II SA/Gl 273/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na skutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 czerwca 2012 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 czerwca 2012 r. Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Pismem z dnia 7 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W jego uzasadnieniu wskazał, że w rozmowie telefonicznej z pracownikiem sądu uzyskał informację, że wyrok z uzasadnieniem zostanie z urzędu doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej. Wobec niedoręczenia wyroku i upływu miesięcznego terminu, pełnomocnik w dniu 6 sierpnia 2012 r. osobiście skontaktował się z informacją sądu, gdzie powiadomiono go o treści rozstrzygnięcia. Jednocześnie pełnomocnik podkreślił, że przedmiotowa sprawa jest dla skarżącej tak istotna, iż niekorzystne, nie podlegające zaskarżeniu orzeczenie może spowodować dla skarżącej nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. To na stronie ( pełnomocniku strony) ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. , sygn. akt II GZ 66/09). W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem z oświadczenia pełnomocnika wynika, że o treści wyroku z dnia 20 czerwca 2012 r. dowiedział się w dniu 6 sierpnia 2012 r. i już w następnym dniu nadał na poczcie przesyłkę zawierająca wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o jego uzasadnienie. Zdaniem Sądu wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 czerwca 2012 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012 r. Sąd oddalił skargę, dlatego też odpis orzeczenia nie został doręczony stronom z urzędu, albowiem w takim przypadku odpis wyroku wraz uzasadnieniem doręcza się jedynie na wniosek strony, złożony w terminie 7 dni od ogłoszenia orzeczenia. Wyrok ogłoszony został w dniu 20 czerwca 2012 r., a zatem ustawowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnia upłynął z dniem 27 czerwca 2012 r. Pełnomocnik skarżącej w dniu 24 maja 2012 r. został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, na której zapadł wyrok. W ocenie Sądu fakt, że nie wziął on udziału w rozprawie o której został zawiadomiony, przenosi na niego pełną odpowiedzialność za brak wiedzy o stanie sprawy, która odbyła się bez jego obecności. Pełnomocnik powinien zdawać sobie sprawę, że należało bezzwłocznie podjąć kroki w celu poznania rozstrzygnięcia w sprawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Tymczasem w złożonym wniosku o przywrócenie terminu brakuje argumentów przemawiających za rozstrzygnięciem korzystnym dla strony. Twierdzenie pełnomocnika o błędnej informacji uzyskanej w wyniku rozmowy telefonicznej jest gołosłowne i nie może stanowić samodzielnej podstawy do jego uwzględnienia. Uprawdopodobnienie nie może opierać się jedynie na twierdzeniach strony. Sąd może uznać twierdzenie za uprawdopodobnione dopiero wtedy, gdy nabierze przekonania, że tak właśnie było. W niniejszym przypadku pełnomocnik skarżącej nie dopełnił podstawowych aktów staranności, które pozwoliłyby mu na zapoznanie się z treścią wydanego wyroku i jednocześnie nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a zatem brak jest przesłanek do przywrócenia terminu. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia, stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy.