II SA/Gl 243/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Bogucka, , po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S., J. H. i E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia : umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] r. J. S., J. H. oraz E. K. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., wydane w przedmiocie podziału nieruchomości, domagając się wyeliminowania tego postanowienia z obrotu prawnego. Podniesiono, że rozstrzygnięcie było przedwczesne, albowiem nie zbadano wnikliwie wszystkich okoliczności sprawy. Skarżące zaprotestowały przeciwko przeznaczeniu części ich nieruchomości pod budowę drogi. Pismem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. poinformowało, że uwzględniło skargę i na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej PoPPSA, uchyliło zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji. W związku z tym Kolegium wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Do akt zostało dołączone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...], którym uchylono postanowienie SKO z dnia [...] r., postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podano, że uchylenie nastąpiło wobec stwierdzenia pominięcia w przeprowadzonym postępowaniu jednej ze stron tego postępowania. Postanowienie SKO z dnia [...] r. nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje : Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej PoPPSA, przewiduje, ze organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi w całości oznacza podjęcie przez organ rozstrzygnięcia zgodnego z żądaniem strony, sformułowanym w skardze. Weryfikacja zaskarżonego do Sądu rozstrzygnięcia dokonywany jest przy tym przez organ w oparciu o kryteria kontroli, będące podstawą orzekania przez Sąd. W skardze skarżące domagały się wyeliminowania wydanego postanowienia z obrotu prawnego, zarzucając iż zostało ono wydane bez dostatecznego rozpoznania okoliczności sprawy. Uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia rodzi konieczność zbadania przez organy zarówno zasadności prowadzenia postępowania w sprawie, jak i przeprowadzenia go zgodnie z zasadami procedury, przy uwzględnieniu okoliczności sugerowanych przez skarżące. Skuteczne wydanie przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia na podstawie art. 54 § 3 powoływanej wyżej ustawy, czyni skargę bezprzedmiotową, nie jest bowiem celowym ani dopuszczalnym kontrolowanie rozstrzygnięcia wyeliminowanego z obrotu prawnego. Z tej przyczyny postępowanie ze skargi na bezczynność Kolegium Sąd uznał za bezprzedmiotowe i jako takie podlegające umorzeniu na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy.