II SA/Gl 266/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka,, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2008 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę Po rozpatrzeniu zgłoszenia S. K. z dnia [...] r., dotyczącego zamiaru wykonania robót budowlanych, polegających na postawieniu namiotu piwnego tymczasowego na okres nie dłuższy niż [...] dni na działce nr [...] w K. ([...]), decyzją z dnia [...] r. nr [...], podjętą z up. Starosty Z., orzeczono o wniesieniu sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W uzasadnieniu sprzeciwu organ administracji architektoniczno – budowlanej wyjaśnił, że działka nr [...], objęta zamierzeniem inwestycyjnym, nie spełnia warunku z § 49 ust. 4a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J., który to przepis dopuszcza lokalizację obiektów kubaturowych tylko w obrębie terenów, dla których na rysunku planu zostały wyznaczone nieprzekraczalne linie zabudowy. Nadto, inwestor już w [...] r. wystąpił z identycznym wnioskiem, w stosunku do którego wniesiono sprzeciw na mocy decyzji z dnia [...] r., utrzymanej w mocy przez Wojewodę na podstawie decyzji z dnia [...] r. nr [...], zaś wówczas inwestycja została negatywnie zaopiniowana przez Dyrektora Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa [...] w K. ( pismo znak L.dz. [...]z dnia [...] r.). W odwołaniu S. K. zarzuciła, że decyzja organu I instancji narusza art. 32 Konstytucji, art. 5 i art. 265 kc oraz art. 284 § 1 w zw. z art. 286 § 1 kk. Odwołująca się podniosła, że w Parku Krajobrazowym funkcjonują podobne inwestycje, m.in. udzielono pozwolenia dla działki nr [...], a na terenie jej działki nr [...] posadowiono słupy pod wyciąg, które również szpecą krajobraz. Powołując się nadto na swoją trudną sytuację finansową i osobistą, odwołująca się uznała decyzję odmowną za krzywdzącą i naruszającą zasadę równości wobec prawa. W związku z tym wniosła o przeprowadzenie oględzin celem ustalenia obiektywnie stanu przedmiotowego terenu. Zaskarżoną decyzją, podjętą z up. Wojewody po uprzednim przywróceniu terminu do wniesienia odwołania na podstawie postanowienia z dnia [...] r., orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił bowiem stanowisko, iż przedmiotowa inwestycja narusza ustalenia obowiązującego planu miejscowego ( uchwała Rady Gminy J. Nr [...] z dnia [...] r., ogłoszoną w Dz. Urzęd. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). Wyjaśniono, że działka nr [...] znajduje się w jednostce strukturalnej [...], a są to tereny rolne bez prawa nowej zabudowy kubaturowej, nawet tymczasowej, jako że na rysunku planu nie wyznaczono linii zabudowy, o których mowa w § 49 ust. 1 pkt 4 lit. a tekstu planu. Organ odwoławczy wskazał, że plan ten jako akt prawa miejscowego, nie może być zmieniony przez starostę lub wojewodę, a jego zmiana możliwa jest jedynie w trybie, w jakim został uchwalony. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania, organ II instancji podał, że plan miejscowy dopuszcza jedynie remonty, przebudowę i nadbudowę istniejących budynków z możliwością ich dostosowania do potrzeb ruchu turystycznego, a działka nr [...] jest niezabudowana. Badanie zgodności z prawem obiektów istniejących na działkach sąsiednich należy zaś do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Stąd też odwołania nie uwzględniono. W skardze do sądu administracyjnego S. K. wniosła o uchylenie lub zmianę powyższej decyzji i wyrażenie zgody na budowę obiektu w stylu architektonicznym regionalnym na jej działce nr [...]. Ponawiając dotychczasowe zarzuty, skarżąca dodatkowo podniosła, iż miejscowy plan celowo zawiera luki, a więc jest korupcjogenny i winien być zmieniony. Jej zdaniem, organy nie sprawdzały zgodności budowy z ustaleniami planu, gdyż decyzja odmowna została "kupiona" przez zagrożoną konkurencję. Wreszcie, skarżąca wniosła o uchylenie wszelkich wydanych w jej sprawie decyzji, w tym o odmowie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani też w toku postępowania organy administracji nie uchybiły regułom procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. W pierwszym rzędzie wyjaśnić przyjdzie, iż przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie mogła być wyłącznie decyzja Wojewody o wniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych, objętych zgłoszeniem z dnia [...] r., a polegających na posadowieniu namiotu na okres nie dłuższy niż [...] dni na działce nr [...] w K. ([...]) z przeznaczeniem na usługi gastronomiczne. Stąd też sąd administracyjny nie był władny odnieść się do żądania skargi, dotyczącego zupełnie innego zakresu robót ( realizacji innego obiektu niż podanego w zgłoszeniu ). W ramach niniejszej sprawy nie podlegały też ocenie inne decyzje, wydane w odrębnych postępowaniach administracyjnych, dołączone do skargi ( k. 13 akt sądowych). Są to bowiem akty, które nie zapadły w granicach niniejszej sprawy w rozumieniu art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przede wszystkim dlatego, że pochodzą od innych organów, niż Wojewoda, będący stroną niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Tymczasem zaskarżona decyzja z dnia [...] r. nie narusza prawa. Z mocy art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgłoszeniu właściwemu organowi podlega budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w terminie nie dłuższym niż [...] dni ( z wyjątkiem obiektów, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska, co nie dotyczy niniejszej sprawy). Przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne stanowią tymczasowe obiekty budowlane zgodnie z definicją, zawartą w art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego. Jednocześnie przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 tej ustawy, obliguje organ administracji architektoniczno – budowlanej do wniesienia – w drodze decyzji administracyjnej – sprzeciwu jeżeli budowa lub wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisu. Oznacza to, że działanie organu nie następuje w takim przypadku na zasadzie tzw. uznania administracyjnego, a co za tym idzie, dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia sytuacja osobista i majątkowa inwestora. W niniejszej sprawie prawidłowo zaś organy obydwu instancji dopatrzyły się sprzeczności inwestycji z zapisem planu jako aktu prawa miejscowego. Jak bowiem wynika ze znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego odpisu i wyrysu, którego zgodność została w postępowaniu sądowym potwierdzona przez upoważnionego pracownika Urzędu Gminy J. ( k. 8-13 akt adm.), działka skarżącej nr [...] położona jest w jednostce strukturalnej [...] przeznaczeniem podstawowym jako tereny lasów i tereny rolne. Jako przeznaczenie uzupełniające przewidziano realizację obiektów usługowych związanych z obsługą tras turystycznych i narciarskich, jednak lokalizacja obiektów kubaturowych, służących takiemu celowi, dopuszczalna jest tylko w obrębie terenów, dla których na rysunku planu zostały wyznaczone nieprzekraczalne linie zabudowy. Jedynie już istniejące w dacie wejścia w życie tegoż planu budynki mieszkalne i zagrodowe mogą być dostosowane dla potrzeb ruchu turystycznego. Takie przeznaczenie przedmiotowego terenu i zasady zagospodarowania określono w § 49 pkt 1 i 4 lit. a i b uchwały Rady Gminy w J. z dnia [...] r. nr [...], ogłoszonej w Dz. Urzęd. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] z dnia [...] r. Oznaczenia rysunku planu, w tym nieprzekraczalne linie zabudowy, określa część graficzna planu na k. 10 akt adm. Wyrys z planu dla jednostki [...], nie zawiera zaś oznaczenia nieprzekraczalnych linii zabudowy. Na tej podstawie prawidłowo ustaliły zatem organy obydwu instancji, iż na tym terenie nie jest dopuszczalna realizacja nowych obiektów kubaturowych, do których należy zaliczyć także przedmiotową inwestycję. Zupełnie inną rzeczą jest zaś adaptacja obiektów istniejących przed wejściem w życie planu miejscowego z [...] r. oraz możliwość realizacji wyciągów narciarskich. Nie sposób też podzielić stanowisko skarżącej, iż organy administracji nie badały zapisów miejscowego planu, skoro w aktach postępowania administracyjnego znajdują się odpisy tych dokumentów, opatrzone pieczęcią Rady Gminy J. ( k. 13 akt adm.), aczkolwiek bez imiennego podpisu osoby wydającej dokument, które to braki usunięto w postępowaniu sądowym. Prawidłowo też wskazał organ odwoławczy, że plan miejscowy jako akt prawa wiąże organy administracji w niniejszej sprawie. Co prawda, związanie aktami prawa miejscowego nie dotyczy sądu administracyjnego z mocy art. 178 Konstytucji RP, jednak odmowa zastosowania przez skład orzekający uchwały organu gminy, nie mogłaby doprowadzić do pozytywnego rozpatrzenia sprawy. Mając na uwadze położenie działki ([...] w K. ), oczywiste jest, że z punktu widzenia ładu urbanistycznego, walorów krajobrazowych, bezpieczeństwa użytkowników, nie jest możliwe dowolne sytuowanie obiektów kubaturowych na terenie [...] Parku Krajobrazowego. W ramach niniejszego postępowania brak też podstawy prawnej do badania zgodności z prawem aktu prawa miejscowego, uchwalonego przez organ gminy. O ile plan miejscowy zawiera wadę w postaci wewnętrznej sprzeczności tekstu i rysunku, to wyeliminowanie uchwały możliwe jest jedynie w odrębnym postępowaniu sądowym. Godzi się bowiem podnieść, iż zapisy § 49 uchwały Rady Gminy J. dotyczą kilku jednostek strukturalnych i nie wiadomo, czy i w których jednostkach przewidziano linie zabudowy. Wreszcie, aczkolwiek brak wymaganej opinii Zespołu Parków Krajobrazowych podlegałby uzupełnieniu i nie jest możliwe powoływanie się w niniejszej sprawie na wcześniejszą negatywną opinię tego organu, to jednak tego rodzaju błędne stanowisko organów administracji nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi. Nie może też skarżąca wywodzić żadnych pozytywnych skutków prawnych z faktu istnienia zabudowy na działce sąsiedniej. Legalność tego rodzaju inwestycji winna podlegać kontroli organów nadzoru budowlanego. Z tych wszystkich względów podzielić należy stanowisko organów administracji, iż zachodziła obligatoryjna podstawa wniesienia sprzeciwu wobec przedmiotowego zamierzenia jako sprzecznego z planem miejscowym, który nie dopuszcza realizacji obiektów kubaturowych na terenie działki nr [...] w K. Zatem skarga podlegała oddaleniu jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.