II SA/Gl 269/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie NSA Łucja Franiczek (spr.), WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant stażystka Ewa Pasiek, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. i S. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta R. z dnia [...] r. nr [...], 2) orzeka, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Wnioskiem z dnia [...] 2003 r. J. B. i S. B. zwrócili się o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę parkingu dwupoziomowego na zapleczu budynku mieszkalnego przy ul. A nr [...] w R. (działka nr ewid. A) z wjazdami z ulicy A (na poziom I) i z ulicy B (na poziom II). Do wniosku dołączono m.in. decyzję Prezydenta R. z dnia [...] r. nr [...] o wyrażeniu zgody na wykonanie jednego zjazdu z ul. A i odmowie wyrażenia zgody na wykonanie zjazdu z ul. B. Rozpatrując powyższy wniosek Prezydent R. postanowieniem z dnia [...] r. nałożył na inwestorów obowiązek jego uzupełnienia m.in. w zakresie zgody Wydziału Dróg na włączenie się wjazdem na drugi poziom parkingów od strony ul. B w R. – do dnia [...] 2004 r. Następnie pismem z dnia [...] 2004 r. wnioskodawcy zwrócili się o zawieszenie postępowania, który to wniosek został uwzględniony postanowieniem organu I instancji z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W dniu [...] r. wnioskodawcy wystąpili o podjęcie postępowania wobec ustalenia przyczyn jego zawieszenia. Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent R. podjął zawieszone postępowanie w trybie art. 97 § 2 kpa. Następnie w związku z dołączeniem przez projektanta w dniu [...] 2004 r. planu sytuacyjnego przewidującego dojazd do parceli nr A przez parcele nr B, C, D i E, stanowiące również własność inwestorów, organ I instancji wystąpił do Wydziału Dróg tegoż Urzędu o wyrażenie opinii w zakresie możliwości technicznych korzystania ze zjazdu z włączeniem się do ul. A. W odpowiedzi Naczelnik Wydziału Dróg UM w R. pismem z dnia [...] 2004 r. zaopiniował negatywnie powyższy dojazd z uwagi na niespełnienie podstawowych wymogów i parametrów technicznych oraz wyjaśnił, iż toczy się postępowanie odwoławcze w sprawie zjazdu na parcelę nr A z ul. B. Wówczas postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent R. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie do czasu zajęcia stanowiska przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie zjazdu na parcelę nr A. W zażaleniu na powyższe postanowienie, błędnie zatytułowanym odwołaniem, J. B. i S. B. sprzeciwili się zawieszeniu postępowania, wyjaśniając iż wnieśli odwołanie jedynie od pkt 2 decyzji PM z dnia [...] r. w sprawie zjazdu z ul. B i w tym zakresie toczy się postępowanie, zaś zjazd z ul. A został już wykonany zgodnie z pkt 1 decyzji. W dodatkowym piśmie wnioskodawcy podali, iż przedmiotowy parking przewidziano do obsługi budynku mieszkalnego, który posiada [...] mieszkań i [...] lokale handlowe i nie ma charakteru publicznego. Zaskarżonym postanowieniem, podjętym z up. Wojewody [...], utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji, stwierdzając zasadność zawieszenia postępowania. Organ II instancji uznał bowiem, iż w sytuacji odrzucenia proponowanego zjazdu z ul. B na podstawie decyzji Prezydenta R. z dnia [...] r. oraz negatywnego zaopiniowania drugiej wersji zjazdu z ul. A przez działki B, C, D i E, rozstrzygnięcie sprawy może nastąpić jedynie po zajęciu stanowiska przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Z tych względów zażalenia nie uwzględniono. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. B. i S. B. wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia. W pierwszym rzędzie skarżący zarzucili, iż ulica B nie jest drogą publiczną (drogą gminną), stąd też Prezydent Miasta nie jest właściwy do wydania decyzji w zakresie zjazdu z tej ulicy. Nadto podnieśli, iż ich parcela przylega bezpośrednio do tej ulicy i posiada urządzony parking ze zjazdem z tej ulicy. Skarżący wyjaśnili też, iż zaprojektowany alternatywny dojazd na II poziom parkingu po własnym gruncie faktycznie istnieje i nie wymaga jakichkolwiek uzgodnień, zaś działka nr B, na którą zjeżdża się z ul. A, stanowi ewidencyjnie drogę. Wreszcie, zdaniem skarżących, projektowany parking na II poziomie służył będzie jako miejsce postojowe dla mieszkańców, posiadając indywidualny zjazd w rozumieniu przepisów rozp. MTiGM z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430). W tej sytuacji w ocenie skarżących, zbędne było żądanie opinii Wydziału Dróg, zaś sama opinia jest wadliwa. