II SA/Gl 24/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Ka 2122/03 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...]w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Ka 2122/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...]w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Orzeczenie to wobec niewniesienia środka zaskarżenia uprawomocniło się z dniem 26 lipca 2005 r. Pismem z dnia 5 stycznia 2015 r. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Na wezwanie Sądu skarżąca oświadczyła w piśmie z dnia 14 lutego 2015 r., że wnosi o wznowienie postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w oparciu o art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, załączając jednocześnie kserokopię dowodu osobistego A. N.. Skarżąca wskazała, że nie mogła przedstawić tego dowodu w poprzedniej sprawie, natomiast jej zdaniem podważa on wszelkie argumenty, które stanowiły podstawę konfiskaty majątku A. N. i W. N.. Ostatni dowód osobisty był wydany [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w powołanej ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 P.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przypadku ich spełnienia – wyznacza rozprawę. Postawy wznowienia zostały zawarte w art. 271 – 273 powołanej ustawy. Zachowanie ustawowych terminów z art. 277 i art. 278 P.p.s.a. warunkuje dopuszczalność oceny ustawowych przesłanek wznowienia (określonych w art. 271 – 273 P.p.s.a.), w tym przesłanki wskazanej przez skarżącą, opartej na okolicznościach z art. 273 § 2 P.p.s.a. Jej merytoryczna ocena będzie możliwa dopiero po stwierdzeniu, że skarga została skutecznie wniesiona. Konieczna jest zatem w pierwszej kolejności ocena, czy skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została wniesiona z zachowaniem ustawowych terminów. W niniejszej sprawie został uchybiony 5 letni termin określony w art. 278 P.p.s.a., co jest szczególnie istotne dla oceny dopuszczalności skargi. Przepis ten stanowi, iż po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żaden z wymienionych wyjątków. Tak określony termin jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Upływ tego terminu stanowi negatywną przesłankę wznowienia postępowania. Takie właśnie negatywne skutki upływu terminu prawa materialnego z art. 278 P.p.s.a. zaistniały w rozpatrywanej sprawie. Oceniając zachowanie tego terminu przez wnoszącą skargę o wznowienie postępowania, należało uwzględnić, iż kwestionowany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Ka 2122/03 uzyskał walor prawomocności w dniu 26 lipca 2005 r. W świetle powołanego art. 278 P.p.s.a. skarżąca mogła zatem domagać się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej tym wyrokiem do dnia 26 lipca 2010 r., chyba że była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana. Skarżąca nie powołała się jednak na powyższą przesłankę, a ponadto, jak wynika z akt sprawy, skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy o sygn. II SA/Ka 2122/03 (k. nr 24 akt sądowych). Stwierdzenie powyższej przeszkody o charakterze procesowym, wykluczało merytoryczną ocenę przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego opartej w skardze o wznowienie na okolicznościach z art. 273 § 3 P.p.s.a. Z tych względów, skargę o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 278 w związku z art. 280 § 1 P.p.s.a należało odrzucić.