II SA/Gl 233/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1/ umorzyć postępowanie sądowe, 2/ zwrócić skarżącej kwotę [...] ( [...]) złotych, tytułem połowy uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. K., wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], wydane w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. Sprawa została skierowana na rozprawę wyznaczoną na dzień 2 marca 2006 r., o czym zawiadomiono strony postępowania. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej pismem nadanym za pośrednictwem poczty [...] r. oświadczył, że cofa złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej PoPPSA, uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy. Mając na względzie przedstawione okoliczności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PoPPSA , orzekł jak w sentencji.