II SA/Gl 26/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia M. N. uprawnienia do prowadzenia pojazdów silnikowych kat. B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. N. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych i odebranie mu prawa jazdy pozbawi jego rodzinę jedynego źródła utrzymania. Ponadto przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 1 grudnia 2015 r. o zdolności do uzyskania prawa jazdy pojazdów kat. B, co jego zdaniem dodatkowo przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uzyskania wiążącej opinii Instytutu Medycyny Pracy w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mogłoby spowodować powstanie po jego stronie znacznej szkody lub nieodwracalne skutki. Sam fakt ewentualnej trudności z wykonywaniem pracy nie stanowi zdaniem Sądu wystarczającej przesłanki dla uwzględnienia jego żądania i zastosowania instytucji procesowej wstrzymania, która ma charakter wyjątkowy. Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień jest wyeliminowanie go jako uczestnika z ruchu drogowego (z powodu przeciwwskazań zdrowotnych), który może stworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu, a przez to ochrona pozostałych użytkowników dróg. W rezultacie wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. Takie szczególne okoliczności w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i nie zostały nawet przez skarżącego zasygnalizowane. Co do zasady nie może o nich przesądzać zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją prawa, który na tym etapie postępowania nie podlega badaniu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.