II SA/Gl 230/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G., J. J., I. K., J. K., E.R., K.S., E. S., Z.S., J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącej J.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J.J. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza wskazała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z mężem i synem. W skład majątku jej rodziny wchodzi dom letniskowy o pow. 100 m2, mieszkanie o pow. 60 m2 (zakupione ze środków uzyskanych w drodze zaciągnięcia kredytu hipotecznego), nieruchomość rolna o pow. 2,2 ha oraz bliżej niesprecyzowana ilość środków pieniężnych "na bieżące wydatki". Źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawczyni jej wynagrodzenie za pracę w wysokości 2200 zł brutto, wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia – 2800 zł brutto oraz wynagrodzenie za pracę jej małżonka 1750 zł brutto miesięcznie. Pismem z dnia 20 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie wydatków przezacnych na utrzymanie się, udokumentowanie wysokości dochodów uzyskiwanych w jej rodzinie oraz wskazania sposobu wykorzystania nieruchomości rolnej, o której wnioskodawczyni wspomniała w druku formularza. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W realiach rozpoznawanej sprawy brak jest podstaw do uznania, że skarżąca znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Przede wszystkim nic nie wiadomo na temat poziomu oraz struktury miesięcznych wydatków przeznaczanych w jej rodzinie na utrzymanie się. Jest to zaś informacja istotna z punktu widzenia oceny możliwości finansowych strony. Zestawienie dochodów z wydatkami pozwala bowiem ustalić środki, które pozostają do dyspozycji strony i z tej perspektywy stwierdzić, na ile strona jest w stanie ponieść tego rodzaju wydatek. W realiach niniejszej sprawy, wedle deklaracji wnioskodawczyni, łączny dochód brutto w jej rodzinie wynosi 6750 zł. Ponieważ strona uchyliła się od nadesłania dokumentów dotyczących wydatków nie można stwierdzić, czy rzeczywiście opłacenie wpisu od skargi w wysokości 500 zł (a jest to zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania) zachwiałoby sytuacją materialną jej rodziny. Z tego też względu nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Wobec tego , działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.