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. W piśmie procesowym z dnia [...] 2006 r. skarżący podtrzymali stanowisko, iż ul. B nie stanowi drogi publicznej, stąd też Prezydent R. nie jest uprawniony do udzielania bądź odmowy zjazdu z takiej drogi, co organ ten ostatecznie przyznał, wydając decyzję z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania w tej sprawie. W toku rozprawy sądowej skarżący dodatkowo podniósł, iż Wydział Dróg uzależnił zgodę na wykonanie zjazdu z ulicy B od poniesienia przez niego kosztów modernizacji tej ulicy i nieodpłatnego przekazania na rzecz Miasta jego nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga musiała odnieść skutek, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesionych. Działając z urzędu sąd administracyjny stwierdził bowiem, iż postanowienia organów obu instancji zapadły z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Na tej podstawie prawnej organ administracji zobligowany jest do zawieszenia postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W niniejszej sprawie zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta R. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę "do czasu zajęcia stanowiska przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie zjazdu na parcelę nr A". Przede wszystkim stwierdzić przyjdzie, iż tak sformułowana podstawa zawieszenia nie podpada pod przesłanki ustawowe z art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Co więcej, sprawa zjazdu na parcelę nr A, objętą wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę, prowadzona w trybie ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) w dacie wydania zaskarżonego postanowienia toczyła się jedynie w przedmiocie wyrażenia zgody zarządcy drogi na lokalizację zjazdu z ulicy B w R.. Tymczasem skarżący jako inwestorzy w toku postępowania przedstawili drugi alternatywny wariant zjazdu, gdy idzie o poziom II projektowanego parkingu dwupoziomowego, a mianowicie z ulicy A przez parcele, stanowiące ich własność. W takiej sytuacji organ I instancji zobligowany był do zbadania kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień oraz pozwoleń zgodnie z wymogami z art. 35 ust. 1, w tym pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). W razie stwierdzenia naruszeń w tym zakresie właściwy organ zobligowany jest zaś do nałożenia w drodze postanowienia obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając ich termin, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego). Powyższa regulacja wyłącza instytucję zawieszenia postępowania z art. 97 § 1 pkt 4 kpa w razie stwierdzenia braków projektu budowlanego, w tym w zakresie wymaganych pozwoleń, które inwestor obowiązany jest dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego. Zresztą, wskazać przyjdzie, iż organ I instancji wdrożył już uprzednio tryb uzupełnienia projektu budowlanego na mocy postanowienia z dnia [...] r. m. in. z uwagi na brak zgody na lokalizację zjazdu z ulicy B, a następnie z tej przyczyny zawiesił postępowanie administracyjne. Przedstawiona później przez inwestorów inna wersja zjazdu na poziom II parkingu obligowała zatem organ administracji architektoniczno-budowlanej do ponownej oceny kompletności projektu budowlanego i przedłożonej dokumentacji. W razie stwierdzenia braków w tym względzie właściwy był zaś tryb z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Z tych względów postanowienia organów obydwu instancji jako wydane z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 kpa, nie mogły się ostać i podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.). Wobec uwzględnienia skargi należało orzec o niewykonalności zaskarżonego aktu po myśli art. 152 cyt. ustawy. O kosztach postępowania sądowego nie orzeczono z braku wniosku skarżących (art. 210 § 1 powołanej ustawy). Odnosząc się zaś do treści skargi i pisma uzupełniającego, wskazać przyjdzie, iż argumentacja skarżących ukierunkowana była na wykazanie kompletności projektu budowlanego i prawidłowości przyjętych rozwiązań komunikacyjnych, a więc istnienie podstaw do udzielenia pozwolenia na budowę. Tymczasem dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, sąd nie był uprawniony do oceny tego rodzaju przesłanek. Zresztą, sprawa statusu ulicy B została już wyjaśniona i zakończono postępowanie administracyjne w sprawie zgody na lokalizację zjazdu z tej drogi poprzez umorzenie postępowania administracyjnego. Stąd też argumentacja skarżących nie miała znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.