II SA/Gl 256/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2018 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę. | Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Naczelnik Miasta D. zatwierdził plan realizacyjny, zgodnie z którym nieruchomość położona w D., oznaczona jako | |działka nr 1 o powierzchni 1708 m2, stanowiąca własność A. K., przeznaczona została pod budowę osiedla "B" w G.. Aktem notarialnym z dnia [...] | |r., repertorium A nr [...], zawartym | |na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. z 1974 r., nr 10, poz. 64), | |nieruchomość ta została nabyta od A. K. na rzecz Skarbu Państwa. Wnioskiem z dnia 28 lipca 2008 r. spadkobiercy zmarłej A. K. – F. K., J. K. i | |J. M. zwrócili się do Prezydenta Miasta D. o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej w D., oznaczonej jako działka nr 1 (karta mapy 85). | |Działka oznaczona nr 1 obecnie wchodzi w obszar działki nr 3 o powierzchni 14 712 m2, która po podziale dokonanym w związku ze zwrotem w 2012 | |r. obejmuje działkę nr 2 o pow. 306 m2 (zwróconą decyzją Prezydenta Miasta S. z [...] r.) oraz działkę nr 3 o pow. 14 406 m2, będącą przedmiotem| |sporu. | |Wojewoda Śląski działając na wniosek Prezydenta Miasta D., postanowieniem z dnia [...] r., znak [...], wyznaczył do rozpatrzenia sprawy Prezydenta | |Miasta S. wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej. | |Prezydent Miasta S. w wyniku rozpatrzenia wniosku, decyzją z dnia | |[...] r., znak: [...], orzekł o zwrocie na rzecz J. M., F. K. i J. K. części wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działka nr 2 o pow. 306 | |m2, bez rozliczenia finansowego z tego tytułu oraz o odmowie zwrotu pozostałej części wchodzącej w obszar działki nr 3 | |o pow. 14406 m2. Decyzją tą orzeczono również o podziale działki nr 3, w wyniku którego powstały działki nr 2 i 3. | |W wyniku odwołania J. M., F. K. i J. K., Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] r., | |nr [...], uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. | |Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], działając na podstawie art. 2, art. 136 i art. | |137 u.g.n. odmówił J. M., F. K. i J. K. zwrotu na ich rzecz nieruchomości położonej w D., oznaczonej jako działka nr 1 o pow. 1708 m2, obecnie | |wchodzącej w skład działki nr 3 o pow. 14712 m2, stanowiącej własność Gminy D. Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji stwierdził, że | |cała wywłaszczona nieruchomość wchodzi w pas drogi publicznej, tj. ul. [...] w D. co powoduje wyłączenie możliwości jej zwrotu. | |Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 9a, art. 136 i art. 216 u.g.n. oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał| |decyzję organu I instancji w mocy. | |Po rozpoznaniu skargi J. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny | |w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 1873/13 uchylił decyzję organu odwoławczego. W ocenie Sądu sprawa | |nie została należycie wyjaśniona i rozważona do końcowego jej załatwienia. Sąd wskazał, że w toku ponownego postępowania przed organem I | |instancji należy ponownie przeanalizować zapisy ewidencji gruntów i budynków, zawezwać zarządcę drogi o przedłożenie książki drogowej czy też | |ustalić, czy dla tego terenu został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i co on dopuszcza na działce nr 3. | |Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta S. decyzją z dnia | |[...] r. nr [...] znak [...], [...] odmówił zwrotu przedmiotowej nieruchomości. W uzasadnieniu organ stwierdził, że uzupełnił akta sprawy o informację | |o braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla omawianego terenu, wyjaśnienia Wydziału Geodezji i Kartografii | |Urzędu Miejskiego w D. dotyczące użytku, jak również o kopię książki drogi ul. [...] i informację dotyczącą elementów pasa drogowego. Wskazano | |następnie, że w dniu [...]r. zostały przeprowadzone oględziny nieruchomości między innymi z udziałem geodety, a w dniu [...]r. akta sprawy zostały | |uzupełnione mapą do celów prawnych oraz wykazem zmian gruntowych zmieniającym użytek działki ozn. Nr 2 z "B" na "dr". W trakcie prowadzonego | |postępowania ustalono jednoznacznie, iż przedmiotowa działka znajduje się w pasie drogowym ul. [...], co potwierdza mapa sporządzona do celów | |prawnych, na której zaznaczono pas drogowy, granice działki wywłaszczonej, sieci oraz znaki drogowe znajdujące się na ww. nieruchomości. | |Od ww. decyzji odwołanie wniosła J. M. zarzucając naruszenie przepisów art. 136 ust. 3, art. 137 u.g.n. oraz art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa. | |Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wskazała, że| |w toku postępowania nie uwzględniono, iż dla terenu na którym położona jest przedmiotowa działka aktualnie oznaczona nr 3 nie został uchwalony | |plan zagospodarowania przestrzennego, | |a zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tylko taki plan rozstrzyga o przeznaczeniu terenu. | |Podniosła ponadto, że działka nr 3 w ewidencji gruntów i budynków jest oznaczona symbolem "B" jako tereny mieszkaniowe, a nie symbolem "dr" | |czyli drogi. | |Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] r. | |nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. | | | |W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ II instancji stwierdził, że całość zgromadzonej w sprawie dokumentacji bezspornie potwierdza, iż | |wywłaszczona działka | |nr 1 o pow. 1708 m2 w wyniku zmian gruntowych wchodzi obecnie w skład działki | |nr 3 o pow. 14712 m2 oraz, że część działki nr 3, która pierwotnie obejmowała działkę nr 1 w całości stanowi drogę publiczną – ul. [...], będącą | |własnością Gminy D. Zgodnie natomiast z przyjętym i utrwalonym orzecznictwem administracyjnym, niedopuszczalne jest orzeczenie o zwrocie | |nieruchomości wywłaszczonej lub nabytej na podstawie przepisów wymienionych w art. 216 u.g.n., jeżeli nieruchomość objęta żądaniem zwrotu | |okazała się zbędna na cel określony w decyzji | |o wywłaszczeniu, lecz w czasie orzekania o zwrocie, stanowi cześć drogi publicznej | |w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. A zatem, zdaniem organu odwoławczego bez znaczenia pozostaje fakt | |ewentualnego niewykorzystania nieruchomości zgodnie z celem wywłaszczenia, w sytuacji kiedy ustanowiono na niej drogę. W tym zakresie istotne | |jest, że nie można zwrócić nieruchomości, która stanowi drogę publiczną. Tym samym podnoszone w tym zakresie zarzuty są zdaniem organu II | |instancji bezzasadne. Odnosząc się z kolei do pozostałych zarzutów Wojewoda wskazał, że organ I instancji nie miał obowiązku przedstawiania | |aktualnego projektu zagospodarowania przestrzennego byłej działki nr 1, bowiem zasadnicze znaczenie miał dokument potwierdzający przebieg pasa | |drogowego | |ul. [...]. Prezydent Miasta D.– jako zarządca ul. [...], dostarczył na wezwanie organu mapę z uwidocznionym przebiegiem drogi. Zdaniem organu II | |instancji bez wpływu na rozstrzygnięcie miał także zarzut dotyczący zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości o pow. 306 m2, bowiem kwestia ta | |nie była przedmiotem kontrolowanej decyzji. Poza tym decyzja Prezydenta Miasta S. o zwrocie części ww. nieruchomości została uchylona, a zatem | |nie spowodowała żadnych skutków prawnych dla odwołującej. W ocenie organu odwoławczego nie mógł odnieść również skutku zarzut dotyczący | |prowadzenia prac inwestycyjnych na przedmiotowym gruncie, gdyż żaden przepis prawa nie przewiduje zakazu w tym zakresie, a tylko naruszenie | |normy prawnej mógłby skutkować uchyleniem decyzji. Organ stwierdził, że analiza zgromadzonej | |w sprawie dokumentacji oraz księgi wieczystej nr [...] potwierdza, | |iż ustalenia Prezydenta Miasta S. dotyczące obecnego stanu prawnego | |i faktycznego wywłaszczonej działki nr 1 są prawidłowe. Przebieg pasa drogowego | |ul. [...] został potwierdzony przez jej zarządcę, tj. Prezydenta Miasta D., który dostarczył kopię książki drogi wraz z mapą odcinka ul. [...]