II SA/Gl 252/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie WSA Stanisław Nitecki ( spr.) Rafał Wolnik Protokolant referent Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi E.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz E.M. kwotę [...] zł ( [...] zł ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego; art. 1 ust. 2, art. 39, art. 40 ust, 1 i 3, art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.); po rozpatrzeniu wniosku A.S. i K.M. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji transformatorowej [...] kV i linii kablowej [...] kV zasilającej tą stację, przyłącza energetycznego [...] kV do zasilania budynku mieszkalnego. W decyzji tej określono warunki jej realizacji wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, warunki wynikające z przepisów szczególnych oraz wymagania dotyczące interesów osób trzecich, jak również wskazano, że decyzja jest ważna do [...]. W uzasadnieniu decyzji podał, że projekt decyzji został pozytywnie zaopiniowany przez S. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. postanowieniem z dnia [...] oraz przez Zespół Parków Krajobrazowych Województwa S. pismem z dnia [...]. Od decyzji tej odwołania wniosła M.R., która podniosła, że projektowana inwestycja sprzeczna jest z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji tej organ odwoławczy wskazał, że interes prawny w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przysługuje wnioskodawcy tego postępowania, jak i właścicielowi bądź użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przewidzianej dla realizacji inwestycji. Status taki przysługuje także właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości sąsiednich. Z tego też powodu organ ten wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu uczestniczyć winny wszystkie dzieci zmarłego A.R., jako domniemani spadkobiercy. W następstwie powyżej wskazanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego ; art. 1 ust. 2, art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.); w następstwie wniosku A.S. i K.M. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji transformatorowej [...], kV i linii kablowej [...] kV zasilającej tą stację, przyłącza energetycznego [...] kV do zasilania budynku mieszkalnego. W decyzji tej określono warunki jej realizacji wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, warunki wynikające z przepisów szczególnych oraz wymagania dotyczące interesów osób trzecich, jak również wskazano, że decyzja jest ważna do [...]. W uzasadnieniu decyzji podał, że projekt decyzji został pozytywnie zaopiniowany przez S. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. postanowieniem z dnia [...] oraz przez Zespół Parków Krajobrazowych Województwa S. pismem z dnia [...]. W dniu [...] wnioskodawcy A.S. i K.M. wystąpili do organu pierwszej instancji o sprostowanie powyższej decyzji w części dotyczącej daty jej obowiązywania, a w dniu [...] wnieśli odwołanie od tej decyzji i podnieśli, że data ważności tej decyzji czyni ją bezużyteczną. Odwołanie od tej decyzji wniosła także E.M., która nie zgodziła się z jej treścią i uznała, że wydana została z naruszeniem postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzuciła przedmiotowej decyzji pozorność uzasadnienia prawnego i faktycznego, jak również wskazała, że budowa stacji transformatorowej nie może być uznana za zabudowę zagrodową. Wójt Gminy N. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] sprostował oczywistą omyłkę w zakresie daty obowiązywania przedmiotowej decyzji i wskazał, że zamiast [...] ma być [...]. W dniu [...] K.M. cofnął wniesione odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji tej organ odwoławczy stwierdził, że odwołującej się nie przysługuje status strony w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, ponieważ ani z odwołania ani z zakresu projektowanej inwestycji nie sposób ustalić, by zostały naruszone warunki ochrony interesu prawnego odwołującej się. Z takim rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. nie zgodziła się E.M., która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W motywach skargi przedstawiła dotychczasowy przebieg prowadzonego postępowania administracyjnego i wskazała, że organ odwoławczy zmienił sposób wyznaczania kręgu osób zaliczanych do stron tego postępowania, ponieważ w decyzji z dnia [...] spadkobierców A.R. uznał za strony tego postępowania, a w zaskarżonej decyzji już odmiennie wyznaczył ten zakres i odmówił jej statusu strony postępowania. W konsekwencji skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie zasady pogłębienia zaufania obywateli do organów państwa. W skardze swojej podniosła także, że obie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. podjęte zostały przez te same osoby, co jej zdaniem także stanowi naruszenie postanowień art. 