II SA/Gl 26/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] r., nr [...], zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stawu zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w miejscowości M., gmina K., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie rozbiórki przedmiotowego stawu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wniósł natomiast o oddalenie skargi. Odpis skargi wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia doręczono uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do wspomnianego wniosku w terminie 5 dni. Z możliwości tej skorzystali uczestnicy postępowania Z. oraz T. K., którzy wnieśli o oddalenie wniosku z uwagi na fakt, iż nie podlega ono wykonaniu w drodze egzekucji. W dalszej części uzasadnienia wskazali, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest bezprzedmiotowe, ponieważ na jego mocy nikt nie może wykonywać żadnych czynności faktycznych, które mogłyby ingerować w sferę uprawnień skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest postanowienie uchylające rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie to ze względu na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bowiem bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada na stronę obowiązków. Nie podlega zatem ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania jego wykonania. Z tej przyczyny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.