. | |Pismem | |z [...] r., zarządca poinformował o elementach pasa drogowego na odcinku ul. [...] (jezdnia z asfalbetonu, chodnik z kostki betonowej, pasy | |zieleni, zjazdy, odwodnienie – wpusty uliczne podłączone do kanalizacji deszczowej). Przeprowadzone | |w dniu [...] r. oględziny z udziałem geodety, dowodzą że grunt znajduje się | |w pasie drogowym ul. [...]. Wykaz zmian gruntowych potwierdza zmianę użytku działki oznaczonej nr 3 (obecnie 3/4 – wykaz zmian geodezyjnych z [...]| |r. [...]) z "B" na "dr", a mapy geodezyjno-kartograficzne znajdujące się | |w aktach sprawy usytuowanie i kształt pierwotnej działki nr 1 oraz że w całości znajduje się obecnie w pasie drogowym ul. [...]. Zgodnie | |natomiast z uchwałą Rady Miasta D. z [...] r. nr [...] ulica ta zaliczona została | |do katalogu gminnych dróg publicznych. Wobec powyższego działka nr 1, (następnie | |nr 3, a obecnie nr 3/4) w związku z faktem, iż stanowi drogę publiczną jest wyłączona z możliwości jej zwrotu. W ocenie organu bez znaczenia w | |tej kwestii pozostaje fakt jej ewentualnego niewykorzystania zgodnie z celem wywłaszczenia w sytuacji kiedy ustanowiono na niej drogę. | |W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia | |19 lutego 2018 r. J. M. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, a to: | |1/ art. 136 ust.3 u.g.n. poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji o odmowie zwrotu nieruchomości wywłaszczonej pomimo nie zrealizowania | |celu wywłaszczenia | |w całości w terminach określonych w art. 137 w/w ustawy; | |2/ art. 2 u.g.n. poprzez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że zaliczenie działki tylko częściowo | |wykorzystanej pod jezdnię do drogi publicznej wyłącza zastosowanie art. 136 i nast. w/w ustawy i dokonanie zwrotu nieruchomości wywłaszczonej; | |3/ art. 137 u.g.n. poprzez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że zaliczenie działki do dróg | |publicznych tylko częściowo wykorzystanej pod budowę jezdni stanowi zrealizowanie celu wywłaszczenia i wyklucza jej zwrot. | |Skarżąca podniosła również naruszenie prawa procesowego tj. art. 7, 8, 77 § 1 | |i 80 kpa polegającym na ustaleniu, iż organy administracji publicznej wyczerpująco zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy w sposób pozwalający| |na ustalenie, że w ciągu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna cel wywłaszczenia został zrealizowany na całej | |przedmiotowej nieruchomości oraz, że zostały w sposób dokładny i wyczerpujący ustalone fakty miarodajne dla oceny, czy może ulec zwrotowi część| |wywłaszczonej nieruchomości. | |Skarżąca wskazała, że podstawową przesłanką podlegającą badaniu przez organ administracji rozpatrujący wniosek o zwrot nieruchomości w trybie | |art. 136 ust. 3 u.g.n. jest zbędność nieruchomości na cel wskazany w decyzji wywłaszczeniowej. Po wejściu w życie Konstytucji Rzeczypospolitej | |Polskiej uprawnienie do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości ma charakter prawa konstytucyjnego (art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 | |Konstytucji). Nie może być ono ograniczane ani przez ustawodawcę, ani tym bardziej przez organy administracji stosujące prawo. Przepisy art. | |136 i art. 137 u.g.n. muszą być zatem interpretowane i stosowane ściśle, bez dokonywania jakichkolwiek odstępstw od przewidzianych w nich | |treści oraz z poszanowaniem zasad wynikających ze wskazanych przepisów Konstytucji RP, ponieważ wywłaszczenie jest przejawem daleko idącej | |ingerencji administracji państwowej w prawo własności. | |Skarżąca podniosła, że dla terenu w którym położona jest przedmiotowa działka aktualnie oznaczona nr 3 nie został uchwalony plan | |zagospodarowania przestrzennego, a zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu | |i zagospodarowaniu przestrzennym tylko taki plan rozstrzyga o przeznaczeniu terenu. Ponadto działka nr 3 km. 85 w ewidencji gruntów i budynków | |była oznaczona symbolem "B" jako tereny mieszkaniowe, a nie symbolem "dr" czyli drogi. Dopiero w toku postępowania o zwrot przedmiotowej | |nieruchomości zostały wprowadzone zmiany do ewidencji gruntów i zmieniono oznaczenie w użytkach na "dr" aby w ten sposób stworzyć pozory braku | |podstawy do zwrotu nieruchomości. Dodatkowo z protokołów oględzin wynika jednoznacznie, że tylko cześć dawnej działki nr 1 została wykorzystana| |zgodnie z celem wywłaszczenia tzn. wybudowano jezdnię dla pojazdów samochodowych. Na pozostałej części rosną drzewa, krzewy i trawa. Oznacza | |to, że ta właśnie cześć wywłaszczonej działki nr 1 nie została w terminach określonych w art. 137 u.g.n. wykorzystana zgodnie z celem | |wywłaszczenia i podlega zwrotowi. | |Zdaniem skarżącej droga nie może być uznana za drogę publiczną jeśli rzeczywiście nie istnieje, a wynika jedynie z uchwały jednostki samorządu | |terytorialnego. Natomiast z zebranego przez organ I instancji materiału dowodowego nie wynika jednoznacznie fakt istnienia drogi publicznej na | |całej powierzchni działki wywłaszczonej. Uchwała Rady Miejskiej w D. z dnia [...] r. nr [...] | |w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych i ustalenia ich przebiegu na terenie Gminy D., na podstawie której ulica [...] została | |zaliczona do kategorii dróg gminnych, nie zawiera załącznika graficznego określającego granice pasa drogowego. Dopiero w toku postępowania o | |zwrot nieruchomości pozyskano z Wydziału Komunikacji i Drogownictwa mapę z naniesionymi granicami pasa drogowego. Przy czym nie sprawdzono, czy| |granice oznaczone na tej mapie są zbieżne z w/w uchwałą Rady Miejskiej. Organy administracji wydające decyzje w tej sprawie nie uwzględniły, | |że dokumenty te pochodzą od strony postępowania - Gminy D. zainteresowanej wydaniem decyzji odmownej o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej | |i w związku z tym są niewiarygodne. W ocenie skarżącej przyjmując interpretację przepisów o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości dokonaną przez| |Wojewodę Śląskiego w zaskarżonej decyzji należy dość do wniosku, że każda nieruchomość wywłaszczona i nie wykorzystana zgodnie z celem | |wywłaszczenia przez dziesiątki lat nie podlega zwrotowi tylko dlatego, że została zaliczona do kategorii dróg publicznych, nawet jeżeli | |faktycznie ta droga nie została wybudowana. Taka interpretacja narusza fundamentalne zasady państwa prawa takie jak np. zaufanie do Państwa i | |jest niedopuszczalna, gdyż umożliwia jednostkom samorządu terytorialnego obchodzenie przepisów o zwrocie nieruchomości wywłaszczonych. | |W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: | | | |Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. | |Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) stanowi, iż | |sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana | |jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. | |W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub| |postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i | |prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed | |sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji | |publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). | |Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach doszedł do wniosku, że skarga jest | |bezzasadna a zaskarżona decyzja prawidłowa. Nie jest możliwy zwrot wnioskowanej części nieruchomości, pomimo że nie została ona bezpośrednio | |wykorzystana na cel wywłaszczenia w rozumieniu art. 137 ust 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z | |2018 r poz. 121, dalej: u.g.n. ), jakim było ( na datę wywłaszczenia) przeznaczenie pod budowę osiedla "B" w G. Nieruchomość będąca | |przedmiotem postępowania, stanowi bowiem obszar pasa drogowego drogi publicznej ul. [...] w D., co wyklucza zwrot. | |Kwestia