II SA/Gl 266/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania określonych robót budowlanych postanawia: przyznać adwokatowi B. J. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych i [...] groszy), w tym podatek VAT w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych i [...] groszy). Wyrokiem z dnia 6 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 r. referendarz sądowy ustanowił skarżącej adwokata z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata B. J., który na tę okoliczność przedłożył stosowne pełnomocnictwo, opłacone opłatą skarbową w kwocie [...] zł. W dniu [...]r. w/w pełnomocnik wniósł do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku oraz wniosek o przyznanie kosztów sporządzenia tej opinii wraz z oświadczeniem, iż koszty te, poza opłata skarbową od pełnomocnictwa, nie zostały przez skarżącą pokryte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec powyższego, zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. W myśl § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez Sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1 ust. 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł. Tymczasem, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu, [...] zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie [...] zł, podwyższone, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług.