II SA/Gl 270/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki budynku w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżącą z wpisu od skargi w kwocie przekraczającej 200 (dwieście) zł, 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie Na podstawie § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi został w niniejszej sprawie ustalony na kwotę 1601 zł. Skarżąca, po wezwaniu do jego uiszczenia, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W druku formularza wskazała, że niedawno zakończyła studia i założyła działalność gospodarczą, która jednakże nie przynosi na razie żadnych dochodów. W skład majątku skarżącej wchodzi udział w prawie własności lokalu mieszkalnego o pow. 62,60 m2, zaś jej matka jest właścicielką gospodarstwa rolnego o pow. 2,42 ha. Oprócz tego rodzina wnioskodawczyni posiada garaż o pow. 21 m2 oraz nieruchomość leśną o pow. ponad 1 ha. A. K. wskazała, że ciężar utrzymania jej oraz matki (która nie uzyskuje dochodu) ponosi rodzina. W piśmie procesowym z dnia [...]r. wnioskodawczyni wyjaśniła, że na utrzymanie łoży jej ojciec oraz narzeczony. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że sytuacja materialna skarżącej jest na tyle ciężka, aby uzasadnione było całkowite zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że trudno uznać za ciężką, sytuację materialną osoby, która wraz z członkami rodziny dysponuje prawem do kilku nieruchomości. Rodzina skarżącej dysponuje gruntem rolnym o pow. 2,42 ha, przy czym nie wskazała ona, w jaki sposób jest on wykorzystywany. Gdyby bowiem był uprawiany przez rodzinę A. K, wówczas przynosiłby pożytki naturalne. Gdyby zaś był użytkowany przez kogoś innego – wówczas można oczekiwać, że osoba ta płaciłaby skarżącej czynsz z tytułu umowy dzierżawy nieruchomości. Podobne wątpliwości w tym kontekście budzi utrzymywanie gruntu leśnego. Oprócz tego bardzo trudnej sytuacji materialnej strony przeczy fakt udziałów w prawie własności dwóch pojazdów mechanicznych, co niewątpliwie wiąże się z koniecznością ponoszenia kosztów ich utrzymania. Ze złożonego przez stronę oświadczenia wynika, że wszelkie wydatki związane z jej utrzymaniem ponosi ojciec i narzeczony, przy czym nie wiadomo nic na temat kondycji finansowej tych osób. Oczekując przyznania prawa pomocy strona winna w pierwszej kolejności podjąć kroki zmierzające do zdobycia środków na ten cel, niewykluczając zaciągnięcia zobowiązań u bliskich. Dopiero, gdy okaże się to niemożliwe lub zbyt trudne – wówczas może oczekiwać wsparcia ze strony Państwa. W rozpoznawanej sprawie brak jest informacji na ten temat. Nie mniej jednak, biorąc pod uwagę wysokość wymaganego w niniejszej sprawie wpisu od skargi oraz informacje podane przez A.K. uznano, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w części. Wobec tego strona będzie zobowiązana do uiszczenia jedynie części wpisu, tj. kwoty 200 zł. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.