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i odwołał się do argumentacji jaką zaprezentował w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) wykazała, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom prawa. Stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W pierwszym rzędzie przyjdzie przychylić się do zarzutu skarżącej, że organ odwoławczy w ramach prowadzonego postępowania dopuścił się naruszenia postanowień art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego zawierającego zasadę pogłębiania obywateli do organów Państwa. Organ ten w ramach pierwszego podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że uchybieniem ze strony organu pierwszej instancji było niedopuszczenie do udziału w postępowaniu spadkobierców zmarłego A.R. i z tego powodu uchylił pierwszą decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...], natomiast zaskarżoną decyzją umorzył postępowanie odwoławcze w stosunku do drugiej decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] z tego powodu, że nie przyznał odwołującej się E.M. statusu strony w tym postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy E.M. jest córką zmarłego A.R., znajduje to potwierdzenie w piśmie M.R. z dnia [...] skierowanego do organu pierwszej instancji. W tej sytuacji skarżąca w świetle decyzji organu odwoławczego z dnia [...] mogła się czuć dopuszczona do udziału w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania prowadzonego z inicjatywy A.S. i K.M., jako strona tego postępowania. Zatem rozstrzygnięcie organu odwoławczego zawarte w zaskarżonej decyzji wydane zostało z naruszeniem wskazanego przepisu. Oceny tej nie zmienia zamieszczona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji rozbudowana argumentacja dotycząca wyznaczenia kręgu osób, które w ramach takiego postępowania będą posiadały status strony. Uchybienie to wyczerpuje przesłanki uwzględnienia skargi przewidziane treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazane uchybienie nie jest jedynym jakie wystąpiło w ramach kontrolowanego postępowania, otóż organ odwoławczy całkowicie pominął odwołanie A.S. Pismem procesowym z dnia [...] A.S. wspólnie z K.M. wnieśli odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, natomiast pismem z dnia [...] jedynie K.M. cofnął wniesione przez niego odwołanie, natomiast nie wypowiedział się on w imieniu A.S., a ona odnośnie cofnięcia odwołania nie wypowiedziała się, zatem jej odwołanie nie zostało rozpatrzone. W ramach uzupełniającego postępowania dowodowego organ odwoławczy okoliczności tej także nie wyjaśnił, czy K.M. działał tylko we własnym imieniu czy także w imieniu A.S. Tym samym organ odwoławczy dopuścił się naruszenia postanowień art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ nie rozpatrzył wniesionego odwołania. Uchybienie to stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem wyczerpana została przesłanka uwzględnienia skargi przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie przeprowadzonych powyżej rozważań należy zauważyć, że organ pierwszej instancji wbrew postanowieniom art. 131 wyżej wymienionego Kodeksu nie zawiadomił strony o wniesionych odwołaniach. Uchybienie to jednakże nie wpłynęło już na ocenę prawidłowości kontrolowanych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie podziela stanowiska skarżącej, że organ odwoławczy rozpatrujący odwołania od decyzji Wójta Gminy N. od decyzji dotyczących warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w tym samym składzie dopuścił się naruszenia zasady prawdy obiektywnej zamieszczonej w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa ( art. 8 przywoływanego Kodeksu ). Rozstrzygnięcia te zapadły w ramach jednego postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jednakże na różnych jego etapach i nie wystąpiły przesłanki wymienione w art. 24 wyżej wymienionego Kodeksu, które uzasadniałyby wyłączenie się poszczególnych członków organu odwoławczego od załatwienia sprawy. W następstwie niniejszego wyroku sprawa trafia ponownie do organu odwoławczego, jednakże jak ustalił w trakcie rozprawy Sąd przedmiotowa inwestycja została już zrealizowana, zatem ustała przyczyna prowadzenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym stanie prawnym i faktycznym organ odwoławczy podejmie rozstrzygnięcie zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Sąd po myśli art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. O kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do postanowień art. 200 w związku z art. 209 wyżej wymienionej ustawy. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" wyżej wymienionej ustawy uchylono zaskarżoną decyzję. su.