II SA/Gl 237/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia skargi. Skarżąca T. K. w dniu [...] r. wraz ze skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż była przekonana, iż następnym urzędem, do którego można zwrócić się o pomoc po wydaniu decyzji przez organ II instancji będzie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., a dopiero potem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Okazało się jednak, że mylnie skierowała swoje odwołanie do W., gdzie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]r., doręczonym skarżącej w dniu [...] r. stwierdził niedopuszczalność jej odwołania. Zaskarżona decyzja organu II instancji została doręczona osobiście skarżącej w dniu [...] r. wraz z pouczeniem, iż od tej decyzji strony mogą wnieść w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W powołanych wyżej przepisach art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przesłankami tymi są: dopełnienie czynności, której uchybiono, zachowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody oraz uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy po stronie ograniczonej terminem. W myśl powołanego wyżej art. 87 § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. np. B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 86-87). W niniejszej sprawie skarżąca T. K. wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu nie uprawdopodobniła jednak, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a okoliczności sprawy tezie takiej przeczą. Jak bowiem skarżąca twierdzi przyczyną uchybienia przez nią terminu do wniesienia skargi było jej mylne przekonanie o konieczności wniesienia najpierw odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., a dopiero po jego rozpatrzeniu wniesienia skargi do Sądu. Należy jednak zauważyć, że w zaskarżonej decyzji T. K. została prawidłowo pouczona o tym, iż strona niezadowolona z decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Lektura zawartego w decyzji pouczenia, nie pozostawiała miejsca na wątpliwości, a tym samym przekonanie skarżącej, że od decyzji organu II instancji musi się odwołać najpierw do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. było bezpodstawne i nie może być potwierdzeniem braku jej winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem przyjąć, iż skarżąca dochowała szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej rozumianej jako kryterium braku winy. W świetle zatem przedstawionych okoliczności uznać należy, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające przywrócenie skarżącej terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 ( 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.