zwrotu wywłaszczonych nieruchomości uregulowana została przepisami art. 136 - 142 zawartymi w rozdziale 6 działu III u.g.n. Art. 216 | |ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że przepisy rozdziału 6 działu III stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub| |nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z | |1974 r. Nr 10, poz. 64 oraz z 1982 r. Nr 11, poz. 79). Zgodnie z art. 136 ust. 3 powołanej ustawy, poprzedni właściciel lub jego spadkobierca | |mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Sytuacje,| |w których nieruchomość należy uznać za zbędną, precyzują natomiast przepisy art. 137 ust. 1 powołanej ustawy. Art. 137 ust. 1 ustawy stanowi, | |że nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o | |wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu, albo pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja | |o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Z powyższego wynika, że warunkiem koniecznym skutecznego żądania przez | |poprzedniego właściciela lub następcę prawnego zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest ustalenie, że stała się ona zbędna na cel określony w | |decyzji o wywłaszczeniu. | |Nie budzi jednak wątpliwości, ze przedmiotem postepowania w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie jest tylko kwestia "zbędności", o | |której mowa w art. 136 ust. 3 w zw. z art. 137 ust. 1 u.g.n., ale także problem przesłanek negatywnych, które mogą czynić zwrot niemożliwym | |(niedopuszczalnym). Tak jest w przypadku wykorzystania wywłaszczonej nieruchomości na cele związane z budową drogi publicznej, nawet jeśli było| |to niezgodne z celem wywłaszczenia oraz nastąpiło po upływie terminów wskazanych w art. 137 ust. 1 u.g.n. | |Art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stanowi, wprost, że ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie | |gospodarki nieruchomościami w szczególności wyraźnie wskazanych w tym przepisie. Analiza tego przepisu, zwłaszcza użycie przez ustawodawcę | |zwrotu "w szczególności" prowadzi do wniosku, iż wyliczenie to ma charakter niekompletny i może chodzić także o inne ustawy, w tym ustawę o | |drogach publicznych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2008 r., I SA/Wa 1764/07). Skoro katalog | |określonych w art. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ma charakter otwarty (o przykładowym wymienieniu w tym | |przepisie aktów prawnych przesądza zwrot "w szczególności"), to należy przyjąć, że do ustaw szczególnych, o których mowa w tym przepisie | |zalicza się również ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Wybudowanie na nieruchomości objętej wnioskiem o zwrot drogi | |publicznej stanowi przeszkodę do realizacji roszczenia o zwrot, o którym mowa w art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. | |W uzupełnieniu można przypomnieć, że drogi publiczne traktowane są jako rzeczy wyłączone z obrotu (kategoria res extra commercium), a to | |oznacza niedopuszczalność jakiejkolwiek zmiany podmiotowej (w tym również w wyniku zwrotu) w osobie właściciela. Skutkiem wyłączenia z obrotu | |nieruchomości przeznaczonych pod drogi publiczne jest to, że wprawdzie są one przedmiotem prawa własności Skarbu Państwa lub jednostki | |samorządu terytorialnego, lecz może dojść do zmiany właściciela tylko pomiędzy tymi podmiotami i niedopuszczalne jest nabycie tego prawa przez | |inny. Oznacza to, zatem że państwo lub gmina, jako właściciele rzeczy nie mogą tym prawem rozporządzać na rzecz innych podmiotów. | |Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r o drogach publicznych ( t.j. Dz. U. z 2013 r poz. 260 ze zm.) pas drogowy to wydzielony| |liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia | |techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. Elementem pasa| |drogowego jest "zieleń przydrożna", a więc roślinność umieszczona w pasie drogowym, mająca na celu w szczególności ochronę użytkowników drogi | |przed oślepianiem przez pojazdy nadjeżdżające z kierunku przeciwnego, ochronę drogi przed zawiewaniem i zaśnieżaniem, ochronę przyległego | |terenu przed nadmiernym hałasem, zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby (art. 4 pkt 22 tej ustawy ). Jest to o tyle istotne, że według | |skarżącej jedynie część działki została wykorzystana pod budowę jedni, natomiast na pozostałej części rosną drzewa, krzewy i trawa. Jest to | |niewątpliwie zieleń przydrożna i jeśli znajduje się w granicach formalnie wydzielonego pasa drogowego wchodzi w skład drogi publicznej. | |Po wyroku WSA w Gliwicach z 22 maja 2014 r. organ I instancji, w celu wyjaśnienia tej kwestii dokonał szeregu czynności mających na celu | |uzupełnienie postępowania wyjaśniającego. Uzyskał m.in. kopię książki drogi ul. [...] oraz informacje dotyczącą elementów pasa drogowego, jak | |również wyjaśnienia Wydziału Geodezji i Kartografii Urzędu Miejskiego w D. dotyczące użytku. Ponadto w dniu [...] r. zostały przeprowadzone | |oględziny nieruchomości z udziałem geodety, a w dniu [...]r. akta sprawy zostały uzupełnione mapą do celów prawnych oraz wykazem zmian | |gruntowych zmieniającym użytek działki ozn. Nr 2 z "B" na "dr". Dla tego terenu, co także wyjaśniono, brak jest obowiązującego miejscowego | |planu zagospodarowania przestrzennego. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, iż przedmiotowa działka znajduje się w pasie | |drogowym ul. [...]. Potwierdza to mapa sporządzona do celów prawnych, na której zaznaczono pas drogowy, granice działki wywłaszczonej, sieci oraz| |znaki drogowe znajdujące się na ww. nieruchomości. | |W tym stanie rzeczy zwrot części wywłaszczonej działki, wchodzącej obecnie w skład drogi publicznej, mimo tego, że nie została ona | |wykorzystana na cel wywłaszczenia, jest niedopuszczalny. | |Sąd nie podziela zarzutów podnoszonych w skardze | |Ad. 1. W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia to, że nie został zrealizowany cel wywłaszczenia, bowiem nawet jeśli istotnie tak się stało, to| |zwrot wywłaszczonej nieruchomości jest niedopuszczalny z przyczyn, o jakich była mowa wyżej. | |Ad. 2. Przepis art. 2 pkt. 11 u.g.n., tak jak to wykazano, znajduje zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Na marginesie przyjdzie zauważyć, że | |jeśli podzielić by stanowisko skarżącej, to i tak regulacje zawarte w ustawie o drogach publicznych, zwłaszcza te w art. 4, stanowią lex | |specjalis wobec przepisów u.g.n., w tym w stosunku do art. 136 ust. 3 w zw. z art. 137. Niezależnie od tego czy wywłaszczona nieruchomość | |została wykorzystana na przewidziany cel, czy też niezgodnie z tym celem i tak w przypadku wykorzystania jej na drogę publiczną nie podlega | |zwrotowi. | |Ad. 3. Nie doszło do naruszenia art. 137 u.g.n. w wyniku błędnego przyjęcia, iż nie podlega zwrotowi działka w części nie wykorzystanej pod | |drogę publiczną. Przedmiotem postępowania administracyjnego była sprawa zwrotu działki nr 3 (powstałej w wyniku podziału działki nr 3, z której| |drugą część – działkę nr 2 – zwrócono), w całości zajętej pod drogę publiczną. | |W ocenie Sądu nie znajdują także uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego, w tym art. 7, 8, 77 § 1 i 80 k.p.a., bowiem | |organy administracji publicznej wyczerpująco zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy, w szczególności dotyczący istotnych dla sprawy | |okoliczności (faktów prawotwórczych). | |Nie można podzielić stanowiska skarżącej, wedle której podstawową przesłanką podlegającą badaniu przez organ administracji rozpatrujący | |wniosek o zwrot nieruchomości w trybie art. 136 ust. 3 u.g.n. jest zbędność nieruchomości na cel wskazany w decyzji wywłaszczeniowej. Badaniu | |podlegają także, tak jak w tym przypadku, ewentualne przesłanki negatywne zwrotu. | |Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie powołanych przepisów i art. 151 p.p.s.a. | | | | | | |