II SA/Gl 273/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek W skardze z dnia 28 grudnia 2011 r. zawarty został wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. W związku z tym, na adres pełnomocnika skarżącej przesłany został druk urzędowego formularza celem jego wypełnienia oraz przesłania do Sądu. W wyznaczonym terminie formularz ten został przesłany do Sądu. Z jego treści wynika, że A. U. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz dwójką dzieci. W skład ich majątku wchodzi budynek o pow. 160 m2, natomiast skarżąca zaznaczyła, że nie posiada żadnych innych nieruchomości, jak również papierów wartościowych, środków pieniężnych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Źródłem utrzymania się jej rodziny jest jej dochód z tytułu umowy o pracę uzyskiwany w wysokości 5400 zł brutto miesięcznie oraz dochód jej małżonka - z tytułu działalności gospodarczej w wysokości około 2800 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że ponosi koszty spłaty zaciągniętego kredytu hipotecznego w wysokości 1600 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 P.p.s.a. konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analizując przedstawione przez stronę informacje, dotyczące jej sytuacji rodzinnej i majątkowej oraz biorąc pod uwagę potencjalne koszty postępowania, które strona może ponieść nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Przede wszystkim, rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy pod uwagę brana jest wysokość oraz struktura dochodów i wydatków osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Mając to na względzie zauważyć przyjdzie, że rodzina dysponująca łącznym dochodem w wysokości 8200 zł brutto miesięcznie niewątpliwie dysponuje środkami pieniężnymi, które pozwalają nie tylko na pokrycie bieżących potrzeb lecz również na wygospodarowanie dodatkowych kwot na pokrycie innych wydatków. Konstatacji tej nie zmienia konieczność ponoszenia kosztów zobowiązania kredytowego w wysokości 1600 zł. Mając bowiem na względzie przedmiot postępowania wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł - zgodnie z treścią zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jest to zaś zasadniczy wydatek, do poniesienia którego strona jest zobowiązana na obecnym etapie postępowania, a dochody rodziny wnioskodawczyni wskazują na to, że opłacenie wpisu nie powinno stanowić zagrożenia dla zaspokojenia bieżących potrzeb jej rodziny. Podkreślić trzeba, że strona, oprócz podania wysokości zobowiązania kredytowego oraz związanych z nim miesięcznych kosztów nie wskazała, nawet w sposób orientacyjny, wysokości innych, stałych wydatków. Stąd też nie sposób założyć, że są one wyższe od przeciętnych, co z kolei prowadzi do wniosku, że przy uwzględnieniu wysokości dochodów będzie ona w stanie opłacić koszty sądowe. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.