II SA/Gl 280/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R., J. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dokonania oceny stanu technicznego na skutek wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę M. R. i J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...]. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż wprawdzie skarga została wniesiona (nadana w placówce pocztowej) przed upływem przepisanego prawem terminu, niemniej jednak jako, że złożono ją (zaadresowano) do organu administracji pierwszej instancji zamiast do organu odwoławczego, za datę wniesienia skargi należało przyjąć datę jej przekazania do organu właściwego. Skoro natomiast przekazanie skargi nastąpiło po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, należało skargę odrzucić jako spóźnioną. Odpis powołanego postanowienia został doręczony stronie skarżącej w dniu [...] r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. M. R., w imieniu swoim oraz żony J. R., zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W uzasadnieniu wskazał, iż do dnia otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi, nikt nie powiadomił ich o uchybieniu terminu do jej wniesienia cyt.: "trwaliśmy w przeświadczeniu, że skarga złożona została poprawnie". Argumentując zaznaczył, iż do przekroczenia terminu doszło w sposób przez nich niezamierzony bowiem nie mieli oni wpływu na datę przekazania skargi. Skarżący nadto powołując się na wiek i działanie pod wpływem stresu, poddał w wątpliwość swoją świadomość przy adresowaniu koperty ze skargą. Podniósł dalej, iż skarżący błędnie zrozumieli pouczenie o wniesieniu skargi, w ich przekonaniu bowiem organem, którego działanie stanowi przedmiot skargi jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. Skarżący podkreślił również, iż dopiero na skutek jego interwencji organ pierwszej instancji w dniu [...] r. nadał skardze właściwy bieg przekazując ją organowi odwoławczemu. Na poparcie powyższego przedłożył kopię pisma z dnia [...] r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lipca 2008 r. skarżący zobowiązany został do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku poprzez nadesłanie jego trzech odpisów celem doręczenia każdej ze stron postępowania - w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wobec błędnego odczytania wezwania przewodniczący Wydziału ponownie zarządzeniem z dnia 31 lipca 2008 r. zobowiązał skarżącego do uzupełnienia powołanych braków formalnych wniosku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżący nadesłał kserokopie wniosku, które na mocy zarządzenia przewodniczącego Wydziału z dnia 22 sierpnia 2008 r. potwierdzone zostały za zgodność z oryginałem, a następnie przesłane organowi i uczestnikom postępowania celem ustosunkowania się. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednym z warunków skorzystania z tej instytucji jest wymóg złożenia stosownego w tym zakresie pisma wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Przy czym daty ustania przyczyny uchybienia terminowi nie należy utożsamiać z datą, w której strona dowiedziała się o jego uchybieniu (por. np. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony wniosek sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Taka sytuacja – w ocenie Sądu – zaistniała na gruncie rozpoznawanej sprawy. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi, została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] r., co oznacza, że termin do jej wniesienia upłynął w dniu [...] r. Skarga nadana została do Sądu w placówce pocztowej w dniu [...] r., zaś wpłynęła do organu pierwszoinstancyjnego w dniu [...] r. Mając na względzie powołane okoliczności należało przyjąć, iż przyczyna uchybienia terminu, tj. skierowanie skargi do organu niewłaściwego trwała od [...] r. (tj. następnego dnia liczonego po terminie do złożenia skargi) do [...] r., czyli daty przekazania skargi właściwemu organowi. Oznacza to, iż ustawowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] r. (tj. w czwartek). Tym samym skarżący nadając stosowny wniosek dopiero w dniu [...] r., a zatem po 4 miesiącach, uchybił terminowi do jego wniesienia. Podkreślić należy, iż dla terminowości wniesienia wniosku bez znaczenia pozostaje data doręczenia skarżącym postanowienia odrzucającego skargę, bowiem jest to data dowiedzenia się o uchybieniu terminu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji. Na marginesie wskazać przyjdzie, iż strona która o przekroczeniu terminu dowiedziała się po dacie ustania przyczyny jego uchybienia może złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu. Przewidziany termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. jako ustawowy termin procesowy podlega przywróceniu na zasadach ogólnych.