II SA/Gl 248/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi A. S. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., mocą której uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nakładającą na J. i Z. D. obowiązek przedłożenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz orzeczono o umorzeniu postępowania pierwszej instancji. W skardze na tę decyzję A. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez skierowanie jej do ponownego rozpatrzenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji, o którym mowa w art. 61 § 3 P.ps.a. to innymi słowy doprowadzenie do sytuacji, w której rozstrzygnięcie organu administracji stanowi podstawę do realizacji określonych uprawnień lub wyegzekwowania obowiązków wynikających z treści decyzji. Niewątpliwie nie każda decyzja administracyjna nadaje się do wykonania w tym znaczeniu. Rozstrzygnięcie, będące przedmiotem wniosku A. S. nie podlega wykonaniu w opisany wyżej sposób. Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania administracyjnego nie kreuje bowiem jakichkolwiek uprawnień lub obowiązków. Ewentualne wstrzymanie wykonania takiej decyzji nie doprowadzi zaś do tego, że Z. i J. D. będą zobowiązani do przedłożenia zaświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością, który to obowiązek nałożył na nich organ pierwszej instancji. Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.