II SA/Gl 252/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik [...] S.A. w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K, skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] nakładającą na skarżącą Spółkę obowiązek rozbiórki urządzenia reklamowego. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 23 maja 2008 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej, wobec zwrotu korespondencji sądowej adresowanej do uczestnika postępowania S. Ż., zamieszkałego dotychczas w S. przy ul. [...] z powodu, iż wyżej wymieniony nie zamieszkuje pod podanym adresem - do wskazania miejsca pobytu tegoż uczestnika w terminie 1 miesiąca, pod rygorem zawieszenia postępowania. W związku z powyższym Przewodniczący odwołał wyznaczoną na dzień 18 czerwca 2008 r. rozprawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Podkreślić w tym miejscu należy, że instytucja zawieszenia postępowania o której mowa wyżej, może być stosowana jedynie w odniesieniu do przypadków ściśle tam wymienionych, tzn. wyłącznie w stosunku do takich zarządzeń, których niewykonanie uniemożliwia dalsze poprowadzenie sprawy. Powołany przepis stanowi bowiem swego rodzaju sankcję procesową za niewypełnienie nałożonego przez Sąd obowiązku w sytuacji, gdy strona zobowiązana w terminie jej wyznaczonym nie uczyni zadość wezwaniu lub nie zareaguje w inny sposób pozwalający na kontynuowanie sprawy (np. nie wystąpi z wnioskiem o ustanowienie kuratora procesowego dla strony nieznanej z miejsca pobytu). Obowiązek prawidłowego zawiadamiania stron o wszelkich czynnościach procesowych, w tym o terminie i miejscu rozprawy, nie tylko umożliwia im czynny w niej udział ale również stanowi rękojmię realizacji konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpoznania sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1997 r. sygn. akt III RN 93/97, OSNAP 1998 r., nr 15, poz. 445). Niezachowanie zaś powyższego nosi znamiona rażącego naruszenia prawa. Zatem brak aktualnego adresu zamieszkania uczestnika postępowania uniemożliwia sądowi wykonanie nałożonego na niego obowiązku doręczania odpisów pism procesowych oraz zapadłych w sprawie orzeczeń wszystkim stronom postępowania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwanie w dniu [...] r. odebrała M. M., jako osoba upoważniona do odbioru przesyłki imieniu skarżącej Spółki. W świetle przepisu art. 67 § 2 i 3 p.p.s.a. takie doręczenie należało uznać za skuteczne. Jednakże w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] r., do dnia dzisiejszego nie wskazano aktualnego miejsca zamieszkania uczestnika postępowania. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 w zw. z art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.