II SA/Gl 261/15

WyrokWSA w Gliwicach2015-08-27

Skład orzekający: Ewa Krawczyk, Grzegorz Dobrowolski, Artur Żurawik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ogrodzenie wybudowane bez wymaganego zgłoszenia, które jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dacie orzekania, podlega nakazowi rozbiórki na podstawie art. 49b Prawa budowlanego?
Ratio decidendi
Ogrodzenie wybudowane bez wymaganego zgłoszenia, które jest niezgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w dacie orzekania, podlega nakazowi rozbiórki na podstawie art. 49b Prawa budowlanego. W postępowaniu legalizacyjnym podstawę oceny zgodności wykonanych robót z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi aktualnie obowiązujący plan, a nie plan obowiązujący w dacie rozpoczęcia budowy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła samowolnie wybudowanego ogrodzenia murowanego przez A. S. na działkach nr 1 i 2 przy ul. [...] w C. Ogrodzenie zostało wykonane bez wymaganego zgłoszenia, a jego część od strony ulicy była niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organy nadzoru budowlanego nakazały rozbiórkę części ogrodzenia, a następnie całego ogrodzenia od strony ulicy. A. S. wniósł skargę do sądu administracyjnego, argumentując, że w dacie budowy nie obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego, który zakazywałby takiej budowy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę A. S.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. W dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta C. (zwany dalej PINB) przeprowadził kontrolę robót budowlanych prowadzonych na nieruchomości położonej przy ulicy [...] w C. [...] i [...], w wyniku której ustalono, że na działce tej, na tyłach posesji [...] wykonano wykopy około 1 m szerokości wzdłuż linii północ -południe dwa wykopy i wzdłuż linii wschód - zachód jeden wykop. W dniu [...] r. organ powiatowy ponownie przeprowadził kontrolę ww. robót, w wyniku której stwierdzono, że nadal prowadzone są roboty budowlane, w wykopach wykonane jest deskowanie pod ławy fundamentowe, w części deskowania jest zbrojenie, a w pozostałej części zostały już wykonane ławy fundamentowe. Prezydent Miasta C. postanowieniem z dnia [...] r., w związku ze zgłoszeniem z dnia [...] r. dotyczącym budowy ogrodzenia na terenie działki przy ulicy [...] [...] i [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr 1, 2 obręb [...] w C., nałożył na A. S. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o określone dokumenty. Następnie decyzją z dnia [...] r. organ ten wniósł sprzeciw wobec robót budowlanych zgłoszonych w dniu [...] r., z uwagi na nieprzedłożenie wymaganych dokumentów. W dniu [...] r. PINB przeprowadził oględziny ogrodzenia przy ulicy [...] [...] w C., podczas których ustalono, że wokół posesji obejmującej działki nr 2 i 1 zostało wykonane ogrodzenie o wysokości od 2,20 do 2,60 m mierząc od powierzchni terenu w różnych miejscach. Ogrodzenie to stanowi mur z pustaków. Od strony ul. [...] wykonano wjazd bramowy. Dalej ustalono, że inwestor nie posiada pozwolenia na budowę przedmiotowego ogrodzenia, a ogrodzenie to zostało wykonane w miesiącach październik - listopad [...] r. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. wniósł sprzeciw wobec robót budowlanych zgłoszonych przez A. S. i K. C.-S. w dniu [...] r., polegających na budowie ogrodzenia stałego od strony ulicy [...] [...] i [...] (działka nr 1, 2 obręb [...]) w C.. Pismem z dnia [...] r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie prowadzonych robót budowlanych na posesji przy ul. [...] [...]. Następnie postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 49b ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, wstrzymał roboty budowlane związane z realizacją murowanego ogrodzenia od strony drogi oraz o wysokości powyżej 2,20 m wokół działek przy ulicy [...] [...] i [...] w C. i nałożył obowiązek przedstawienia określonych dokumentów. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 49b ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, nakazał A. S. rozbiórkę części ogrodzenia od strony zachodniej działki nr 2 przy ulicy [...] [...] w C. (na odcinku granicy z działką o nr ewid. 3) przekraczającej wysokość 2,20 m mierząc od poziomu terenu, uwzględniając poziom terenu działki nr 3 w związku z realizacją ogrodzenia bez wymaganego prawem budowlanym zgłoszenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej [...] WINB) decyzją z dnia [...] r., znak: [...], uchylił w całości decyzję z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji oraz uchylił postanowienie nr [...] z dnia [...] r., wstrzymujące roboty budowlane i nakładające obowiązek przedłożenia określonych dokumentów. W dniu [...] r. PINB przeprowadził kontrolę przy ul. [...] , podczas której stwierdzono, że część ogrodzenia od strony wschodniej działki nr 1 uległa zawaleniu. Organ uznał, że prawdopodobną przyczyną zawalania się muru był podmuch wiatru, a także fakt, iż mur z pustaków został postawiony na rozłożonej papie i w żadnym miejscu nie był połączony z fundamentem. Następnie w dniu [...] r. PINB przeprowadził oględziny przy ul. [...] [...] w C. i dokonał pomiarów wysokości ogrodzenia, które wynoszą 2,20 do 2,30 m od strony wschodniej działki graniczącej z działką nr 3; od 2,14 do 3,20 m od strony zachodniej działki graniczącej z działką nr 4; od 2,07 do 2,30 m od ulicy [...] - działki nr 4 oraz od 2,0 do 2,53 m od strony północnej działki graniczącej z działkami nr 5,6,7 i 8. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], wydanym na podstawie art. 49b ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, PINB dla miasta C. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z realizacją murowanego ogrodzenia wokół działek przy ul. [...] [...] i [...] w C. oraz nałożył na A. S. obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni określonych dokumentów, tzn. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącej wybudowanego ogrodzenia, opisu określającego zakres i sposób wykonanych robót budowlanych, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek nr 1 i 2, inwentaryzacji ogrodzenia z uzgodnieniem linii zabudowy ogrodzenia z Miejskim Zarządem Dróg i Transportu w C. oraz decyzji w sprawie lokalizacji zjazdu w miejscu wykonanej bramy. W dniu [...] r. inwestor przedłożył pismo Miejskiego Zarządu Dróg i Transportu w C., z którego wynika pozytywna opinia linii ogrodzenia nieruchomości położonej w C. przy ul. [...] [...] i [...], a nadto oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością oraz wniosek o przedłużenie terminu do przedłożenia pozostałych dokumentów. W dniu [...] r. PINB sporządził notatkę służbową z rozmowy telefonicznej z pracownikiem Urzędu Miejskiego w C., z której wynika, że inwestor nie złożył wniosku o udzielenia decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek znajdujących się w C. przy ul. [...] [...] i [...]. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 49b ust. 1 i 3 ustawy - Prawo budowlane, PINB nakazał A. S. rozbiórkę na całej wysokości ogrodzenia na odcinku strony ulicy [...] oraz rozbiórkę części ogrodzenia od strony zachodniej (na odcinku w granicy z działką o nr ewid. 3) powyżej wysokości 2,20 m mierząc od poziomu terenu działki nr 4 w związku z realizacją ogrodzenia bez wymaganego prawem zgłoszenia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że inwestor nie wywiązał, się w terminie z nałożonego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], znak: [...], obowiązku przedłożenia dokumentów, co obligowało organ do wydania nakazu rozbiórki. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], wydanym na podstawie art. 113 § 1 Kpa, PINB sprostował omyłkę pisarską w sentencji decyzji z dnia [...] r., znak: [...], nr [...] w zakresie oznaczenia numerów działek, w granicach których znajduje się przedmiotowe ogrodzenie, objęte obowiązkiem rozbiórki. Decyzją z dnia [...] r. [...] WINB uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia oraz uchylił postanowienie tego organu z dnia [...] r. W dniu [...] r. PINB pozyskał uchwałę nr [...] Rady Miasta C. z dnia [...] r. w sprawie nadania nazw ulicom w C. i zaliczenia ich do kategorii dróg gminnych, z której wynika, że ul. [...] należy do kategorii dróg gminnych. Urząd Miasta C., w załączeniu do pisma z dnia [...] R. przesłał uchwałę nr [...] Rady Miasta C. z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w C. w dzielnicy [...], obejmującego między innymi działki nr 1 i 2 (Dz. U. Woj. Śl. 2013 r. poz. 3696), który zabrania sytuowania ogrodzeń o wysokości przekraczającej 1,8 m i ogrodzeń pełnych od strony dróg publicznych. W dniu [...] r. PINB przeprowadził oględziny w przedmiotowej sprawie, podczas których ustalono, że ogrodzenie - mur z pustaków okalający działkę przy ul. [...] [...], został rozebrany w części boku od strony zachodniej oraz 5 m od strony ul. [...] od narożnika zachodniego. W miejsce ogrodzenia został wykonany mur oporowy z płyt betonowych o wysokości od 1,20 m do 1,35 m. Mur oporowy wykonano w [...] r. od strony zachodniej i w części od strony ulicy. Obecnie ogrodzenia pomiędzy działkami przy ul. [...] [...] i [...] nie ma. Decyzją z dnia [...] r. PINB, na podstawie art. 49b ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, nakazał A. S. rozbiórkę ogrodzenia murowanego wzniesionego wokół działek nr 1 i 2 przy ul. [...] [...] i [...] w C. w związku z realizacją ogrodzenia bez wymaganego prawem budowlanym zgłoszenia. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], [...] WINB uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Do akt sprawy załączona została decyzja Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., znak: [...], umarzająca postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na: budowie ogrodzenia przy ul. [...] [...] w C.. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], PINB dla miasta C., na podstawie art. 49b ust. 1 w związku z art. 49 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409), nakazał A. S. rozbiórkę ogrodzenia murowanego wzniesionego od strony ul. [...] na działkach nr 1 i 2 przy ul. [...] [...] i [...] w C. w związku z realizacją ogrodzenia bez wymaganego prawem budowlanym zgłoszenia. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że w dniu [...] r. przeprowadzono doraźną kontrolę, w wyniku której stwierdzono, że ogrodzenie w postaci muru od strony zachodniej zostało rozebrane, zaś część ogrodzenia od strony wschodniej, która uległa zawaleniu została odbudowana i nie przekracza wysokości 2,20 m. Ponadto [...] WINB przesłał organowi I instancji pozytywną opinię techniczną wykonanej odbudowy ogrodzenia, dostarczoną przez pełnomocnika inwestora. Dalej stwierdzono, że ogrodzenie od strony ul. [...] jest niezgodne z zapisem planu zagospodarowania przestrzennego, który wprowadza zakaz budowy ogrodzeń pełnych od strony ulic, stąd ogrodzenie od strony ul. [...] winno być rozebrane. Od powyższej decyzji, pismem z dnia [...] r., odwołanie wniósł A. S., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony dopiero [...] r., natomiast inwestor dokonał zgłoszenia budowy ogrodzenia - w październiku [...] r. A zatem w chwili rozpoczęcia budowy ogrodzenia, dla dzielnicy [...] (ul. [...] ) nie był ustanowiony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i tym samym w tym czasie nie obowiązywał zakaz lokalizacji ogrodzeń, których wysokość przekracza 1,8 m oraz ogrodzeń pełnych. Zdaniem odwołującego się zakaz określony w § 8 ust. 2 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odnosi się tylko do inwestycji rozpoczętych po jego wejściu w życie, Poza tym strona poniosła już znaczne nakłady finansowe związane z legalizacją budowy przedmiotowego ogrodzenia i nałożenie na nią obowiązku rozbiórki ogrodzenia od strony [...] spowoduje poniesienie kolejnych kosztów, które będą stanowić dla niego duże obciążenie finansowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] [...] WINB działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - zwanej alej Kpa) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w okresie prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego postępowania stan faktyczny sprawy ulegał zmianie. Przedmiotem postępowania było ogrodzenie działek nr 1 i 2 zlokalizowanych przy ul. [...] w C.. Obecnie brak jest ogrodzenia od strony zachodniej, natomiast od strony południowej i wschodniej ogrodzenie na żadnym odcinku nie przekracza wysokości 2,20 m i tym samym organ nadzoru budowlanego nie ma podstaw do ingerencji. Zdaniem organu odwoławczego posadowione od strony ul. [...] ogrodzenie jest niezgodne z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem zgodnie z zapisami ww. planu zabrania się sytuowania ogrodzeń o wysokości przekraczającej 1,8 m i ogrodzeń pełnych od strony dróg publicznych. Tym samym organ I instancji, w związku z dyspozycją art. 49b ustawy - Prawo budowlane, zasadnie wydał decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia od strony ul. [...] . Dalej [...] WINB zwrócił uwagę, że organ powiatowy w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji błędnie przywołał art. 49b ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Jednakże jego zdaniem błąd ten nie miał wpływu na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W skardze do sądu administracyjnego A. S. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego przez nakazanie rozbiórki ogrodzenia, które narusza postanowienia uchwały Rady Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz § 8 ust.2 pkt 2 i § 33 tej uchwały. Zdaniem skarżącego ww. przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mogą mieć zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem ogrodzenie zostało wzniesione w [...] r., tymczasem przedmiotowa uchwała weszła w życie w [...] r. A zatem w dacie wybudowania ogrodzenia nie obowiązywał zakaz lokalizacji ogrodzeń, których wysokość przekracza 1,80 m oraz ogrodzeń pełnych. W związku z tym § 8 ust. 2 pkt 2 uchwały winien mieć zastosowanie tylko do inwestycji rozpoczętych po jego wejściu w życie. W odpowiedzi na skargę [...] WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem wbrew jej zarzutom zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa w sposób uzasadniający jej wzruszenie na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy przeprowadziły w sposób dokładny postępowanie, zgromadziły wyczerpujący materiał dowodowy w świetle, którego ustaliły stan faktyczny. Bezspornym w sprawie pozostaje fakt wybudowania ogrodzenia na terenie działki przy ulicy [...] [...] i [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr 1, 2 obręb [...] w C., którego inwestorem jest A. S.. Bezsporne jest również to, że przedmiotowe ogrodzenie zostało wybudowane bez wymaganego zgłoszenia. W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. wniósł sprzeciw wobec robót budowlanych zgłoszonych przez A. S. i K. C.