II SA/Gl 235/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia adresu w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu podkreślając, że wraz z bratem prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. 37 m2. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 5.000 zł. Jedynym źródłem utrzymania się strony oraz jej domownika jest dochód z tytułu renty w wysokości 963 zł netto miesięcznie. Skarżący podkreślił, że jest osobą niepełnosprawną. Do druku formularza dołączone zostały dokumenty potwierdzające tak źródło jak i wysokość uzyskiwanych przez skarżącego dochodów oraz wydatki przeznaczane na utrzymanie się. W oparciu o to ustalono, że czynsz za zajmowany lokal mieszkalny wynosi 130 zł; zakup gazu to kwota 62,52 zł; rata spłaty bliżej niezidentyfikowanego kredytu to kwota 206 zł; spłata kolejnej, nieokreślonej raty to 177 zł; usługi TV to 94,90 zł; spłata kolejnej raty to kwota 50 zł zaś koszty zakupu energii elektrycznej wynoszą 65 zł miesięcznie. Wobec dodatkowego wezwania referendarza sądowego wnioskodawca oświadczył, że instytucje charytatywne, z pomocy których korzysta nie chciały wydać mu w tym względzie stosownych zaświadczeń a MOPS w C. wystawił zaświadczenie, wedle którego Z. P. jest objęty pomocą ośrodka w postaci pracy socjalnej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej okoliczności, udokumentowanych przez stronę uznano, iż istnieją podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku. Przede wszystkim pod uwagę należy brać wysokość dochodu jakim dysponuje strona, a jest nim kwota 967 zł. Od dochodu tego należy odjąć niezbędne wydatki, tj. czynsz za mieszkanie, na gaz oraz na energię elektryczną. Już tylko te koszty powodują zmniejszenie dochodu skarżącego (mającego przecież wystarczyć na zaspokojenie potrzeb dwóch osób) o niemal 200 zł. Jeżeli zaś pod uwagę weźmie się inne wydatki, których zasadności nie sposób ocenić, a których jednakże z góry nie sposób zakwestionować, to okaże się, ze do dyspozycji strony pozostaje bardzo niewielka kwota, pozwalająca zasadniczo na zaspokojenie elementarnych potrzeb bytowych. Stąd też uwzględniono złożony wniosek w całości. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.