uwadze realia rozpatrywanej sprawy, nie można stwierdzić, iż udzielenie skarżącej tzw. ochrony tymczasowej naruszałoby czyjkolwiek interes lub też pozostawałoby w opozycji do interesu publicznego. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.