II SA/Gl 246/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skarg M. G., M. S., W. W., Z. S. i "A" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - w celu rozpoznania wniosku "A" w W. o uzupełnienie wyroku tutejszego Sądu z dnia 5 września 2016 r. p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia wyroku. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta B., po rozpatrzeniu wniosku Miejskiego Zarządu Dróg w B. o wydanie decyzji środowiskowej, ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie ul. [...] w B.". Jednocześnie w decyzji organ określił warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji nakazując utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania. Wskazał co należy uwzględnić w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz jakie rozwiązania chroniące środowisko muszą być zastosowane, aby zapobiec i ograniczyć oddziaływanie planowanej inwestycji na środowisko. Nałożył również obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej w zakresie oddziaływania akustycznego, jednocześnie nie nałożył obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało powyższą decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 5 września 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 246/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu sprawy ze skarg M. G., Z. S., M. S., W. W. i "A" w W. (zwanego dalej "A") na wskazaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., uchylił tę decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji (pkt 1 sentencji) i zasądził od organu odwoławczego na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego (pkt 2 sentencji). Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony "A" w dniu 20 października 2016 r. W dniu 2 listopada 2016 r. pełnomocnik "A" wystąpił do Sądu z wnioskiem o uzupełnienie pkt 1 sentencji tego orzeczenia poprzez doprecyzowanie, czy wskazane na wstępie decyzje organów obu instancji zostały uchylone w całości, czy w części. Przywołując regulację art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej zwanej Ppsa) autor wniosku uznał, że sentencja wyroku uwzględniającego skargę winna literalnie odpowiadać treści tego przepisu. Wobec tego, zdaniem wnioskodawcy, jeżeli w sprawie brak jest informacji, czy decyzje organów obu instancji zostały uchylone w całości czy w części, to Sąd nie zamieścił w sentencji wyroku tego dodatkowego elementu, co uzasadnia złożony wniosek. Nadto, wnioskodawca zwrócił uwagę, że w uzasadnieniu wyroku Sąd oddalił jeden z zarzutów skargi – wskazujący na błędne stanowisko organu o odstąpieniu od zalecenia przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko na etapie udzielania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, przez co domniemywać można, że decyzja nie została uchylona w części odpowiadającej art. 82 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 353 ze zm.). W toku rozprawy pełnomocnik skarżących przychylił się do wniosku "A" i wniósł o uzupełnienie wyroku. Podobnie pełnomocnik uczestnika postępowania Miejskiego Zarządu Dróg w B. wniósł o uwzględnienie wniosku poprzez orzeczenie, że uchyla się decyzję organu pierwszej instancji w pkt 1, 2 i 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 Ppsa strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest wobec tego pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. W świetle tej regulacji wniosek "A" o uzupełnienie wyroku z dnia 5 września 2016 r. został wniesiony w terminie, lecz nie zasługuje on na uwzględnienie. Zważyć bowiem należy, że Sąd w przedmiotowym wyroku orzekł o całości skargi i zawarł w nim wszelkie dodatkowe orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić. W myśl powołanego we wniosku art. 145 § 1 pkt 1 Ppsa, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części. Zawarte w wyroku sformułowanie "uchyla zaskarżoną decyzję" oznacza jej uchylenie w całości. Jedynie w przypadku częściowego uchylenia zaskarżonej decyzji sąd obowiązany jest zamieścić zakres, w jakim decyzja podlega uchyleniu. Dodatkowo wyjaśnić wymaga, że w przypadku częściowego uchylenia decyzji sentencja wyroku zawierałaby rozstrzygnięcie o częściowym oddaleniu skargi, na podstawie art. 151 Ppsa, gdyby uchylenie decyzji dotyczyło jedynie w części, a zaskarżeniu do sądu podlegała decyzja w całości, jak to miało to miejsce w niniejszej sprawie. W sprawie nie budzi zatem żadnych wątpliwości, że rozstrzygnięcie zawarte w wyroku z dnia 5 września 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 246/16 dotyczyło uchylenia decyzji organów obu instancji w całości, a tym samym Sąd orzekł o całości skargi. Jednocześnie wskazać należy, że nie było możliwe wydanie orzeczenia uchylającego tylko w części decyzję środowiskową, pozostawiając w obrocie prawnym decyzję nie spełniającą wymogów wynikających zarówno z art. 82 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak i z art. 107 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Sąd nie znalazł podstaw do uzupełnienia wyroku na podstawie art. 157 §1 Ppsa.