II SA/Gl 239/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącemu S. M. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz zwrócił skarżącemu kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Orzeczenie to wraz z uzasadnieniem zostało przesłane na podany w skardze adres pełnomocnika skarżącego i wobec nieobecności adresata przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 7 i 15 lipca 2016 r.), o czym umieszczono zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie odpisu postanowienia było skuteczne i zostało dokonane z upływem 21 lipca 2016 r. (zgodnie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wobec uprawomocnienia się powyższego postanowienia Sąd zwrócił skarżącemu kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego, o czym poinformował pełnomocnika skarżącego pismem z dnia 5 września 2016 r., doręczonym pełnomocnikowi w dniu 8 września 2016 r. W dniu 13 września 2016 r. pełnomocnik skarżącego przeglądał akta sądowe przedmiotowej sprawy. Pismem z dnia 15 września 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku pełnomocnik wskazał, że w związku z pismem informującym o zwrocie wpisu od skargi, telefonicznie ustalił on z pracownikiem Sądu, że w aktach sprawy znajduje się niedoręczona przesyłka zawierająca postanowienie o odrzuceniu skargi. Pełnomocnik w dniu 13 września 2016 r. przeglądał akta sądowe i w tym dniu zapoznał się z treścią postanowienia i jego uzasadnieniem. Pełnomocnik wskazał, że złożył skargę na działanie Poczty Polskiej S.A. wraz z reklamacją oraz pismo do Prezesa Sądu Rejonowego w T. z wnioskiem o wyznaczenie innej jednostki pocztowej do wykonywania obowiązków doręczeń sądowych, z powodu powtarzających się rażących uchybień w doręczaniu korespondencji sądowej przez pracowników placówki pocztowej [...]. Pełnomocnik wskazywał, że doręczano mu jedynie część korespondencji, a o treści postanowienia z dnia 20 czerwca 2016 r. dowiedział się dopiero w dniu 13 września 2016 r. przeglądając akta sądowe. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono kopie powoływanych w tym wniosku dokumentów. Organ administracji pomimo takiej możliwości nie ustosunkował się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego o treści postanowienia z dnia 20 czerwca 2016 r. dowiedział się przeglądając akta sądowe w dniu 13 września 2016 r. i już w dniu 15 września 2016 r. nadal w Urzędzie Pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie z wnioskiem dokonano uchybionej czynności, bowiem złożono skargę kasacyjną. Odnosząc się natomiast do przesłanki określonej w art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu Sąd uznał, że została ona spełniona. W ocenie Sądu, podniesione przez pełnomocnika skarżącego okoliczności związane z nieprawidłowym doręczaniem mu przesyłek sądowych, poparte dołączonymi do wniosku dokumentami, uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia