II SA/Gl 230/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G., J. J., I. K., J. K., E. R., K. S, Z. S., J.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącej A.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A. G. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając swój wniosek wskazała, że została zmuszona do podjęcia działań prawnych w związku z budową wiatraka w sąsiedztwie należącej do niej nieruchomości. Z treści formularza wynika, że wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką i ojcem. W skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 200 m2, mieszkanie w K. o pow. 31 m2 oraz nieruchomości rolne położone w miejscowościach K. i G. o łącznej powierzchni 1,86 m2. Skarżąca zadeklarowała, że posiada oszczędności w wysokości 30.506 zł, a jej rodzice oszczędności w wysokości 23.437 zł. Wnioskodawczyni jest również właścicielką pojazdu marki [...] z 2005 r. Wedle podanych informacji łączny dochód w rodzinie strony wynosi 8613 zł brutto miesięcznie i składają się nań emerytura jej matki – 826 zł, dochód z wynajmu mieszkania – 2.200 zł, emerytura ojca skarżącej – 1367 zł, dochody z dzierżawy gruntu uzyskiwane przez skarżącą w wysokości 1800 zł, stypendium doktoranckie strony w wysokości 1470 zł oraz stypendium projakościowe – 950 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. W realiach rozpoznawanej sprawy brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej albowiem nie wykazano, że jej sytuacja materialna wyklucza samodzielne pokrycie wydatków z tytułu kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nie opiera się zaś na względach słusznościowych, odwołujących się do przekonania strony o zasadności złożonej skargi. Zasadniczym kosztem, jaki strona ma obowiązek ponieść na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi w wysokości 500 zł. W zestawieniu z miesięcznymi dochodami strony nie jest to kwota na tyle znacząca aby w sposób zasadniczy uszczupliła te dochody. Zarazem skarżąca nie powołała w swoim wniosku żadnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że bieżące wydatki związane z utrzymaniem się pochłaniają istotną część wspomnianych dochodów, a środki, które pozostają do dyspozycji jej rodziny pozwalają na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Abstrahując od powyższego zauważyć również trzeba, że nie może liczyć na zwolnienie z kosztów sądowych osoba, która posiada oszczędności w wysokości ponad 30.000 zł. Z powodzeniem może bowiem właśnie z tych środków pokryć wydatki związane z toczącym się postępowaniem sądowym. Wobec tego , działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.