II SA/Gl 247/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. i B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego B. M. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: 1) zwolnić skarżącego z wpisu od skargi w kwocie przekraczającej 500 (pięćset) zł; 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe zamieszkując w należącym do nich budynku mieszkalnym o wartości około 450.000,00 zł. W skład majątku jego rodziny wchodzi również grunt rolny o pow. 1 ha. oraz samochód marki [...] z [...] r. Małżonka wnioskodawcy nie pracuje, zaś on sam uzyskuje dochód ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1.800,00 zł. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał dokumenty obrazujące dochody oraz poziom i strukturę wydatków, a także wskazał, że jego małżonka uzyskuje dochody z wynajmu domu znajdującego się w J. i wynoszą one 1400 zł. Z nadesłanych rachunków wynika, że za energię elektryczną dla obu budynków rodzina skarżącego płaci w sumie 262 zł; za wodę dostarczaną do budynku w K. - 162 zł (w ujęciu miesięcznym); za gaz, w ujęciu miesięcznym dla obu budynków – około 260 zł; za usługi telekomunikacyjne – 172 zł; za telewizję – 160 zł; wykup suplementów diety – 444 zł; abonament RTV – 22,50 zł. Nadesłano również dowody rejestracyjne dwóch pojazdów – [...] z [...]r. oraz [...] z [...]r. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Analiza sytuacji materialnej strony nie pozwoliła stwierdzić, że jest ona osobą, której status materialny uzasadniałby uwzględnienie złożonego wniosku w całości, nie mniej jednak zasługuje na częściowe przychylenie się. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że ocena okoliczności przedstawionych przez osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy jest dokonywana w kontekście obowiązku poniesienia kosztów sądowych, w niniejszej sprawie sprowadzających się na obecnym etapie postępowania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1162 zł, ustalonego w oparciu o treść § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Mając na uwadze łączny dochód uzyskiwany w rodzinie wnioskodawców, konieczność jednorazowego poniesienia takiego wydatku mogłaby poważnie zachwiać ich sytuacją materialną, stąd też zdecydowano o radyklanym obniżeniu kwoty należnego do zapłacenia wpisu. Oddalając wniosek w pozostałym zakresie pod uwagę wzięto zarówno poziom dochodów w rodzinie wnioskodawców – 3269 zł i jego relacje do stałych wydatków – około 1500 zł. Pozostała do dyspozycji stron kwota pozwala na opłacenie części wpisu od skargi w wysokości 500 zł oraz ewentualnych pozostałych kosztów sądowych. Osoby posiadające dwie nieruchomości budynkowe, nieruchomość rolną oraz dwa samochody nie mogą bowiem być zaliczone do osób ubogich, którym prawo pomocy powinno być przyznane w całym, wnioskowanym zakresie. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.