II SA/Gl 238/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D.-F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy G. D.- F. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. W treści wniosku podała, że ze względu na konflikt rodzinny (z małżonkiem) nie zamieszkuje w należącym do jej rodziny budynku. Wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z córką w budynku mieszkalnym należącym do jej rodziców, prowadząc odrębne gospodarstwo domowe. W skład jej majątku, poza wymienionym wyżej domem wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 15,1894 ha. Źródłem utrzymania się G. D. – F. jest świadczenie alimentacyjne jej córki uzyskiwane w kwocie 300 zł netto miesięcznie oraz wynagrodzenie za prace dorywcze strony - uzyskiwane w kwocie około 700 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca udzieliła wyjaśnień dotyczących swojej sytuacji materialnej i osobistej a także nadesłała szereg dokumentów uprawdopodabniających podnoszone przez nią okoliczności. W szczególności wyjaśniła, że małżonek nie partycypuje w kosztach utrzymania jej córki, przez co jest zmuszona do prowadzenia przeciw niemu egzekucji administracyjnej. Oprócz tego, ze względu trudną sytuację materialną była zmuszona do zaciągnięcia pożyczki bankowej, którą sama spłaciła. Jej córka, ze względu na zły stan zdrowia kontynuuje naukę w ramach indywidualnego toku nauczania, co z kolei powoduje, że wnioskodawczyni nie jest w stanie podjąć stałego zatrudnienia. Skarżąca zamieszkuje w budynku należącym do jej rodziców, nie mniej jednak osoby te, ze względu na bardzo ograniczone możliwości finansowe nie są w stanie udzielić jej wsparcia materialnego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Oceniając wniosek złożony przez G. D. – F. należało uznać, że powołane przez skarżącą okoliczności uzasadniają uwzględnienie tego wniosku. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, iż sytuacja rodzinna skarżącej uzasadnia tezę o braku wsparcia ze strony jej małżonka. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów oraz z oświadczeń zawartych w druku PPF i w piśmie z dnia 17 czerwca br. jednoznacznie wynika, że wnioskodawczy nie może liczyć na wsparcie małżonka, a jego postępowanie było przyczyną, dla której zmuszona była opuścić dotychczasowe miejsce pobytu i zamieszkać u rodziców. Stałym źródłem utrzymania się strony oraz jej córki są alimenty tej ostatniej, uzyskiwane w kwocie 300 zł. Dodatkowym źródłem dochodu, o nieregularnym charakterze jest wynagrodzenie za prace dorywcze świadczone przez skarżącą. Bez wątpienia można w tym zakresie mówić o bardzo ciężkiej sytuacji finansowej rodziny strony. Z uzyskanych informacji nie wynika co prawda, że strona ponosi stałe koszty utrzymania (opłaty za wodę, energię elektryczną itp.), gdyż te są opłacane przez jej rodziców, nie mniej jednak na uwadze mieć trzeba, że strona miałaby znaczące trudności z ich pokryciem. Zastrzeżeń nie rodzi również oświadczenie wnioskodawczyni, która wskazała, że rodzice nie są w stanie udzielić jej wsparcia materialnego, gdyż sami znajdują się w dosyć trudnym położeniu (tylko ojczym strony uzyskuje świadczenie emerytalne w kwocie 1231 zł). Skarżąca podniosła przy tym, że jest zobowiązana do spłaty pożyczki bankowej, zaciągniętej na pokrycie bieżących potrzeb, a w chwili obecnej wysokość raty tej pożyczki wynosi 438 zł miesięcznie. Okoliczność ta nie została co prawda uprawdopodobniona, nie mniej jednak nie znaleziono podstaw do zakwestionowania wiarygodności oświadczenia strony w tym zakresie. Jeżeli zarazem uwzględni się fakt, że córka G. D. – F. cierpi na schorzenie wymagające indywidualnego toku nauczania, co z kolei uzasadnia konieczność należytej organizacji zajęć córki, za prawdziwe należy przyjąć twierdzenia o braku możliwości znalezienia stałego zatrudnienia. Całokształt powołanych wyżej okoliczności przemawia za przyjęciem tezy, że sytuacja materialna i rodzinna skarżącej odpowiada przesłankom wymienionym w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.