II SA/Gl 279/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2009r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Uwzględniając odwołanie J.D. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...], Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzieleniu J.P. pozwolenia na budowę w zakresie wykonania zadaszeń nad wejściem do budynku mieszkalnego i nad garażem, rozbiórki ganku oraz adaptacji budynku gospodarczego na altanę – na terenie działki nr [...], położonej w Ż. przy ul. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że w dokumentacji nie pokazano rzutu dachu nad garażem i ściany budynku sąsiedniego (w zakresie rozwiązania odprowadzenia wody z tego dachu), zaś inny rysunek elewacji południowej przedstawia spadek dachu nad garażem z wyraźnym okapem i rynną skierowaną na działkę J.D., co jest niezgodne z § 28 ust. 2 rozp. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich wykonanie. Zdaniem Wojewody, w takiej sytuacji przy okazji przebudowy tenże stan rzeczy należy zmienić, skoro od strony sąsiada mur ogniowy ma spadek skierowany na własną działkę. Następnie J.D. pismem z dnia [...], nawiązując do faktu wydania powyższej decyzji, zwrócił się do Wojewody [...] o interwencję w sprawie robót wykonanych przez inwestora jeszcze przed uzyskaniem pozwolenia na budowę (decyzja Starosty [...]), m.in. w sprawie garażu, będącego samowolą budowlaną. Pismo to Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...] przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ż. Z kolei organ nadzoru budowlanego I instancji pismem z dnia [...] zwrócił się do J.D. o uzupełnienie jego podania poprzez określenie robót budowlanych, wykonanych przez J.P. W odpowiedzi J.D. powołał się na uzasadnienie decyzji Wojewody [...], wydanej w sprawie pozwolenia na budowę, wymieniającej kilkanaście naruszeń prawa, dodając, że jeszcze w [...] r. PINB w Ż. otrzymał pismo Starostwa w sprawie samowolnie wykonanego obiektu zwanego garażem, z którego woda spływa na jego posesję, na które organ nie zareagował (pismo z dnia [...]). Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. pismem z dnia [...] powiadomił o wszczęciu na wniosek J.D. postępowania w sprawie realizacji przez J.P. robót budowlanych na działce nr [...] w Ż. Po przeprowadzeniu oględzin posesji, postanowieniem z dnia [...] nr [...], organ nadzoru budowlanego I instancji działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wstrzymał roboty budowlane, prowadzone przez J.P., nakładając na inwestora obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni oceny stanu technicznego budynku mieszkalnego, wpływu wykonanych robót na bezpieczeństwo konstrukcji obiektu, oceny zgodności wykonanych robót z przepisami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że J.P. w [...] r. rozpoczął realizację bez wymaganego pozwolenia robót polegających na: – wykonaniu dodatkowego otworu drzwiowego od strony ul. [...] wraz ze schodami zewnętrznymi betonowymi o wymiarach [...] m, zlokalizowanymi w odległości 2,10 m od krawędzi jezdni, – wyremontowaniu schodów do budynku od strony południowej wraz z likwidacją starego ganku nad schodami i podestem. Następnie decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane, nakazał J.P. wykonanie w terminie do dnia [...] balustrad o wysokości minimum 0,9 m od strony przestrzeni otwartej schodów zewnętrznych do budynku mieszkalnego, posiadających konstrukcję przenoszącą siły poziome oraz wysokość i wypełnienie płaszczyzn pionowych, zapewniających skuteczną ochronę przed wypadnięciem osób. W motywach rozstrzygnięcia organ nadzoru budowlanego I instancji po zrelacjonowaniu przebiegu dotychczasowego postępowania, wyjaśnił, że inwestor wywiązał się z obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] składając w dniu [...] wymaganą ocenę, z której wynika, że przedmiotowe roboty budowlane są zgodne z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz nie zagrażają bezpieczeństwu konstrukcji budynku. Jedynie schody zewnętrzne nie spełniają wymogu w postaci zaopatrzenia w balustrady wynikającego z § 296 ust. 1 i § 298 ust. 1 rozp. MI z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Stąd też należało wydać nakaz doprowadzenia robót do stanu zgodnego z przepisami. W odwołaniu od decyzji J.D. zarzucił, że nie rozstrzygnięto sprawy zgodnie ze stanowiskiem Wojewody, zawartym w decyzji z dnia [...], pomijając głównie kwestię odprowadzenia wody z samowolnie wybudowanego obiektu, zwanego garażem. Nadto, jego zdaniem w sytuacji, gdy budowy schodów zewnętrznych jeszcze nie zakończono, nakaz wykonania balustrad jest przedwczesny. Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...], podjętą z up. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił bowiem pogląd prawny organu I instancji co do zasadności wydania nakazu w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego co do robót budowlanych, wykonanych przez J.P., podkreślając te zarzuty odwołującego się dotyczące odprowadzenia wody z "samowoli budowlanej zwanej garażem", które nie były wykonywane przez inwestora w [...] r., nie dotyczą niniejszej sprawy. Zatem kwestia legalności wybudowanego w granicy budynku gospodarczego – garażu i odprowadzenia wód deszczowych z tego obiektu, powinna być rozpoznana w oddzielnym postępowaniu przez PINB w Ż. Nadto, organ II instancji wskazał, że okno w ścianie szczytowej budynku istniało od [...] r. i przy remoncie zostało zmniejszone. W skardze do sądu administracyjnego na decyzję z dnia [...] J.D. domagał się jej uchylenia i wydania nakazu zlikwidowania samowolnie wybudowanego "garażu" albo nakazania wykonania dobrego odprowadzenia wody z zadaszenia, aby nie spływała na jego posesję, zarzucając błędne przekazanie tej sprawy do odrębnego postępowania i "zafałszowanie stanu sprawy". Jego zdaniem, wydany w interesie inwestora nakaz wykonania balustrad jest nieistotny i ma jedynie na celu umożliwienie sąsiadowi kontynuowania robót budowlanych bez projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, co jest niezgodne z wcześniejszą decyzją Wojewody, nakazującą usunięcie wad projektu. Zdaniem skarżącego zlekceważono też sprawę okien w budynku. W toku rozprawy sądowej skarżący podniósł, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego dotyczące budynku mieszkalnego, jest zastępczym załatwieniem sprawy. Jego zdaniem, niewłaściwie oznaczono też datę prowadzenia przez uczestnika robót budowlanych. Przyznał jednak, że okno w budynku mieszkalnym od strony jego posesji, które obecnie zostało zmniejszone, istniało już w [...] r., kiedy to nabył działkę sąsiednią. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w motywach zaskarżonej decyzji. Następnie organ II instancji pismem z dnia [...] przesłał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ż. odpis skargi na decyzję ostateczną z dnia [...] – celem załatwienia sprawy legalności budowy i sposobu odprowadzania wód opadowych z garażu na posesji nr [...] w Ż., należącej do J.P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania, organ odwoławczy zobowiązany jest do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w zakresie wyznaczonym decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy nie może zmieniać rodzaju spraw, a zatem w postępowaniu odwoławczym może być rozpoznana i rozstrzygnięta wyłącznie tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawa, jak i rozszerzać jej zakresu. Zmiana np. podstawy materialnoprawnej rozstrzyganej sprawy administracyjnej prowadzi do zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy (vide: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H.Beck, W-wa 1996, str. 586). Zatem wbrew twierdzeniom skargi, organ odwoławczy nie był władny w toku postępowania odwoławczego do rozstrzygnięcia sprawy legalności budowy i sposobu odprowadzania wody opadowej z budynku garażu na działce sąsiedniej, usytuowanego w granicy posesji. Sprawa w tym zakresie nie była przedmiotem decyzji PINB w Ż. z dnia [...], od której skarżący wniósł odwołanie. Bezczynność organu I instancji w tym względzie uzasadniała wniesienie odrębnej skargi, z której to ochrony prawnej skarżący skorzystał i kwestia ta była przedmiotem postępowania w sprawie tut. Sądu II SAB/Gl 22/09. Zatem pominięcie sprawy budynku garażu nie mogło skutkować uwzględnieniem skargi na decyzję