II SA/Gl 255/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Sędzia WSA Rafał Wolnik Protokolant sekretarz sądowy Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2006 r. sprawy ze skargi F. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy terenu oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], wydanym na podstawie art. 134 kpa, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez F. K. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zmianie konstrukcji dachu na działce położonej w C., obręb S., przy ulicy L. [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Kolegium wskazało, że decyzja organu pierwszej instancji doręczona została skutecznie skarżącemu w dniu [...] r., co potwierdził własnoręcznym podpisem, zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania. Tymczasem F. K. odwołanie złożył osobiście w organie pierwszej instancji w dniu [...] r., nie wniósł przy tym wniosku o przywrócenie terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego F. K. podniósł, że decyzję organu pierwszej instancji odebrała jego żona, nie zna przyczyn z powodu których przekazała mu korespondencję po upływie długiego okresu czasu. Być może spowodowane to zostało podeszłym wiekiem żony (76 lat) oraz niedoskonałą pamięcią. W tych warunkach skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i jego merytoryczne rozpatrzenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. domagało się oddalenia tej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, jako że zawarte w niej zarzuty, jak również okoliczności które sąd administracyjny wziął pod rozwagę z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, nie doprowadziły do podważenia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Trafnie zauważa Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że warunkiem skuteczności czynności procesowej jest zachowanie terminu do jej dokonania. Taką czynnością jest odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, które – zgodnie z art. 129 § 1 i 2 kpa – wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od doręczenia stronie decyzji, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Uchybienie tego ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania i stwarza dla organu odwoławczego podstawę do wydania postanowienia w tym zakresie na mocy art. 134 kpa. W rozpoznawanej sprawie decyzja Prezydenta Miasta C. zawierająca właściwe pouczenie o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia odwołania została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] r., co potwierdził na dowodzie doręczenia własnoręcznym podpisem. Doręczenie nastąpiło więc w sposób wynikający z przepisów art. 39 i art. 40 § 1 kpa. Wbrew odmiennym twierdzeniom skarżącego nie wykazał on, by doręczenie było wadliwe i prawnie nieskuteczne, w szczególności zaś, by sposób doręczenia był odmienny od tego, jaki został uwidoczniony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma. Skarżący nie podjął nawet próby obalenia domniemania skuteczności tego doręczenia. Zauważyć przyjdzie, że tego samego dnia pod ten sam adres (C., ulica L. [...]) została doręczona decyzja A. K., co potwierdziła również własnoręcznym podpisem. Oznacza to, jak słusznie przyjęło Kolegium, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w poniedziałek [...] r. Wobec tego, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, sporządzone w dniu [...] r., zostało złożone w siedzibie organu tego dnia osobiście przez skarżącego, zachodziły warunki do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. Przeszkodą do wydania tego postanowienia mogło być złożenie przez odwołującego się wniosku o przywrócenie terminu. Jednakże F. K.ani w odwołaniu, ani w innym piśmie przed podjęciem zaskarżonego postanowienia nie wnioskował o przywrócenie terminu. Za taki wniosek nie sposób uznać zawartego w odwołaniu stwierdzenia, że decyzja organu pierwszej instancji doręczona mu została w dniu [...] r. Zwrócić należy uwagę, że skarżący miał możliwość wnioskowania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skoro w piśmie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., przekazującego odwołanie wraz z aktami sprawy w trybie art. 133 kpa, zawarta była informacja o złożeniu odwołania z uchybieniem terminu do jego wniesienia, a pismo to podane zostało do wiadomości skarżącego. F.K. nie zareagował jednak na wynikające z treści tego pisma informacje, w odpowiedzi złożył jedynie bezpośrednio w siedzibie organu odwoławczego pismo, datowane na dzień [...] r., stanowiące w istocie powtórzenie wcześniej złożonego odwołania. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego sformułowanego w skardze należy wskazać, że organ odwoławczy nie mógł z urzędu prowadzić postępowania w kierunku przywrócenia terminu, skoro uruchomienie tej instytucji procesowej możliwe jest wyłącznie na wniosek strony (art. 58 § 1 kpa). Kierując się powyższymi względami zaskarżone postanowienie należało uznać za zgodne z prawem, skarga przeto podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd dokonując kontroli legalności konkretnego aktu administracyjnego nie był władny rozpoznać zawartego w skardze wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zwolniony jest również od obowiązku dokonania kontroli pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia. SW