II SA/Gl 249/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skargi R. C. i J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Wnioskiem z dnia 27 lipca 2016 r. skarżące R. C. i J. W. wystąpiły o udzielenie pozwolenia na budowę garażu na działce nr ewid. [...], k.m. [...], obręb Z., przy ul. [...], usytuowanego w granicy z działką nr [...] i [...]. W toku postępowania W. D. sprzeciwił się inwestycji jako przewidzianej do realizacji na rurze wodociągowej i kanalizacyjnej oraz kablu energetycznym do jego części budynku na działce nr [...]. Podał, że zgodnie z postanowieniem sądu o zniesieniu współwłasności, jest współwłaścicielem przedmiotowych urządzeń (instalacji), lecz nie uzgodniono z nim przedmiotowej inwestycji celem zapewnienia dostępu w związku z ewentualnymi awariami. W tej sytuacji Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] r. działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, nałożył na inwestorów obowiązek uzupełnienia następujących nieprawidłowości i braków projektu budowlanego: 1) zabezpieczenie kolizji projektowanego garażu z poszczególnymi instalacjami poprzez przedłożenie rozwiązań projektowych uzgodnionych z właścicielem tych sieci, 2) podanie wskaźnika zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej przy uwzględnieniu projektowanej rozbudowy budynku mieszkaniowo-usługowego, objętego wnioskiem z [...] r. Obowiązek usunięcia nieprawidłowości ustalono do dnia [...] r. Postanowienie doręczono inwestorom w dniu [...] r. Następnie decyzją z dnia [...] r. organ I instancji odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że projektant stwierdził, że nie ma kolizji z istniejącymi mediami, które przebiegają w gruncie pod belką podwalinową, a dodatkowo instalacja wodociągowa i kabel energetyczny znajdują się w osłonie, co pozwala na ich wymianę bez konieczności wykonywania wykopów. Natomiast kanalizacja sanitarna Ø150 mm wykonana jest z rur PCV o podwyższonej wytrzymałości. Określono też wskaźniki zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej. Jednakże organ stwierdził, że w dalszym ciągu brak jest informacji o uzgodnieniu zabezpieczenia z właścicielami tych sieci, zaś podane wskaźniki są niejasne. W odwołaniu od decyzji inwestorzy podali, że wniosek został uzupełniony przez projektanta w dniu [...] r. Zbędne jest zaś uzgadnianie z właścicielem sieci, gdyż konstrukcja garażu pozwala na ich lokalizację bez naruszania i ingerencji w te sieci. Niejasności w projekcie co do wskaźników zabudowy są zaś nieistotne, bowiem postępowanie w sprawie rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego zostało zakończone wydaniem decyzji odmownej, od której nie wniesiono odwołania. Jednakże zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję odmowną. Organ II instancji ustalił w oparciu o kopię mapy do celów projektowych, że przez działkę inwestycyjną przebiegają przyłącza do budynku skarżących oraz budynku na działce sąsiedniej. Projektowany garaż wrysowany jest w miejscu przebiegu tych sieci. Jednakże z uwagi na skalę mapy 1:500, nie sposób ustalić, że usytuowanie tych sieci jest bezkolizyjne względem fundamentu projektowanego garażu (słupów żelbetonowych 20x20 cm, posadowionych na głębokości 1,0 m). Samo stwierdzenie projektanta jest zatem niewystarczające wobec braku informacji co do dokładnej lokalizacji i głębokości posadowienia sieci uzbrojenia terenu, także w pkt 21 opisu technicznego. Nie dokonano też uzgodnienia z właścicielem tych sieci, co oznacza ingerencję w cudzą własność. Aczkolwiek kwestia rozbieżności w zakresie współczynników zabudowy jest nieistotna, to jednak organ odwoławczy stwierdził, że w takiej sytuacji brak podstaw do wydania decyzji pozytywnej. Dopiero po uzupełnieniu braków projektu możliwe będzie ponowne wystąpienie o pozwolenie na budowę. W skardze do sądu administracyjnego R. C. i J. W. domagały się uchylenia decyzji i udzielenia pozwolenia na budowę. Powołując się na dołączoną do skargi opinię M. M., opracowaną w [...] r. Skarżące podniosły, że usytuowanie przedmiotowych sieci uzbrojenia jest bezkolizyjne względem elementów fundamentu projektowanego garażu. Sposób i głębokość posadowienia uzbrojenia podziemnego jest staranny i zgodny z obowiązującymi przepisami, a ewentualna wymiana instalacji wod-kan i kabla energetycznego nie wymaga wykopów w miejscu projektowanego garażu. Gdy zaś idzie o wymóg uzgodnienia z właścicielem tych sieci, skarżące wskazały brak podstawy i możliwości uzyskania takiej zgody z uwagi na zapewnienie bezkolizyjnego użytkowania istniejących sieci. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, bowiem uzupełnienie braków projektu nastąpiło po wydaniu zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania W. D. w piśmie z dnia 7 maja 2017 r. podtrzymał sprzeciw przeciwko inwestycji. Jego zdaniem, przebieg instalacji jest inny niż na rysunku, dołączonym do opinii M. M., a jego stanowisko niczym nie poparte. Przedstawił też przebieg konfliktu rodzinnego, w efekcie którego jego matka aktem notarialnym z dnia [...]r. odwołała darowiznę udziału w nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], dokonaną na rzecz skarżącej J. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Sądowa kontrola decyzji sprawowana jest na podstawie stanu prawnego i faktycznego z daty orzekania przez organy administracji. Zatem dołączona do skargi opinia, opracowana już po wydaniu zaskarżonej decyzji, nie miała wpływu na wynik sprawy. Zdaniem sądu administracyjnego, zasadnie zaś organy obydwu instancji dopatrzyły się podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z powodu nieusunięcia braków i wątpliwości projektu budowlanego. Jest poza sporem, że w wyniku zniesienia współwłasności skarżące są właścicielami działki na której zaprojektowano sporny garaż, lecz przez działkę przebiegają przyłącza zarówno do usytuowanego na niej budynku, jak i budynku uczestnika postępowania, usytuowanego na działce sąsiedniej. Przyłącza te stanowią własność właściciela nieruchomości sąsiedniej, zatem bez jego zgody nie jest możliwe posadowienie na nich budynku, o ile narusza to zakres służebności gruntowej. Na mapie dla celów projektowych projektant kolorem brązowym naniósł służebności gruntowe ujawnione w księdze wieczystej. Zakres służebności gruntowej ogranicza prawo własności skarżących, co ma wpływ na prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W procesie budowlanym zapewnia się bowiem poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy – Prawo budowlane, wyżej powołanej, obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1332). Dopiero wykazanie, że projektowana inwestycja nie narusza zakresu służebności gruntowej, pozwala na udzielenie pozwolenia na budowę. Tymczasem prawidłowo uznały organy obydwu instancji, że istnieje potencjalna kolizja projektowanego garażu z trasą przebiegu przyłączy, a wyjaśnienia projektanta, udzielone na wezwanie organu, są niewystarczające i nie zostały poparte żadnymi informacjami co do dokładnego przebiegu i głębokości posadowienia przyłączy – przy uwzględnieniu fundamentów projektowanego garażu w postaci słupów żelbetonowych o wymiarach 20x20 cm posadowionych na głębokości 1,0 m. Skoro w postępowaniu administracyjnym braki projektu budowlanego nie zostały uzupełnione zgodnie z wezwaniem organu, brak było podstaw do udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja odmowna nie narusza zatem art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Nie pozbawia to skarżących możliwości ponownego ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę – po wykazaniu, że sporna inwestycja nie koliduje z przebiegiem przyłączy z uwagi na głębokości posadowienia fundamentu garażu, a zatem nie narusza zakresu ustanowionej służebności gruntowej. Wówczas nie jest wymagana zgoda właściciela tych przyłączy, lecz winien mieć możliwość wypowiedzenia się co do przedłożonych dokumentów w zakresie przebiegu instalacji. Bez znaczenia dla wyniku sprawy jest zaś konflikt rodzinny pomiędzy stronami. Z tych względów nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też uchybienia regułom procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). ec