organu II instancji, mocą której rozstrzygnięto jedynie sprawę robót budowlanych, wykonanych przez J.P. w [...] r. przy budynku mieszkalnym na tejże posesji, bowiem w tym zakresie rozstrzygnął sprawę organ I instancji. Zresztą, wskazać przyjdzie na prawidłowość działania organu nadzoru budowlanego polegającą na odrębnym rozpatrzeniu jedynie tej sprawy z uwagi na różny zakres i reżim prawny wykonanych robót budowlanych. Sprawa zgodności z prawem budowy budynku garażowego nie pozostaje w żadnym związku z robotami budowlanymi przy budynku mieszkalnym. Stąd też w ramach niniejszego postępowania kontroli sądowej podlegała decyzja organu odwoławczego, mocą której orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji PINB w Ż. z dnia [...], podjętej w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994 r. Decyzja ta była konsekwencją postanowienia z dnia [...] o wstrzymaniu robót budowlanych w trybie art. 50 ust. 1 pkt 1 tej ustawy i nałożeniu obowiązku przedstawienia odpowiednich ocen technicznych na podstawie ust. 3 tego przepisu. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie były zaś roboty budowlane, polegające na wymianie okien w budynku mieszkalnym (przy zmianie ich wymiarów), wykonaniu dodatkowego otworu drzwiowego od ulicy [...] wraz ze schodami zewnętrznymi, wyremontowaniu schodów od budynku od strony południowej oraz rozbiórce starego ganku nad schodami i podestem. Zakres przedmiotowych robót organy nadzoru budowlanego zakwalifikowały jako przypadek z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Pogląd taki zdaniem sądu administracyjnego należy zaakceptować. Z mocy tej regulacji, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych, wykonywanych bez wymaganego pozwolenia albo zgłoszenia, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 ustawy. Z punktu widzenia zastosowania prawidłowego trybu likwidacji samowoli budowlanej, istotna jest kwalifikacja robót, zawarta w art. 3 pkt 6 – 9 ustawy. Trybowi z art. 48 i art. 49b Prawa budowy, podlega bowiem wyłącznie przypadek budowy obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 6, a więc roboty polegające na wykonywaniu obiektu oraz odbudowa, rozbudowa i nadbudowa obiektu budowlanego. W aktualnym stanie prawnym do kategorii budowy ustawodawca nie zaliczył natomiast przebudowy obiektu, przez którą należy rozumieć roboty, powodujące zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, bądź liczba kondygnacji (art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego – w brzmieniu obowiązującym od dnia 27 sierpnia 2005 r. (Dz. U. Nr 163 poz. 1364). Zatem niewątpliwie wymiana okien przy zmianie ich wymiarów oraz wykonanie dodatkowego otworu drzwiowego, stanowią przebudowę obiektu budowlanego. Zdaniem sądu, trafnie również potraktowały organy nadzoru budowlanego wykonanie schodów zewnętrznych jako przebudowę obiektu, a nie jego rozbudowę, czyli budowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy. Zgodnie z § 3 pkt 24 lit. b/ rozp. Min. Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), schodów zewnętrznych nie wlicza się kubatury brutto budynku. Stąd też, aczkolwiek schody zewnętrzne są częścią budynku, ich realizacja nie stanowi rozbudowy tego obiektu, lecz przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. Nie stanowią też budowy roboty remontowe, zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy oraz roboty rozbiórkowe (likwidacja ganku). Nie oznacza to jednak, że wykonywanie takich robót nie podlega reglamentacji Prawa budowlanego. Przebudowa obiektu wymaga bowiem uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z regułą, wyrażoną w art. 28 ust. 1 ustawy. Wykonywanie remontu podlega zaś zgłoszeniu zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 28 ust. 2 pkt 1 ustawy. Roboty rozbiórkowe wymagają zaś bądź zgłoszenia, bądź pozwolenia w zależności od wysokości obiektu oraz odległości od granicy (art. 31 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 Prawa budowlanego). Jednakże sankcją wykonywania robót, stanowiących przebudowę obiektu budowlanego oraz rozbiórkę i remont obiektu, w każdym wypadku niedopełnienia wymogu uzyskania pozwolenia, bądź zgłoszenia, jest wdrożenie trybu z art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. Roboty te nie wyczerpują bowiem pojęcia budowy, a jedynie wówczas ustawodawca przewidział odrębny tryb likwidacji samowoli (art. 48 i art. 49b Prawa budowlanego). Zatem w niniejszej sprawie uzasadnione było zastosowanie środków z art. 51 ust. 1 ustawy, co wykluczało żądanie od inwestora przedłożenia projektu budowlanego, bądź projektu zamiennego, co dotyczy przypadku istotnego odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę. Stąd też mimo niedopełnienia przez inwestora uzyskania uprzedniego pozwolenia na przebudowę obiektu oraz zgłoszenia robót remontowych, czy rozbiórkowych, na etapie likwidacji samowoli ustawodawca nie przewidział możliwości wyegzekwowania projektu budowlanego. Obowiązkiem organu nadzoru budowlanego była natomiast kwestia oceny zgodności wykonanych robót ze sztuką budowlaną i wymogami techniczno-budowlanymi. W tym zaś zakresie organy oparły się na przedłożonej przez inwestora ocenie stanu technicznego, sporządzonej we [...] r. przez Z.B., która wykazała wykonanie robót zgodnie ze sztuką budowlaną. Z oceny tej wynika też, że budynek usytuowany jest w odległości od 4,5 do 6 m od granicy północnej, od której działka przylega bezpośrednio do drogi gminnej. Natomiast złożona przez inwestora mapa do celów projektowych z dnia [...], aczkolwiek nie przedstawia odległości budynku od granicy działek sąsiednich, potwierdza że budynek ten usytuowany jest ukośnie względem tych granic. W protokole oględzin z dnia [...] (k. 9 akt adm.), sporządzono zaś szkic, z którego wynika, że od strony wschodniej, tj. od strony działki skarżącego, budynek inwestora usytuowany jest w odległości od 3,50 do 5,90 m. Taki stan rzeczy koreluje też ze stanowiskiem Wojewody [...] zawartym w decyzji z dnia [...], w której wskazano na niezachowanie odległości 4 m od granicy z działką skarżącego co do ściany posiadającej otwór okienny (w przypadku pozostałych ścian odległości te zachowano). Jednakże zdaniem sądu administracyjnego, prawidłowo wskazał organ odwoławczy w motywach zaskarżonej decyzji, iż nie doszło do wykonania nowego otworu okiennego z naruszeniem warunku z § 12 ust. 1 pkt 1 cyt. rozp. w sprawie warunków technicznych... lecz uczestnik postępowania wymienił okno istniejące w budynku od jego powstania w [...] r., przy czym zmniejszył jego wymiary z [...] m na [...] m (vide: protokół oględzin wraz z materiałem fotograficznym – k. 8 – 9 akt adm.). Gdyby więc inwestor nie zmienił wymiarów otworu okiennego, w ogóle nie miałby zastosowania § 12 ust. 1 pkt 1 rozp. Przepis ten nie został zatem naruszony w sytuacji przebudowy ściany, polegającej na zmniejszeniu otworu okiennego. Inaczej byłoby jedynie w przypadku powiększenia wymiarów okna. Dodać należy, że w toku rozprawy sądowej skarżący przyznał, że sporne okno istniało już w [...] r. kiedy to nabył działkę sąsiednią. Stąd też wbrew zarzutom skargi, organy nadzoru budowlanego nie zlekceważyły sprawy wymiany okien, lecz prawidłowo uznały, że roboty w tym zakresie nie naruszyły przepisów techniczno-budowlanych, stąd też brak podstaw prawnych do wydania inwestorowi nakazu likwidacji (zamurowania bądź wypełnienia luksferami) otworów, wykonanych zgodnie ze sztuką budowlaną. Posiłkując się przedłożoną przez inwestora oceną techniczną obiektu, organy nadzoru budowlanego dopatrzyły się jedynie nieprawidłowości w zakresie wykonanych schodów zewnętrznych w postaci braku balustrad wymaganych zgodnie z § 296 ust. 1 rozp. w sprawie warunków technicznych... Zatem zasadnie stwierdzono potrzebę doprowadzenia wykonanych robót w postaci realizacji schodów zewnętrznych do stanu zgodnego z prawem – poprzez wydanie nakazu wykonania wymaganych balustrad w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Skoro pozostałe roboty budowlane, objęte niniejszym postępowaniem, a więc wymiana okien ze zmianą ich wymiarów, rozbiórka ganku i remont schodów z innej strony budynku, nie naruszają ani sztuki budowlanej ani też wymogów techniczno-budowlanych, brak było podstawy prawnej do wydania innych nakazów z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, który ustawodawca przewidział dla likwidacji samowoli budowlanej, polegającej na przebudowie, remoncie i rozbiórce części obiektu. Sam brak wymaganej decyzji o pozwoleniu na przebudowę, bądź niedopełnienie uprzedniego zgłoszenia robót budowlanych, w sytuacji zgodności robót z prawem budowlanym, nie uprawniał organy nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki, bądź przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Nie było też potrzeby wydania nakazu wykonania dodatkowych robót, czy czynności w celu ich doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem (art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy). W żadnym wypadku nie było zaś podstawy prawnej do nakazania inwestorowi przedłożenia projektu budowlanego, skoro samowolnie podjęte roboty nie stanowiły budowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego. Odnosząc się zaś do kwestii rzetelności przedłożonej przez inwestora oceny stanu technicznego budynku i wpływu wykonanych robót budowlanych na bezpieczeństwo konstrukcji, sporządzonej przez Z.B., legitymującego się uprawnieniami budowlanymi do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń oraz projektowania w zakresie specjalności konstrukcyjno-budowlanej, wskazać należy, że w toku postępowania administracyjnego skarżący nie podnosił w tym względzie żadnych zarzutów. Wyjaśnić też przyjdzie, iż postanowieniem z dnia [...] organ nadzoru budowlanego I instancji nałożył na J.P. obowiązek przedłożenia oceny technicznej robót, sporządzonej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami. Zatem inwestor nie był zobligowany do dostarczenia ekspertyzy technicznej, którą winien opracować rzeczoznawca budowlany. Postanowienie to zaś jest prawomocne, stąd też na dalszym etapie postępowania brak było podstaw do wyegzekwowania od inwestora ekspertyzy, zaś przedłożona ocena sporządzona została przez osobę, legitymującą się uprawnieniami, które stanowią podstawę do wykonywania uprawnień w zakresie kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych (art. 13 ust. 4 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 5 Prawa budowlanego). Przedmiotem tejże oceny technicznej był zaś jedynie zakres robót, wymieniony w postanowieniu z dnia [...], które wyznaczało zakres przedmiotowy niniejszej sprawy. Stąd też sporządzający ocenę techniczną nie był uprawniony do zbadania innych robót budowlanych, które nie były przedmiotem niniejszego postępowania. W istocie bowiem skarżący domagał się zbadania przez organy nadzoru budowlanego bliżej niesprecyzowanych robót budowlanych, prowadzonych w budynku mieszkalnym J.P. Żaden zakres robót, podlegających kompetencjom organów nadzoru budowlanego (poza sprawą okna od strony posesji skarżącego), nie wynikał też z uzasadnienia przywołanej przez niego decyzji Wojewody [...] z dnia [...], która dotyczyła wszak oceny przedłożonego projektu budowlanego i odmowy jego zatwierdzenia oraz udzielenia pozwolenia na budowę. O ile jednak inwestor w istocie wykonał jeszcze inne roboty, to kwestia ta winna być przedmiotem odrębnego postępowania i nie ma wpływu na zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, która legalizuje jedynie roboty w niej wymienione, nie stanowiąc dla inwestora upoważnienia do podjęcia, bądź kontynuowania procesu inwestycyjnego w innym, szerszym zakresie. Sąd administracyjny dokonuje zaś oceny legalności działania organów administracji, nie rozstrzygając sprawy administracyjnej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest też dopuszczalne prowadzenie postępowania dowodowego w zakresie opinii biegłego (art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stąd też nie mógł odnieść skutku złożony przez skarżącego wniosek o powołanie biegłego z zakresu budownictwa dla oceny całości robót wykonanych na działce sąsiedniej, złożony w toku rozprawy sądowej. Wreszcie, nieistotna jest data wykonania robót rozpatrzonych zaskarżoną decyzją z uwagi na fakt, że rozważony stan prawny obowiązuje od sierpnia 2005 r. Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też uchybienia przez organy administracji przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. SJ/