II SA/Gl 239/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W piśmie z dnia 15 grudnia 2015 r. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika S. M. zwrócił się do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. między innymi o usunięcie z ewidencji kierowców punktów karnych. [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. w piśmie dnia [...] r., nr [...] odmówił usunięcia punktów karnych. Pismem dnia 18 lutego 2016 r. pełnomocnik S. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wyżej wymienione pismo [...] Komendanta Wojewódzki Policji w K. z dnia [...] r. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia z dnia 25 marca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpił do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie, w odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 19 kwietnia 2016 r., oświadczył, że pismem z dnia 15 grudnia 2015 r. wezwał Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. do usunięcia naruszenia prawa tj. do usunięcia z ewidencji punktów, wpisanych błędnie, bez podstawy prawnej i faktycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to na mocy art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie zaś do art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy odmowy usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Zgodnie z art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Do jej kompetencji należy zatem zarówno ujawnianie punktów w ewidencji, jak i ich usuwanie. Czynności materialno-techniczne polegające na wpisywaniu punktów do ewidencji oraz ich usuwaniu podlegają kontroli sądowej. Strona zainteresowana wykreśleniem punktów z ewidencji może zwrócić się o podjęcie tej czynności do właściwego organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1388/09 - dostępny na stronie internetowej http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżona w niniejszej sprawie czynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. niewątpliwie ma charakter władczy i rozstrzyga indywidualną sprawę konkretnego podmiotu, a zatem należy do czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kontroli sądowej. Warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego w rozpatrywanej sprawie było jednak uprzednie wystąpienie przez skarżącego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie dopełnił jednakże wskazanego obowiązku i nie wezwał organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji wniesienie skargi należało uznać za niedopuszczalne z powodu niewezwania Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o podjęciu przez niego spornej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem Sądu za takie wezwanie nie można było uznać pisma skarżącego z dnia 15 grudnia 2015 r., pismo to stanowiło bowiem w istocie wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Za czynność materialno - techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., polegającą na odmowie usunięcia z ewidencji punktów karnych, należało natomiast przyjąć stanowisko [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji wyrażone w piśmie z dnia [...] r., nr [...]. Na tę właśnie odmowę skarżący był obowiązany w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. wnieść na piśmie w terminie czternastu dni od dnia otrzymania odpowiedzi, wezwanie do organu o usunięcie naruszenia prawa. Tymczasem skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpił z takim wezwaniem, a więc nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W świetle wskazanych okoliczności, skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.