II SA/Gl 252/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] r. F. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., [...], uchylającą decyzję Burmistrza C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy parceli nr [...] przy ulicy [...] w C. dla budowy ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w całości - i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznawania przez organ I instancji. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniami z dnia 27 stycznia 2012 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), a ponadto zobowiązał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie ośmiu jej odpisów, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący w piśmie z dnia [...] r. wystąpił o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne. W tym stanie rzeczy, działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.