II SA/Gl 245/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. z udziałem J. B. oraz A. P. - następców prawnych zmarłej skarżącej na uchwałę Rady Gminy Milówka z dnia 28 marca 2014 r. nr XLI/263/2014 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie wobec A. P. Skarżąca M. B. złożyła skargę na uchwałę Rady Gminy Milówka z dnia 28 marca 2014 r. nr XLI/263/2014 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W toku postępowania skarżąca zmarła, a jej następcami prawnymi ustanowiono J. B. i A. P. W piśmie procesowym z dnia 26 lutego 2018 r. A. P. oświadczyła, iż nie podtrzymuje skargi wniesionej przez M. B. W konsekwencji oświadczenie to należało potraktować jako cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.) uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą określone w powołanym wyżej przepisie przyczyny świadczące o niedopuszczalności cofnięcia, stąd uznać należało, że dokonane przez A. P. jako następcę prawnego zmarłej skarżącej cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się z tej przyczyny bezprzedmiotowe wobec tego następcy. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania w sprawie wobec A. P., na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Na marginesie warto nadmienić, iż do rozpoznania w dalszym ciągu pozostaje skarga J. B.