II SA/Gl 249/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. na czynność Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: poinformować Prezydenta Miasta T. o stwierdzonych w toku rozpoznawania sprawy prowadzonej pod sygnaturą akt II SA/Gl 249/10 istotnych naruszeniach prawa polegających na odstąpieniu od ciążącego na organie obowiązku informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego i naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywatela do organu oraz działania organów na podstawie przepisów prawa Skarżąca wystąpiła o zwrot kosztów wydania karty pojazdu, a Prezydent Miasta T., w piśmie z dnia [...]r. wskazał jej powody, dla których odmawia przychylenia się do złożonego wniosku, pouczając zarazem stronę o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia tego pisma. Pismo to, z upoważnienia Prezydenta Miasta T. podpisane zostało przez Naczelnika [...]. W odpowiedzi na skargę, podpisanej przez tego samego Naczelnika, organ wniósł o odrzucenie skargi. W jego ocenie skarga ta jest bowiem przedwczesna, gdyż przed jej wniesieniem skarżąca winna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od daty doręczenia pisma z dnia [...]r. Na poparcie tego organ przywołał wybrane tezy z orzeczeń sądów administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie rzeczywiście zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi, gdyż w istocie B. B. nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Zastosowany przez skarżącą tryb odpowiada jednak udzielonemu przez organ pouczeniu. Wobec powyższych okoliczności stwierdzić należy, że działanie organu w sposób rażący narusza zasady wynikające z treści art. 8 i 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwanej dalej K.p.a.). Autor pisma z dnia [...]r. miał bowiem świadomość, że pouczenie zawarte w tym piśmie jest błędne, a zastosowanie się do niego przez stronę będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Taki wniosek także uzasadnia treść odpowiedzi na skargę. Okoliczność ta każe uznać, że osoby działające w imieniu organu naruszyły treść art. 8 K.p.a., który nakazuje organom administracji prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Świadome wprowadzenie strony w błąd stanowi wyraz szczególnie nagannej postawy pracownika organu. Z okoliczności sprawy wynika, że rozmyślnie udzielono stronie nieprawidłowego pouczenia, co skutkuje wadliwością podjętych przez nią działań i niepotrzebnie przedłuża procedurę sadową. Działanie takie narusza art. 9 K.p.a. Za równie naganną należy uznać sytuację, w której wadliwe pouczenie byłoby skutkiem braku wiedzy pracowników organu o obowiązującym stanie prawnym. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd uznał za konieczne poinformowanie właściwego organu o zaistniałej sytuacji. Równocześnie Sąd przypomina, że zgodnie z treścią art. 155 § 2 przywołanej ustawy, organ ma obowiązek rozpatrzyć niniejsze postanowienie i powiadomić Sąd o swoim stanowisku w terminie trzydziestu dni od daty jego otrzymania.