II SA/Gl 260/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę. W dniu 21 września 2015 r. w Urzędzie Miasta C. został złożony przez pełnomocnika J. P., P. K., wniosek o rejestrację pojazdu ciężarowego marki [...], nr [...], sprowadzonego z zagranicy, zarejestrowanego na terenie [...]. Do wniosku załączono: umowę kupna-sprzedaży pojazdu z dnia [...] r. wraz z tłumaczeniem, dowód rejestracyjny część I i II wraz z tłumaczeniem wydany na pojazd specjalny, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia [...]r. nr [...] wykonanym na pojazd ciężarowy, raport z badania technicznego nr [...] wraz z tłumaczeniem, opinię techniczną z dnia [...]r. wraz z tłumaczeniem, upoważnienie, oświadczenie o braku tablic rejestracyjnych, opłatę recyklingową. Dnia 22 września 2015 r. J. P. złożył oświadczenie, z którego wynika, że osobiście dokonał przebudowy pojazdu, gdyż pozwala na to jego wykształcenie. Do oświadczenia załączył świadectwo ukończenia technikum zawodowego. W związku z wprowadzeniem w pojeździe zarejestrowanym zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, pismem z dnia 23 września 2015 r. wezwano J. P. do uzupełnienia wniosku o dokument potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zostały wykonane przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie. J. P. nie uzupełnił wniosku twierdząc, ze nie dotyczą go przepisy obowiązujące na terenie Polski. Został wezwany do zapoznania się, na podstawie art. 10 § 1 k.p.a., z zebraną dokumentacją. Decyzją z dnia [...]r. nr [...], działając na podstawie art. 72, 73, 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 1137 z późn. zm.) i § 3, § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (t.j.: Dz. U. 2014, poz. 1522 z późn. zm.) Prezydent Miasta C. odmówił rejestracji ww. pojazdu. W uzasadnieniu organ I instancji zrelacjonował przebieg dotychczasowego postępowania, przytoczył art. 72 i 73 Prawa o ruchu drogowym, a następnie wskazał, że zgodnie z art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b tejże ustawy zabrania się dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem pojazdu w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Z dokumentów załączonych do wniosku o rejestrację pojazdu marki [...], nr [...] wynika, że w pojedzie zarejestrowanym dokonano zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu. Potwierdza to wydany na terenie [...] dowód rejestracyjny na pojazd specjalny do transportu chorych, natomiast zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia [...] r. i opinia techniczna z dnia [...] r. dotyczą pojazdu ciężarowego. Należy więc uznać, że z powodu rozbieżności między wydanym dowodem rejestracyjnym a stanem faktycznym nie zostały spełnione wymagania art. 72 Prawa o ruchu drogowym. Nie spełniono również wymagań art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b tejże ustawy i § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, ponieważ nie został załączony dokument potwierdzający, że zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Odwołanie od powyższej decyzji złożył reprezentowany przez pełnomocnika adw. L. M. J. P. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b Prawa o ruchu drogowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na stosowaniu względem strony wymogu dokonania zmian konstrukcyjnych w pojeździe przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie, w sytuacji gdy do zmian konstrukcyjnych w samochodzie doszło na terenie [...], gdzie taki wymóg nie istnieje, oraz naruszenie art. 72 ust. 1 tejże ustawy poprzez błędne uznanie przez organ, iż strona nie przedstawiła aktualnego dowodu rejestracyjnego w zakresie przeznaczenia pojazdu, podczas gdy na terenie [...] organ rejestracyjny po dokonaniu zmian konstrukcyjnych w pojeździe nie ma obowiązku zamieszczenia o tym wzmianki w dowodzie rejestracyjnym, chyba że dojdzie do konieczności zmiany dowodu rejestracyjnego w przypadku zbycia pojazdu innej osobie. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania decyzją nr [...] z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Kolegium zrelacjonowało przebieg postępowania administracyjnego, w ślad za organem I instancji przywołało art. 73 ust. 1 i art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b Prawa o ruchu drogowym wskazując następnie, iż zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 5) ww. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w przypadku zawiadomienia o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym, wynikającej z wprowadzenia w pojeździe zarejestrowanym zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, do zawiadomienia dołącza się dokument potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego potwierdzające, że dokonane zmiany są zgodne z przepisami określającymi warunki techniczne pojazdów. Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy Kolegium wskazało, że przedmiot sporu pomiędzy organem I instancji a odwołującym stanowi ocena skutków prawnych zmian konstrukcyjnych wprowadzonych w pojeździe marki [...] w kontekście wniosku o dokonanie rejestracji tego pojazdu na terenie RP. Jest okolicznością bezsporną, że w pojeździe tym dokonano zmian konstrukcyjnych. Zmiany te skutkują zmianą rodzaju pojazdu, z samochodu specjalnego do transportu chorych na samochód ciężarowy. Kolegium wyjaśniło, że rodzaje pojazdów określone zostały w załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności związanych z dopuszczaniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. 2014, poz. 1727). Według tego załącznika odrębnym rodzajem pojazdu jest samochód ciężarowy a odrębnym samochód specjalny. Według oświadczenia J. P. powyższe zmiany konstrukcyjne zostały przez niego wykonane osobiście, na co pozwoliło mu jego wykształcenie jako technika samochodowego. W ocenie organu I instancji tak przeprowadzone zmiany konstrukcyjne pojazdu powinny zostać dokonane przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie. Dokonywanie innych zmian jest według organu I instancji zabronione, co w przypadku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu poddanego zabronionym przeróbkom musi skutkować odmową rejestracji. Skład orzekający Kolegium podzielił stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji przez organ I instancji. Stosownie bowiem do art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b ustawy zabrania się dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem pojazdu, w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Wyjątek ten powinien być rozumiany w sposób ścisły. Niewystarczające jest zatem to, że odwołujący posiada wykształcenie jako technik samochodowy. Słusznie w konsekwencji organ I instancji uznał, że dokonano zabronionej zmiany konstrukcyjnej pojazdu, co skutkować powinno odmową rejestracji. W kontekście zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że ocena dokonanych zmian konstrukcyjnych ze względu na miejsce (kraj) ich dokonania mogłaby odbywać się według prawa [...] wówczas, gdyby właściciel pojazdu ubiegał się o jego rejestrację na terenie [...]. W sytuacji, w której właściciel wnioskuje o rejestrację pojazdu na terenie Polski zastosowanie znajdą polskie regulacje prawne. Organ oceniając, czy doszło do zmian konstrukcyjnych powodujących zmianę rodzaju pojazdu bierze pod uwagę dane figurujące w dowodzie rejestracyjnym wystawionym w kraju z którego pochodzi pojazd sprowadzony do Polski. Jak wynika z akt sprawy według [...] dowodu rejestracyjnego sporny pojazd w zakresie rodzaju został sklasyfikowany jako pojazd specjalny. Skoro zatem właściciel pojazdu domaga się jego zarejestrowania na terenie Polski jako samochodu ciężarowego, to powinien przedstawić dowód, że zmianę konstrukcyjną z samochodu specjalnego na samochód ciężarowy dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Wymogu tego przedsiębiorca nie spełnił. W konsekwencji organ I instancji słusznie odmówił rejestracji spornego pojazdu. Pismem z dnia 24 lutego 2016 r. J. P. reprezentowany przez adw. L. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na ww. decyzję Kolegium domagając się jej uchylenia, a także uchylenia poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik zarzucił naruszenie: - art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b Prawa o ruchu drogowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na stosowaniu względem skarżącego wymogu dokonania zmian konstrukcyjnych w pojeździe przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie, w sytuacji gdy do zmian konstrukcyjnych w samochodzie doszło na terenie [...], gdzie taki wymóg nie istnieje, a wystarczającym jest dokonanie zmian konstrukcyjnych przez właściciela pojazdu i uzyskanie stosownego badania technicznego, które to badanie skarżący uzyskał, i znajduje się ono w aktach sprawy przedstawionych organowi II instancji wraz z odwołaniem, - art. 72 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym poprzez błędne uznanie przez organ, iż skarżący nie przedstawił wymaganych do rejestracji dokumentów w postaci aktualnego dowodu rejestracyjnego w zakresie przeznaczenia pojazdu, podczas gdy na terenie [...] organ rejestracyjny po dokonaniu zmian konstrukcyjnych w pojeździe nie ma obowiązku zamieszczenia o tym wzmianki w dowodzie rejestracyjnym, chyba że dojdzie do konieczności zmiany dowodu rejestracyjnego w przypadku zbycia pojazdu innej osobie, - art. 107 § 3 w z w. z art. 140 k.p.a., poprzez brak uzasadnienia prawnego decyzji organu II instancji, w zakresie wskazanego w pkt b zarzutu, skierowanego przeciwko decyzji organu I instancji również w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu. W uzasadnieniu, oprócz rozszerzenia przywołanych powyżej zarzutów, pełnomocnik podniósł m.in., iż stanowisko organu jawi się jako nad wyraz sformalizowane skoro pojazd spełnia konstrukcyjne normy bezpieczeństwa zarówno wg technicznych badań [...] jak i polskich. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. 2014, poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, odpowiada obowiązującemu prawu, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem składu orzekającego, nie może zostać uwzględniona. Przystępując do szczegółowych rozważań należy w pierwszej kolejności wskazać, podobnie jak uczyniły to w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji obydwa orzekające w sprawie organy, iż w myśl art. 71 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym pojazdy (oprócz wymienionych w ust. 3) są dopuszczane do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w art. 66 i są zarejestrowane, a dokumentem stwierdzającym dopuszczenie tych pojazdów na stałe do ruchu jest dowód rejestracyjny (art. 71 ust. 1). Rejestracji dokonuje się na podstawie dokumentów wymienionych w art. 72 ust. 1 i 2 ustawy lub określonych w trybie ust. 3 tego artykułu. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy rejestracji pojazdu dokonuje na wniosek właściciela starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny oraz tablice (tablicę) rejestracyjne. Rejestracja dokonywana jest w formie decyzji administracyjnej. Ponadto jak stanowi art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym zabrania dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem pojazdu, w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Nadto zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 5) Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów, w przypadku zawiadomienia o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym, wynikającej z wprowadzenia w pojeździe zarejestrowanym zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, do zawiadomienia dołącza się dokument potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego potwierdzające, że dokonane zmiany są zgodne z przepisami określającymi warunki techniczne pojazdów. Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że okolicznością bezsporną jest, iż w przedmiotowym pojeździe dokonano zmian konstrukcyjnych. Zmiany te skutkują zmianą rodzaju pojazdu, z samochodu specjalnego do transportu chorych, na samochód ciężarowy. Jak poprawnie wskazał w tej mierze organ II instancji, rodzaje pojazdów określone zostały w załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności związanych z dopuszczaniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach. Według tego załącznika odrębnym rodzajem pojazdu jest samochód ciężarowy, a odrębnym jest samochód specjalny. Według oświadczenia J. P. powyższe zmiany konstrukcyjne zostały przez niego wykonane osobiście, na co pozwoliło mu jego wykształcenie jako technika samochodowego. Stosownie jednak do przedstawionej wyżej regulacji tak przeprowadzone zmiany konstrukcyjne pojazdu powinny zostać dokonane przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie. Dokonywanie innych zmian jest zabronione, co w przypadku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu poddanego zabronionym przeróbkom musi skutkować odmową rejestracji. Jak to bowiem powyżej wskazano stosownie do art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b Prawa o ruchu drogowym zabrania się dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem pojazdu, w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Słusznie zatem Kolegium wskazuje, że ustawodawca zasadniczo zakazał wprowadzania zamian konstrukcyjnych pojazdów, a wyjątek od tej zasady powinien być rozumiany w sposób ścisły. Tym samym będzie on zachodził jedynie wtedy, gdy zmian w pojeździe dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Niewystarczające jest w konsekwencji to, że skarżący posiada wykształcenie jako technik samochodowy. Trafnie zatem organ I instancji uznał, że dokonano zabronionej zmiany konstrukcyjnej pojazdu, co wyklucza możliwość rejestracji. Prawidłowo w konsekwencji Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną. Słusznie też wskazuje Kolegium, zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę, że ocena dokonanych zmian konstrukcyjnych ze względu na kraj ich dokonania mogłaby odbywać się według prawa [...] wówczas, gdyby właściciel pojazdu ubiegał się o jego rejestrację na terenie [...]. W sytuacji jednak, w której właściciel wnioskuje o rejestrację pojazdu na terenie Polski zastosowanie znajdują polskie regulacje prawne. Nadto organ oceniając, czy doszło do zmian konstrukcyjnych powodujących zmianę rodzaju pojazdu bierze pod uwagę dane figurujące w dowodzie rejestracyjnym wystawionym w kraju, z którego pochodzi pojazd sprowadzony do Polski. Jak wynika z akt sprawy według [...] dowodu rejestracyjnego sporny pojazd w zakresie rodzaju został sklasyfikowany jako pojazd specjalny. Skoro zatem właściciel pojazdu domaga się jego zarejestrowania na terenie Polski jako samochodu ciężarowego, to powinien przedstawić dowód, że zmianę konstrukcyjną z samochodu specjalnego na samochód ciężarowy dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Wymogu tego skarżący bezspornie nie spełnił. W konsekwencji zarzuty skargi odnośnie naruszenia, zdaniem skarżącego przepisów Prawa o ruchu drogowym nie znajdują oparcia w obowiązującym stanie prawnym i nie mogą zostać uwzględnione. Wbrew nadto zarzutowi skargi uzasadnienie zaskarżonej decyzji w pełni wyjaśnia, czyniąc to klarownie i przywołując odnośne normy, z jakich przyczyn wniosek skarżącego nie mógł zostać pozytywnie załatwiony. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi uznając ją za niezasadną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.