II SA/Gl 269/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. i W. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...] r. znak: [...]odmawiającej wznowienia postepowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego położonego na działce nr [...] w W. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy postanowienie to zostało doręczone B. G. i W.G. w dniu [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. pouczył stronę, iż od przedmiotowego postanowienia przysługuje jej zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. za pośrednictwem tego organu w terminie 7 dni od daty doręczenia. Stosując się do pouczenia zawartego w postanowieniu, strona wniosła w ustawowym terminie zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ ten stwierdził jednakże niedopuszczalność zażalenia, wskazując, iż od postanowienia organu wojewódzkiego z dnia [...] r. służy wyłącznie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W związku z otrzymaniem postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. B. G. i W. G. pismem z dnia [...] r. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2008 r. Sąd przekazał skargę organowi w dniu 21 stycznia 2008 r., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Wskazać należy, iż w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna. Sąd ten był jednakże obowiązany do jej przekazania organowi celem nadania skardze dalszego biegu. Po tej dacie, tj. od dnia 1 stycznia 2006 r. ustawa wymaga, aby skargi wnoszone były za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu [...] r. Tym samym termin do złożenia skargi upływał bezskutecznie w dniu [...] r. Skarga natomiast została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu [...] r. (data wpływu do Sądu), w związku z czym przekazano ją organowi w dniu [...] r. Skargę należy zatem uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej złożenia. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt, iż błędne pouczenie o służącym stronie środku zaskarżenia nie może powodować ujemnych skutków dla strony (w przedmiotowej sprawie upływu terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego), podnieść należy, iż kwestia błędnego pouczenia może stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego stosownie do art. 86 ustawy p.p.s.a.