-S. w dniu [...] r., polegających na budowie ogrodzenia stałego od strony ulicy [...] [...] i [...] (działka nr 1, 2 obręb [...]) w C.. W pierwszej kolejności wskazać należy, że budowa ogrodzenia jest budową obiektu budowlanego. Wprawdzie pojęcie ogrodzenia nie ma ustawowej definicji, jednakże zaliczane jest do urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowlanym (art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego). W dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przeważa pogląd, że ogrodzenie jest obiektem budowlanym, a za uznaniem ogrodzenia za obiekt budowlany przemawia przede wszystkim treść art. 29 ust. 1 pkt 23 oraz treść art. 30 ust. 1 pkt 3 w zw. z treścią art. 1 i art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego. Przepisy art. 29 ust. 1 pkt 23 i art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego mówią bowiem o budowie, które to pojęcie odnosi się, zgodnie z treścią art. 3 pkt 6 tej ustawy, wyłącznie do obiektu budowlanego (zob. np. wyrok NSA z dnia 21 lipca 1998 r., II SA/Ka 1719/96 i wyrok z dnia 11 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA/Kr 914/98). Stosownie do treści art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu zgłoszenia należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Niewątpliwie ulica [...] zaliczana jest do kategorii dróg gminnych, co wynika z uchwały Rady Miasta C. z dnia [...] r., nr [...]. W art. 49b Prawa budowlanego została natomiast określona procedura postępowania w przypadku samowoli budowlanej, polegającej na budowie obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Stosownie do art. 49b ust. 1 ustawy - Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego nakaże, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. Zgodnie z ust. 2 powyższego przepisu jeżeli budowa bez wymaganego zgłoszenia jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i jednocześnie nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni określonych dokumentów. W sytuacji zaś gdy zobowiązany nie spełni obowiązku, który został nałożony postanowieniem wydanym w oparciu o art. 49b ust. 2 ustawy - Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego, stosownie do art. 49b ust. 3 i 1 ustawy - Prawo budowlane, wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. W rozpoznawanej sprawie organy obydwu instancji słusznie uznały, że w okresie prowadzonego postępowania stan faktyczny sprawy ulegał zmianie. Przedmiotem postępowania było ogrodzenie działek nr 1 i 2 zlokalizowanych przy ul. [...] w C.. Obecnie brak jest ogrodzenia od strony zachodniej, natomiast od strony południowej i wschodniej ogrodzenie na żadnym odcinku nie przekracza wysokości 2,20 m i tym samym organy nadzoru budowlanego nie miały podstaw do ingerencji. Zgodzić się jednak należy z organami nadzoru, że posadowione od strony ul. [...] ogrodzenie niezgodne jest z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Miasta C. z dnia [...] r., nr [...]. Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 2 tej uchwały zabrania się sytuowania ogrodzeń o wysokości przekraczającej 1,8 m i ogrodzeń pełnych od strony dróg publicznych. W tym miejscu Sąd zauważa, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym w postępowaniu legalizacyjnym podstawę oceny zgodności wykonanych robót z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi aktualnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, tj. z daty przeprowadzenia postępowania naprawczego. Jak wynika bowiem z uzasadnienia uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt II OPS 2/13 (dostępnej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl), celem wprowadzenia przesłanki zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do legalizacji samowoli budowlanej, było zapewnienie ochrony dobra publicznego, jakim jest ład przestrzenny i architektoniczny. Generalną zasadą jest, iż przesłanką legalizacji samowoli budowlanej jest zgodność obiektu budowlanego z przepisami z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego obowiązującymi w dacie likwidacji samowoli budowlanej, to jest w dacie orzekania przez organ administracji. Tym samym skoro przedmiotowe ogrodzenie od strony ul. [...] niezgodne jest z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to przyjąć należy, że organy nadzoru budowlanego, w związku z dyspozycją art. 49b ustawy - Prawo budowlane, zasadnie wydały decyzję nakazującą rozbiórkę tego ogrodzenia. Reasumując, Sąd stwierdził, iż organy nadzoru budowlanego rozpoznające niniejszą sprawę trafnie uznały, iż usytuowane przez skarżącego ogrodzenie wymagało zgłoszenia, a w związku z niemożliwością legalizacji samowoli budowlanej, prawidłowo, stosownie do art. 49b ustawy Prawo budowlane, nakazały dokonanie rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego. Zdaniem Sądu słusznie organ odwoławczy zauważył, że organ I instancji w podstawie prawne swojej decyzji błędnie przywołał art. 49b ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, jednakże błąd ten nie miał wpływu na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Z tych wszystkich względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło