II SA/Gl 28/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na Gminę S. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 listopada 2014 r. M. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, wskazując jako zaskarżony organ Gminę S. Sąd przekazał skargę Burmistrzowi S. w dniu 1 grudnia 2014 r., celem nadania jej dalszego biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Organ przekazując skargę do Sądu wniósł w odpowiedzi na skargę z dnia 7 stycznia 2015 r. o jej odrzucenie wskazując, że żadne postępowanie administracyjne w sprawie skarżącej nie toczy się przed organem Gminy S., a skarga M. H. jest pierwszym pismem wniesionym przez tę osobę. Organ wyjaśnił, że gmina S. jest właścicielem działki nr 1 stanowiącej drogę, na której skarżąca ustawiła drewniane ogrodzenie i przyłączyła jej część do ogrodzenia otaczającego jej nieruchomość. Sąd Rejonowy w C. prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r. sygn. Akt [...] dokonał rozgraniczenia powyższych nieruchomości. Skarżąca wniosła o stwierdzenie zasiedzenia części działek, które zostały włączone, przy rozgraniczeniu nieruchomości, do działki nr 1. Wniosek ten został oddalony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] r. sygn. akt [...]. W wyroku z dnia [...] r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w C. nakazał skarżącej wydanie Gminie S. nieruchomości stanowiącej część działki nr 1 w stanie wolnym od osób trzecich, oraz rozebranie postawionego tam ogrodzenia. Wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w B. oddalił apelację skarżącej od tego wyroku. Na skutek wszczętego w dniu 12 października 2010 r. postępowania egzekucyjnego w dniu 5 listopada 2010 r. nastąpiło wydanie nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] r. o sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę M. H. o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokami w sprawach o sygn. akt [...] oraz [...]. Wobec braku jednoznacznego oznaczenia przedmiotu skargi, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2015 r., strona skarżąca została wezwana do sprecyzowania - w terminie 7 dniu - treści skarg poprzez dokładne oznaczenie przedmiotu skargi w szczególności wskazanie czy skarży ona działanie czy też bezczynność organu Gminy S. lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ, wówczas powinna wskazać zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt lub czynność, bądź też wskazać jakiego aktu organ ten nie wydał lub jakiej czynności organ nie podjął. Wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 16 lutego 2015 r. wskazała, że domaga się nakazania zwrócenia jej nieruchomości oraz kosztów, które poniosła w związku z egzekucją komorniczą oraz w związku z postępowaniami, które toczyły się przez sądami powszechnymi. Jednocześnie skarżąca przyznała, że nigdy nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne i nie wydano żadnej decyzji w jej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że skarga czyniąc zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, winna ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwanie skarżąca odebrała osobiście w dniu 16 lutego 2015 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 23 lutego 2015 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 16 lutego 2015 r. domagała się uwzględnienia jej skargi, zwrócenia nieruchomości bezprawnie zagrabionej oraz zwrócenia kosztów poniesionych w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu wniosku skarżąca powoływała się na postępowania, które toczyły się przed sądem powszechnym. W ocenie Sądu treść przedłożonego dokumentu nie pozwala uznać, że skarżąca odniosła się merytorycznie do wezwania sądu. Skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie uzupełniła braków formalnych skargi. Należy również wskazać, że zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę, pod względem zgodności z prawem, działalności administracji publicznej, a zatem kontrolę działalności organów państwa (organów administracji rządowej, jak i innych organów państwa wykonujących administrację publiczną) oraz organów samorządowych wykonujących administrację publiczną. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest zatem kontrola władczych działań organów państwa oraz organów wspólnot samorządowych. Kontrola ta sprawowana jest w trybie i na zasadach określonych w p.p.s.a. W świetle art. 3 § 1-3 oraz art. 58 §1 pkt 1 tej ustawy, sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg na rozstrzygnięcia zapadające w sądach powszechnych, ponieważ nie są one organami administracji publicznej i ich rozstrzygnięcia nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1, 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.